27 februari; Mabuasehube (Kgalagadi NP), 76 km gereden

Vroeg in de ochtend hoorde we de leeuw vlakbij brullen, en een soort van gesnuif in het kamp; net alsof de leeuw vlak tussen de tenten liep. Maar ja, je hoort van alles s’-nachts dus het kan ook van alles zijn natuurlijk. Voor hetzelfde geld is de buurman wat zwaar aan het ademen! Toen we opstonden hebben we nog kunnen zien hoe de leeuw in de vallei op een halve kilometer afstand stond voordat hij weg van het kamp begon te lopen. Bij het ontbijt bleek dat het gesnuif hoogstwaarschijnlijk van een luipaard was geweest, en al gauw bleek dat de leeuwensporen inderdaad vlakbij het kamp waren gekomen – onze tent lag het verst van het vuur, en het dichtst bij de sporen…


Vandaag hadden we een dag in hetzelfde kamp, en zijn we dus met de anderen een rondje gaan rijden. Nadat we de leeuwensporen bekeken hadden (het was een hele grote leeuw geweest) en een eindje gereden zagen we tussen de bosjes een leeuw! Het was een hele leuke ochtendrit, met veel dieren en zelfs de verse sporen van een aardvark (een soort van miereneter) die naar termieten gegraven had midden in de weg… Blijkbaar zit het beest op zijn achterste te graven – en is het dus makkelijk aan de sporen zelf te zien of het een mannetje of een vrouwtje was… In dit geval dus een vrouwtje!


Tegen het einde van de rit zagen we in de verte in de schaduw onder een boom een leeuw liggen, op een meter van de weg vandaan. Helaas schoot hij overeind en de bosjes in toen we in de buurt kwamen, maar het was wel een mooi gezicht! Voor de lunch had Vermaak hamburgers gebakken met een eitje en verder alles erop en eraan, heerlijk…


Na de lunch is iedereen een beetje gaan rondhangen en dutten; Hans en ik zijn gaan douchen om af te koelen, aangezien er hier een koude buiten douche is, en daarna ben ik gaan typen en Hans verder gaan dutten. We hebben in de middag nog lang met Douwe gekletst over van alles en nog wat, onder andere over de rest van de tocht, en op een gegeven moment heb ik een poging gedaan om wat foto’s van ons overvolle fototoestel over te zetten op mijn laptop (die alleen via de stroom functioneert omdat de batterij het niet goed meer doet) met behulp van de oplader van Douwe’s truck, aangesloten op de motor. Helaas blijkt dat mijn laptop meer stroom gebruikt dan de oplader van Douwe kon leveren, dus in een race tegen de klok, terwijl zijn oplader gevaarlijk knipperde en mijn laptop constant piepte, heb ik nog enkele foto’s kunnen downloaden voordat mijn laptop het definitief opgaf.


free counters