28 februari; Mabuasehube (Kgalagadi NP) – Mosomane (Kgalagadi NP), 74 km gereden

Vanochtend was iedereen weer vroeg uit de veren – ik vind dat het beton hard slaapt (Hans heeft daar wat minder last van aangezien hij van mij steeds een dikke deken krijgt onder zijn deel van de matras) en slaap dus ook niet zo goed hier. Ik had vannacht op een gegeven moment een hard hikkend gelach gehoord, redelijk dichtbij onze tent – hyena! Terwijl we bij het vuur met een kopje thee of koffie zaten te ontbijten en wakker te worden konden we uitkijken over de drinkplaats in de vallei, waar op dit moment kuddes gnoes en impala aan het drinken waren.


Vandaag zijn we begonnen aan de “Wilderness Trail”, een speciale 2-daagse route tussen Mabuasehube en Nossob Camp, die speciaal gereserveerd en betaald moet worden voordat iemand hem mag doen, en eenrichtings verkeer is waarbij je verplicht bent te overnachten bij Mosomane Pan, ongeveer halverwege. Je komt dus nooit iemand anders tegen op deze route, zelfs al zou hij volgeboekt zijn (en dat was hij nu niet), en het is een speciale manier om echt in de bush van de Kalahari te kunnen genieten.


De wilderness trail was heel erg mooi, maar net zoals de rest van de Kalahari momenteel voornamelijk groen en begroeid. We hebben prachtige weversnesten gezien, grote bouwwerken van gras en riet in de bomen als een soort van wevervogelappartementencomplex… Blijkbaar blijven die groeien totdat ze zo zwaar worden dat de tak breekt waaraan ze gemaakt zijn, en volgens Douwe laten de wevervogeltjes vaak ook een roofvogel toe in hun nestencomplex, die dan als een soort inwonende bewaking dient voor de wevervogels en andere indringers wegjaagt; zijn prijs voor hun veiligheid? Af en toe een kuikentje.


Wij hadden weer veel last van de motor die te warm werd; het was redelijk te doen maar als de auto iets meer dan normaal (voor deze omstandigheden dan) moest werken dan schoot de temperatuur weer naar het rood. Toen we in Mosomane aankwamen heeft Hans dan ook het luchtfilter tevoorschijn gehaald om te kijken of daar het probleem misschien lag. Het filter was een grote klont stof en gras! Hans heeft wel een half uurtje staan kloppen om het meeste stof eruit te krijgen, en kon letterlijk grote plukken stof uit het filter trekken… De verhuurder had gezegd dat het een nieuw filter was, en misschien was dat wel zo maar dan was hij in zeer korte tijd heel erg vuil geworden!


Het “kamp” bij Mosomane is niets anders dan een grote boom op een heuveltje die over de pan uitkijkt, met een bordje erbij met “campingsite” erop. Er is dus helemaal niets en je moet in alles zelfvoorziend zijn. De reden dat je per sé onder die boom moet kamperen is blijkbaar zodat de dieren niet verrast zijn door je aanwezigheid – het gebied rond die boom ruikt naar mens, dus de dieren weten dat ze daar mensen kunnen vinden, je blijkt niet opeens op een of ander territorium te zitten, en als dieren langs het kamp komen is dat ook met name uit nieuwsgierigheid. Het toilet werd door Douwe gegraven, een flink eind van het kamp vandaan, terwijl wij onze tenten inrichtte … Het is dan wel een gat in de grond achter een bosje, maar wel met stijl, want Douwe had een draagbare wc-bril op een metalen frame bij zich (die werd altijd netjes over de vaste bril gezet van de “long-drop” toiletten in andere kampen) die hij nu netjes boven het gat gezet had, met een rol wc-papier ernaast! Best een raar gezicht, als je het bosje om komt lopen, zo’n wc-bril in het wild! Je “spoelt” door een schep zand in het gat te gooien als je klaar bent, een keurige oplossing en een stuk frisser dan de “long-drops” in de kampen tot nu toe.


We waren redelijk vroeg in de middag aangekomen en besteedde de rest van de middag aan uitpuffen in de schaduw van de boom, aangezien het vandaag weer snoeiheet was en er hier weinig schaduw was. Het is hier echt zo’n 40 graden in de schaduw op het heetst van de dag, en het koelt niet heel veel af overnacht dus ’s-ochtends is het ook heel gauw weer warm. Iedereen bewoog dus zijn stoeltje mee met de schaduw van de boom terwijl die zich verplaatste – maar het beste plekje had Vermaak ingepikt voor de veldkeuken, vlak bij de stam van de boom!


Ondertussen maakte Vermaak een feestmaal voor ons klaar; eigenlijk was de bedoeling om dit de laatste avond te doen, maar het leek ze leuker om dit in een echt mooie omgeving te doen zoals nu in Mosomane, dus hij heeft ons verwend met steak, champignonsaus, knoflook-aardappelschotel, zoete halve pompoentjes (waar je dan lekker boter, kaneel en suiker op moest gooien), gebakken groentes en versgebakken brood, met een overheerlijke apple-crumble vers van het vuur toe!


free counters