21 maart; Kasane (Chobe NP) - Divundu, 454 km gereden

Al vonden we het jammer om weer op pad te gaan omdat we moe zijn en blijven en heel erg comfortabel in onze rondavel zaten onder de bomen, zijn we toch vandaag weer vertrokken; de hele lodge was blijkbaar ook volgeboekt dus we hadden weinig andere keuze. Maar als je dan ’s-ochtends opstaat en gaat inpakken heb je ook wel weer zin om door te gaan, en verder te rijden! Na het afrekenen reden we richting Chobe – er gaat namelijk zo’n 60 km asfaltweg door het park heen waarmee je bij de grensovergang bij Ngoma, met Namibië, kunt komen. Na het onszelf netjes inschrijven in het grote boek van het hek mochten we doorrijden richting Ngoma…


We verwachtte weinig te zien op deze rit, maar je blijft natuurlijk altijd wel een beetje rondkijken want er kan zomaar een olifant in de bosjes staan. Maar los van wat roofvogels zagen we niets. Totdat we, terwijl we reden, naar een stel roofvogels keken in de lucht en Hans in de verte aan de linkerkant van de weg een vorm de bosjes in zag verdwijnen; een leeuwachtige vorm! Wij er snel naartoe en terwijl ik nog aan het zoeken was in het hoge gras had Hans het al gezien; een LUIPAARD!!! Nou is dat niet alleen een waanzinnig mooi, bijzonder dier, maar het zien van een luipaard is over heel zuidelijk Afrika net zoiets als de loterij winnen – zo klein is de kans dat je ze ziet! Zelfs onze Zuid Afrikaanse gids Douwe had verteld nog nooit meer dan 3 keer een luipaard gezien te hebben in zijn leven, en hij woont praktisch in Kruger! En nu lag er dus op zo’n 6-7 meter van de weg vandaan een heuse luipaard in het gras in de schaduw van een boom, en wij stonden ernaast met de auto… Je kon door het gras zijn kop duidelijk zien als je wist waar je moest kijken, en als je het niet wist zag je niets – een stuk of 3 auto’s zijn ons ook voorbij gereden zonder te weten wat wij zagen!


En terwijl we aan het genieten waren van dit waanzinnige gezicht gooide de luipaard er nog een schepje bovenop en ging rechtop zitten in het gras zodat hij helemaal tevoorschijn kwam, en na een tijdje geposeerd te hebben (gapen, ons aankijken, opzij kijken) kuierde hij heel rustig weer het zonnetje in richting de bush zodat we ook nog eens heel mooi zijn prachtige vacht konden bewonderen voordat hij uit het zicht verdween… Ongelofelijk! Hans en ik zijn de rest van de dag er nog helemaal vol van geweest, zo’n unieke ervaring maak je niet vaak mee; een luipaard zien is al fantastisch, maar wij hebben zelfs de kans gehad om hem uitgebreid van dichtbij te kunnen bestuderen en fotograferen!


Voor de rest hebben we een rustige rit gehad – nou ja, we zat nog om de 10 minuten glazig in de verte te kijken en “luipaard” te zeggen… Dit betekent wel dat we nu op deze reis de gehele “big five” gezien hebben: luipaard, leeuw, olifant, buffel en neushoorn, en dat is echt iets unieks wat bijna niet voorkomt, juist omdat de luipaard meestal ontbreekt!


De grensovergang bij Ngoma was rustig; vergeleken met Zambia in (en uit) rijden zijn andere grenzen zeer georganiseerd en eenvoudig – en vooral goedkoop! In Katima Mulilo, de eerstvolgende grotere plaats na Ngoma, hebben we nogmaals wegenbelasting moeten betalen voor Namibië, en hebben we ook weer getankt. Daarna was het een lange, saaie en rustige rit naar Divundu, waar we moesten overnachten. We zijn eerst gaan kijken bij de lodge die bij Popa Falls zelf gemaakt was, maar die was vol. Ze wisten ons alleen wel door te verwijzen naar de buurman, 2 km verderop, de Rainbow River Lodge… Dit is een lodge die groots opgezet is (20 huisjes en 20 kampeerplaatsen) en mooi ligt onder grote schaduwrijke bomen aan de Okavango rivier, maar redelijk basic is vergeleken met andere Namibische lodges – en redelijk goedkoop voor deze omgeving, dus dat is ook mooi meegenomen!


Ons huisje ziet er netjes uit maar we weten nu al zeker dat we vanavond de klamboes en de Peaceful Sleep nodig zullen hebben en de antimuggen spiraaltjes die we uit Livingstone meegenomen hebben zullen moeten branden om redelijk muggenvrij te kunnen slapen… Want het antimuggengaas op de ramen is wel netjes aangebracht, maar tussen de ramen en het dak zitten kieren van 10 cm die niet afgedekt zijn met gaas, en onder de deur loopt een spleet van 5 cm! Dit blijft tenslotte Afrika… En we zijn benieuwd naar het eten vanavond want ergens vermoeden we dat er maar 2 gasten overnachten in deze lodge… De eigenaar vroeg me namelijk of we vanavond wilde eten toen we aankwamen, want dat moest hij weten omdat het nu laagseizoen is en ze dus geen voorraden hebben…


In de loop van de middag is de hoeveelheid gasten in deze lodge met 100 procent toegenomen… En het eten ’s-avonds was heel goed te doen; we kregen wat de pot schaft maar het was erg lekker; gebraden kip met rijst, gebakken groentes en heerlijke zoete-aardappelpuree met bietjessalade en gemengde salade. We hebben ’s-avonds nog een tijdje genikst voordat we naar bed gingen, het was alleen weer eens heel erg warm dus met de ventilator op z’n hoogst hebben we liggen puffen onder onze klamboes! Ik had ’s-middags nog twee hele mooie roodbruine hagedissen van zo’n 10 cm lang gevonden onder de rieten mat die het raampje vlakbij mijn bed bedekte, maar die moest ik laten zitten waar ze zaten van Hans! Als je op mijn bed zat kon je ze heel zachtjes horen praten met elkaar – een soort tjirpen – en hun nageltjes over het riet horen krabbelen…


free counters