19 februari; Nata – Khama Rhino Sanctuary, 421 km gereden

Ondanks dat gisteren een snoeihete dag was hebben we het vannacht op een gegeven moment gewoon koud gehad, voor het eerst geloof ik! Vanochtend rond half zeven is Hans gaan douchen, en omdat hij daar meestal een half uur over doet besloot ik nog lekker even te doezelen, terwijl ik de laptop in de gaten hield die aan het defragmenteren was. Toch vervelend, onze internet verbinding is niet erg betrouwbaar op het moment en het lijkt alsof er ergens een fout is in de computer want hij maakt moeilijk verbinding steeds. Uiteraard viel ik zonder het te merken in slaap, en hoorde op een gegeven moment “S9” roepen buiten. Ik dacht dat ik droomde, totdat ik mezelf realiseerde dat dat ons tentnummer was en er al zo’n 5 minuten iemand buiten stond te roepen!


Blijkbaar was er een portemonnee gevonden en dachten ze dat die van ons was. Ik dacht al, dat kan niet, maar toch maar even snel aankleden en die jongen bedanken voor de moeite en succes wensen in het zoeken naar de eigenaar… Kwam ik buiten, bleek het toch de portemonnee van Hans te zijn!!! Oeps, hoe zijn we die in godsnaam kwijt geraakt en wat een geluk dat ze hem gevonden hadden!


Toen we later bij de receptie gingen afrekenen bleek dat half Nata Lodge er inmiddels van af wist, dus iedereen veel gelachen natuurlijk… Hans heeft de jongen 100 Pula vindersloon gegeven, wij waren al lang blij dat we de stress en frustratie van het ontdekken dat hij kwijt was en zoeken gespaard waren gebleven!


Plan voor vandaag was om naar de Khama Rhino Sanctuary te rijden, 30 kilometer buiten Serowe, en daar op eigen houtje 2 nachten doorbrengen voordat we aan zouden sluiten bij de Kalahari-tocht.


Na een kwartiertje rijden kwamen we aan bij een controlepunt voor mond- en klauwzeer, en er kwam een vrolijke beambte naar ons toe. Toen bleek dat we toeristen waren werd hij nog vrolijker, en bijna jolig riep hij toen wij aangaven te weten waarom we gestopt werden, dat we dan maar moesten beginnen, aangezien we wisten wat de procedure was! Hans vroeg toen of we een foto mochten maken, en al stond hij daar eerst afwijzend tegenover (we drongen ook verder niet aan, moet je nooit doen), zijn ego kreeg toch de bovenhand en we mochten wel een foto maken terwijl hij de achterbak inspecteerde. Ik zei dat hij een beetje streng moest kijken en toen ik de foto liet zien lag hij bijna dubbel, waarop zijn maat kwam kijken wat er aan de hand was en ook op de foto wilde terwijl hij de achterbak inspecteerde… De mannen vonden het allemaal geweldig en riepen dat ze beide met Hans op de foto wilde, bij de slagboom; alweer succes natuurlijk!


Hans en ik vertelde een beetje over onszelf, mensen vragen vaak waar je vandaan komt en dan is zo’n beetje de grootste grap die je kunt vertellen, hoe groot Nederland is en hoeveel mensen er wonen… Daar kan niemand bij met zijn verstand, dat er 16 miljoen mensen wonen op een gebied kleiner dan de meeste wildparken! Ik deelde nog twee balpennen uit en ik geloof dat we welkom waren geweest om daar de rest van de dag te blijven hangen, maar gelukkig kwam er een auto aan en moesten ze weer aan het werk zodat wij met goed fatsoen weer verder konden. Wel hartstikke leuk zo’n ontmoeting!


Voor de rest was de rit nogal saai, vooral ook omdat het bekend terrein was natuurlijk. In Palapye zagen we een supermarkt, en aangezien het lunchtijd was zijn we even gestopt om nog wat laatste boodschappen te doen en te kijken wat voor pastei er op het menu stond. Alle supermarkten in Zuid Afrika en Botswana waar we in zijn geweest verkopen warme pasteitjes, vaak lekker Afrikaans pittig kip-curry of zo. Vandaag hadden ze alleen groenten-curry, die overigens heel lekker was… We waren trouwens de enigste op dat moment in Palapye die blank waren, wat geen probleem was, maar wat lastiger was dat het meisje achter de kassa volgens mij geen woord Engels sprak, alleen Botswaan! In Serowe hebben we de tank en de drie jerrycans volgegooid, en toen was het zoeken naar de Khama Rhino Sanctuary, zo’n 30 kilometer buiten Serowe.


Dat was iets anders dan verwacht, er is hier namelijk bijna niets, het kost een vermogen, en het is vreselijk onhandig aangelegd allemaal. We konden voor vannacht een huisje zonder stroom krijgen, voor morgen moeten we op de camping zitten… En al liggen de camping en de meeste huisjes redelijk dicht bij elkaar, om te kunnen eten moet je zo’n 3 kilometer terug richting de ingang, aangezien daar het restaurant is. Op zich natuurlijk hartstikke krom: het is hier om kwart over zeven aardedonker, er lopen neushoorns en andere beesten rond, en je wordt ten alle tijden afgeraden alleen in het donker rond te trekken – maar nu moet je wel, om weer terug te komen bij je tent/huisje! En als je een tent op het dak hebt, zoals wij, kan je dus al niet eens je kamp opzetten voordat het donker is – tenzij je besluit niet in het restaurant te eten. Verder is het hier dichtbegroeid met struiken en bomen tot 2-3 meter hoog, en liggen er alleen maar 1-baans zandwegen, plus alles is heel erg onhandig aangegeven.


Na een rondje te verdwalen vonden we uiteindelijk ons huisje (vlak bij de camping waar we morgen zullen overnachten). Het huisje, en waarschijnlijk de camping nog veel erger, is heel erg basic en op z’n Afrikaans onhandig – uiteraard geen stroom, maar er stonden wel olielampen als extra service. De douche en de wc zagen er eerlijk gezegd niet uit. Alles deed het wel, enigszins, en wc en douche leken redelijk schoon, maar de schoonmaak spullen stonden gewoon nog in de badkamer. Plus het rieten dak zag er niet zo geweldig uit – vol spinnenwebben met grote gaten in de horren… We hebben eerst alles op enge beesten gecontroleerd en zijn niet helemaal gerust een dutje gaan doen want er ritselde en knisperde van alles buiten, maar ook soms op het dak leek het…


Wij vinden het een enorme grap, maar in het foldertje dat we meegekregen hebben staan hele verhalen over hoe geweldig het hier allemaal wel niet geregeld is… Dat valt in de praktijk enorm mee, namelijk. In het restaurant (in de folder geroemd om zijn geweldige keuken) kwamen we erachter dat van de toch al geringe kaart maar 2 van de 6 hoofdgerechten beschikbaar waren, en dan alleen met rijst want de friet was op. Onze buren hadden eerder besteld en hadden wel friet, maar dat zouden dan de laatste zijn geweest zeker… Toegegeven, het was heel eenvoudig (Hans T-bone en ik kippenborst, met rijst en groente) maar wel erg lekker – mede dankzij het flinke schaaltje knoflookboterjus die we erbij hadden besteld! Met een goed gevoel bestelde we de verse fruitsalade – alleen die bleek volledig uit blik te komen, of we dat wilde. Nee dus, je zit hier in Afrika en dan ga je niet blikfruit eten! Terug in het huisje hebben we nogmaals alles op ongedierte geďnspecteerd, en alle olielampen in de kamer waar we sliepen verzameld – 4 lampen geeft best veel licht, eigenlijk… Na nog wat gelezen te hebben zijn we naar bed gegaan na ons eerst flink met antimuggenspul ingesmeerd te hebben, met 1 olielamp midden op de betonvloer aangelaten en een stormlamp op batterijen naast het bed zodat we in ieder geval iets konden zien als het nodig was.


free counters