2 maart; Keetmanshoop – Fish River Canyon, 255 km gereden

We hebben vannacht als een blok geslapen we waren zo vreselijk moe! Hans is wel vroeg wakker geworden maar ik ben knock-out geweest tot een uur of zeven, en voelde me helemaal lam vanochtend. Het bed was heerlijk, echt weer eens lekker! We hebben voor het ontbijt nog even de laatste e-mails verstuurd die we gisteravond niet weg kregen, en zijn toen naar het ontbijt gegaan, wat hartstikke goed verzorgd bleek te zijn… We moeten echt wel lijken alsof we net uit de woestijn zijn komen strompelen, want we zijn donkerbruin verbrand, waren gisteravond bij het inchecken uitgeput, dorstig en hongerig, en we zijn als een kind zo blij met alle comfort!


Na het ontbijt en uitchecken zijn we gelijk naar een pinautomaat gegaan om Namibische dollars te pinnen, en daarna naar het tankstation en de supermarkt om bij te vullen. We hadden geen druppel goed drinkwater meer (in noodgevallen hebben we nog zo’n 60 liter kraanwater met licht zout-, chloor- en/of zeepsmaak bij ons in jerrycans en 5-liter flessen, maar om zo te drinken kopen we toch liever water) en nog maar een paar blikjes fris dus we hebben gelijk flink ingeslagen voor de komende dagen. Plus onze “Peaceful sleep”, antimuggenspray om op je eigen lichaam te spuiten (inderdaad zoals we op internet gelezen hadden goed spul, ik heb het elke dag gebruikt en heb maar een paar beten gehad terwijl ik meestal opgegeten word!), was zo goed als op na 10 dagen dagelijks gebruik in de bush! Na het inkopen hebben we alles achterin gegooid en op een rustig plekje naast de weg alles goed ingericht – want in de bewoonde wereld stikt het van kinderen die bedelen om een fooitje of zo – en even flink gedronken, want het is hier snoeiheet… Vandaag 40 graden in de schaduw, niet te harden zo heet; en vanwege de motor rijden we nu veel met open ramen in plaats van de airconditioning, dus het waait wel door maar het is net alsof je de ovendeur open hebt staan! Sowieso, los van of het de motor laat oververhitten, zijn we er achter gekomen dat de airconditioning het niet meer doet, zelfs niet als het buiten redelijk koel is, dus dat is flink balen…


Vandaag wilde we eindigen in Fish River Canyon, maar we zijn eerst nog een eindje naar het noorden boven Keetmanshoop gereden, om het kokerbomen-woud, Giant’s Playground (waar Jooske ruzie kreeg met… een hek) en de mesosaurus fossielen te zien… Hans was ook bij het kokerbomen-woud geweest in 2003, maar sinds die tijd heeft de boer op wiens land ze staan het voor de wind gehad, want er was nu een hele campingsite aangelegd en alles was aangegeven (tussen de schuren en landbouwmachines door) en het prijskaartje was ook fors; 90 Namibische dollar voor ons tweeen! Dat is maar 9 euro, maar voor deze omgeving een fortuin.


We hadden al verschillende kokerbomen gisteren en vanochtend in “het wild” gezien, langs de weg, maar hier is er dus een hele grote verzameling bij elkaar, als een soort woud (met wat fantasie). Het is een soort aloë die in boomvorm groeit, en kan enkele meters hoog worden; een hele aparte plant. Helaas was het een beetje geldverspilling want toen we daarna naar de Giant’s Playground reden, een aantal kilometers verderop en ook deel van het land van deze boer, bleek dat je ze ook perfect van de weg kon zien. De Giant’s Playground zelf was een heel uitgestrekt rotsachtig landschap vol rode rotsen die willekeurig op elkaar gestapeld lijken te zijn, alsof ze daar door mensen neergelegd zijn; wel heel erg apart om doorheen te lopen, en leuk omdat we een klipdassie (een soort grote marmot maar familie van de olifant…) en prachtige groen-oranje hagedissen zagen tussen de rotsen.


Toen door naar de mesosaurus; het werd allemaal groots aangegeven dus wij hadden wel grote verwachtingen, maar toen we aankwamen en weer een omgebouwde boerderij-tot-camping zagen, en geen grote overdekte schuur of iets dergelijks voor de fossielen, kregen we toch het idee dat het niet echt de moeite was. Toen we in het “kantoortje” navraag deden over wat we nu precies moesten verwachten liet de boer ons een fossiel van zo’n 40 cm lang zien, gebroken en onduidelijk, als zijnde een van de mooiere exemplaren. Erg teleurstellend eerlijk gezegd dus we zijn weer weggegaan zonder entree te betalen. Niet echt de moeite van het omrijden, of je moet een liefhebber zijn!


Toen was het eigenlijk in een ruk doorrijden naar het Fish River Canyon gebied, ten zuiden van Keetmanshoop. We hadden van een van onze medereizigers op de Kalahari-tocht gehoord dat Canon Lodge echt heel erg de moeite waard was, dus we zijn eerst daar naar toe gegaan met het idee om daar 2 nachten door te brengen en dan morgen op ons gemak de Canyon te verkennen. De lodge ligt op zo’n 25 km van de belangrijkste uitkijkpunten over de Canyon, in een fabelachtig mooi landschap waarbij de Giant’s Playground een stapel kiezelsteentjes is. Echt niet de moeite waard als je ook naar dit gebied gaat! Het gebied direct rondom de lodge is een soort privé-natuurpark, het Gondwana nature reserve, en absoluut de moeite waard om voor om te rijden zelfs als je niet naar de lodge gaat… Enorme rode rotsblokken op elkaar gestapeld, prachtige kliffen, waanzinnig mooi!


De lodge zelf ziet er heel erg leuk uit; een beetje een mengelmoesje van stijlen, van binnen en van buiten van alles en nog wat; Afrikaans, koloniaal, tropisch, maar ook een beetje Zuid-Amerikaans, want de huisjes en kamers zijn van steen en leem en vrolijke kleurtjes geverfd met stenen paden ertussen en overal staan bloeiende of woestijnplanten. We kregen te horen dat de kamer zo’n 40 euro per nacht zou zijn, een perfecte prijs natuurlijk – al bleek tijdens het avondeten dat het dus 40 euro per nacht per persoon is, iets duurder dus… Maar goed, dat is niet anders en is eigenlijk nog niet duur voor wat je hier krijgt aan uitzicht, verzorging en aandacht. Je mag voor die prijs bijvoorbeeld wel heel de dag onbeperkt thee en koffie halen, met vanaf 3 uur cake, je mag met een ervaren en goede gids meelopen naar de top van de heuvel om naar de zonsondergang te kijken met een gratis drankje, en je krijgt ontbijt. Dus was even schrikken en is hartstikke duur voor hier, maar goed, we zijn toe aan een beetje rusten en comfort… Het leert ons ook om heel duidelijk te vragen wat iets kost, en ook wat de verschillende opties zijn; dit blijft tenslotte Afrika!


'S-middags heeft het hier gegoten van de regen, echt stevige druppels en onweer. De zonsondergangwandeling was hartstikke leuk en de gids deed het goed – ik heb eindelijk geleerd wat gneis en doloriet (steensoorten waar mijn vader het op vakanties altijd over had) nu precies is en hoe het ontstaat! En het uitzicht, ondanks de onweerswolken, was prachtig mooi. Omdat deze gids het wel goed deed en aangaf morgenochtend de drive naar Fish River Canyon te begeleiden besloten we ter plekke ook maar mee te gaan, ondanks dat we het best zelf zouden kunnen rijden; het leek ons wel leuk en vooral ook lekker om gereden te worden. Toen we weer beneden waren stond het eten al klaar – een barbecuebuffet omdat het zondag is – en het was waanzinnig lekker (en niet zo duur, valt dan weer mee!). Nu zitten we hartstikke moe op onze kamer nog een beetje te computeren in de wind van twee ventilatoren, aangezien het nog steeds behoorlijk warm is…


free counters