18 februari; Nata, rustdag

Lekker weer een rustdagje, dit keer in Nata… We hebben vanochtend uitgeslapen tot wel half acht, en zijn op ons dooie akkertje opgestaan en onszelf een beetje klaarmaken voor de dag. Hans zit lekker te lezen in zijn boek, dat hij niet kan neerleggen, en ik zit te typen. We zijn net door “housekeeping” uit onze tent gedreven, dus zitten nu op de veranda te genieten van het zonnetje en een briesje. Vanmiddag doen we een gamedrive in Nata Bird Sanctuary, ik ben heel benieuwd wat we te zien krijgen! Ik had gelezen dat er hier onder andere flamingo’s en pelikanen kunnen zitten, dus wie weet…


Het is inmiddels het heetste van de dag dus Hans en ik doen zo min mogelijk want alleen al stilliggen is te warm, laat staan bewegen. Wel hebben we alvast jerrycans en flessen gepakt uit de achterbak om die straks op ons gemak te vullen voor de woestijntochten over een paar dagen.


’S-avonds en we hebben de gamedrive in Nata Bird Sanctuary achter de rug. Het was leuk om de Makgadikgadi Pans te zien, maar de gamedrive was waardeloos. Want bij de ontmoetingsplaats vertelde de gids dat er nu geen flamingo’s en pelikanen te zien zijn omdat het water te hoog staat, wat op zich nog niet zo’n probleem hoeft te zijn… Maar dan rijdt hij toch nog wat blijkbaar het standaard ritje is naar de vogelkijkplaats, waar we uiteindelijk een uur hebben gestaan. Een prachtig landschap, daar niet van, maar de bedoeling van deze kijkplaats was om de vele duizenden flamingo’s te bekijken – die er nu niet zijn. En na het uurtje rijdt hij weer via dezelfde weg terug naar Nata Lodge… Wel hebben we onderweg veel schildpadden gezien in de waterplassen op de weg, en twee jakhalzen en heel veel verschillende reigers en kraanvogels, wat gelukkig de waardeloze gamedrive compenseerde. Plus een prachtige zonsondergang en een uitzicht over het grasland en de grootste “pan” van dit gebied, een meer van 42 bij 6 kilometer, net een zee!


free counters