23 februari; Sunday Pan (Central Kalahari), 61 km gereden

Vandaag hebben we een beetje een vrije dag, want we blijven vanavond op dezelfde plaats slapen als gisteren. Op het moment zitten Hans en ik met de meeste anderen onder de grootste boom op onze kampplaats in de schaduw een beetje te kletsen, dutten, lezen en in mijn geval alles van de afgelopen dagen bijtypen. Voor het eerst dat ik de computer weer pak sinds de 20e!


Vanochtend werden Hans en ik redelijk uitgerust wakker, ondanks het feit dat we vannacht verschillende keren wakker geweest waren en Hans een paar keer een teek heeft moeten verwijderen… Die heb je hier veel, ik had er ook al 2 gezien en anderen hebben er ook al gezien. Ik heb een paar keer wakker gelegen luisteren naar de omgeving – Douwe had ons gewaarschuwd dat het het beste was om alle flappen van de tent dicht te doen, omdat als er een leeuw of iets dergelijks naar binnen komt kijken je heus niet stil zal kunnen zijn zodat hij weer rustig weggaat… Dan maar “wat niet weet wat niet deert”, zeker! Het maakt alleen dat je met dichte tentflappen dus niet weet wat al die geluiden zijn die je constant hoort… Wel dacht ik op een gegeven moment zeker te weten een beest of zo te horen, maar ja, je verbeeld je van alles dus ik ging er van uit dat het niets was.


`S ochtends bij het ontbijt bleek dat anderen ook bepaalde geluiden hadden gehoord en toen we de gids erbij riepen bleek uit de sporen dat tussen onze tent en die van onze buren een luipaard gelegen had in het gras!!! Ja je zit hier in het wild en dat vergeet je wel eens maar er kan van alles langs komen…


Al hadden we vandaag eigenlijk een vrije dag, iedereen is `s ochtends toch mee geweest op een ‘rondje’ rond Sunday Pan en de nabijgelegen Deception Pans, waarbij we weer veel dieren gezien hebben, onder andere secretarisvogels, grondeekhoorns en prachtige statige gemsbokken, en midden op de weg een zwarte mamba – levend maar zichzelf dood houdend terwijl we langskwamen. Wat een prachtig mooi indrukwekkend beest, zijn huid leek wel een mozaïek van kleine stukjes lood! Vlak na de mamba stopte Douwe want hij moest nog hout voor het vuur verzamelen, en de mannen hielpen hem daar dus mee. Al keken de meeste wel goed uit hun doppen voordat ze het hoge gras instapte… En vlak na het hout sprokkelen vonden we de sporen van een leeuw, hoogstens een half uurtje oud. We hadden dus tussen een zwarte mamba en een leeuw stilgestaan om hout te sprokkelen!


Vermaak had voordat we vertrokken bij iedereen aan de auto stiekem een zakje met twee banaantjes en twee peren gehangen, en verwende ons bij terugkomst in het kamp met een heerlijk versgebakken gehakt-kaas omeletje op toast, en daarna is iedereen in de schaduw rond de vuurplaats blijven zitten, een beetje kletsen, en al gauw op apegapen in de schaduw gaan liggen want het is hier zo rond het middaguur makkelijk tegen de 40 graden in de schaduw. Hans zit een boek te lezen maar kan van de hitte niet lang stil blijven zitten, en ik heb een handdoek moeten pakken om op mijn knieën te leggen onder de laptop, tijdens het typen, want mijn broek is doorweekt van het zweet. Ik had mijn schoenen uitgedaan om lekker te typen en moest nog iets hebben uit de auto, wat ik dus op mijn blote voeten in het zand dacht te kunnen doen. Maar die 10 meter over zand leek wel 10 meter over gloeiende kolen, zo heet was het zand! Ik heb mijn lesje geleerd en loop dus niet meer in de zon op blote voeten…


Inmiddels is het kwart voor vijf en zijn Vermaak en Sanana bezig het vuur opnieuw op te bouwen, om alvast aan het avondeten te kunnen beginnen. Douwe is al een paar uur weg, want die is in de truck met alle lege flessen en jerrycans die we als groep bij elkaar hadden verzameld water gaan halen bij de ingang. Op zich hebben we genoeg maar er is water nodig voor koken, afwassen en drinken, en het gaat met die hitte gewoon heel hard. En het is nog steeds te warm om ook maar iets te gaan ondernemen dat in de zon moet gebeuren!


free counters