22 maart; Divundu – Grootfontein, 479 km gereden

Op zich hebben we een redelijke nachtrust gehad, al leek mijn matras alle vulling in het midden kwijt te zijn waardoor ik heel de nacht het gevoel had dat ik in een kuil lag! De twee hagedissen waren in de nacht zeker op de loop gegaan voor mijn gesnurk want toen ik ’s-ochtends nog even onder de rieten mat keek waren ze weg… Na het ontbijt en afrekenen zijn we weer vertrokken, richting Grootfontein vandaag. In Rundu hebben we nog getankt en heeft Hans geprobeerd te pinnen met de argenta-pas, maar dat gaat hier in Namibië eigenlijk alleen maar bij de FNB-bank hebben we ontdekt. Op zich geen probleem want in elk stadje of groot dorp zijn wel minimaal 3 verschillende geldautomaten te vinden, waaronder FNB!


De rit was heel rustig, een bekende weg maar daardoor nog niet vervelend want met al die dorpjes en hutjes langs de weg, en het feit dat het zaterdag is en de scholen dus uit zijn, was het hartstikke druk met mensen en altijd wel wat te zien. Aangezien alle mensen in deze omgeving vlak bij de weg wonen en hun velden ook vaak in de buurt van de weg hebben wordt de weg constant gebruikt om langs – en vooral op – te wandelen of te fietsen. Als je dan als auto aan komt rijden gaan ze opzij, om daarna weer de weg op te wandelen. Koeien, geiten en ezels staan langs de weg en regelmatig ook op de weg. Fietsers kunnen je zowel tegemoet komen als in jouw richting rijden, en soms zien je halve boomstammen achterop de fiets, of vele lege jerrycans of zakken van van alles en nog wat. Vrouwen lopen met grote jerrycans water of enorme manden of balen brandhout op hun hoofd, met de allerkleinste kindertjes in sleeptouw of op de rug gebonden. Jonge kinderen zitten langs de weg te spelen, soms zien we ze met zelfgemaakte autootjes van ijzerdraad en flessendoppen spelen; verder zagen we ze ook vaak ezels, koeien of geiten hoeden of op ezels met 2 of zelfs 3 tegelijk rijden… Een keer zagen we een groep kinderen die een soort ossenslee gemaakt hadden, en zich door een grote koe voort lieten slepen! Honden lopen of met de mensen mee of alleen, of liggen zelfs zoals vanochtend vlak na vertrek midden op de weg te slapen! Toen we aan kwamen rijden keek de hond een beetje op om in te schatten of hij moest opstaan, maar toen duidelijk was dat we om hem heen zouden rijden zakte hij duidelijk vermoeid weer terug op het lekkere warme asfalt om verder te slapen… En voor de rest loopt er van alles; van oude mannetjes in hun netste pak tot jongelui die lopen te slenteren. Genoeg te zien dus!


Onderweg zag ik – op het laatste nippertje – een kameleon op de weg, en een paar kilometer verderop nog een, maar deze laatste was zo groot dat Hans op de rem stapte en we terugreden om eens goed te kijken. Hij was toch zeker 20 cm lang en toen hij merkte dat we terugkwamen rolde hij zijn staart op, ging hoog op zijn pootjes staan en heel langzaam en schokkerig lopen, en blies zichzelf een beetje op – en bleef felgroen tegen het zwarte asfalt afsteken! We hebben nu al sinds de 18e geen regen meer gehad, maar vandaag hebben we weer eens een echte goede tropische stortbui gehad… Het koelt dan gelijk naar gevoel enorm af.


In Grootfontein heeft Hans met succes kunnen pinnen en zijn we de Spar ingedoken waar ik eindelijk de chocola vond waar ik al weken trek in had maar of niet kon vinden of niet kon betalen! Het bleek alleen dat het pensionnetje van de vorige keer helaas volgeboekt was, maar we konden gelukkig wel terecht bij het hotelletje waar we de vorige keer eerst langs waren geweest. Dus nu zitten we weer eens in een schone, keurige, “echte” kamer zonder rieten maten, zonder rieten dak, zonder insecten of ander gespuis, en (gelukkig voor Hans) zonder hagedissen, tjitjaks of gekko’s… We hebben zelfs voor het eerst in 5 weken weer een koelkastje! Wat een luxe… Toch wel een voordeel van de bed en breakfasts in de stadjes ten opzichte van wat je daarbuiten kunt vinden. En straks gaan we kijken wat het menu van de dag is bij het restaurant waar we de vorige keer gegeten hebben.


We hebben voor het eerst in weken weer naar National Geographic op televisie kunnen kijken! Het eten bij het restaurantje was erg lekker, en we krijgen sterk de indruk dat dit het enigste restaurantje uit de omgeving is waar in ieder geval blanken graag naar toe gaan (is even voor de duidelijkheid helemaal niets bijzonders hoor, gewoon degelijk eten)… Want vandaag zagen we een gezin met de oma’s en opa’s erbij op hun paasbest gekleed aan komen rijden en bij ons naar binnen gaan! Het was duidelijk een feestelijke gelegenheid, en dan ga je naar zo’n tentje als dit… Wij denken trouwens dat Grootfontein de meest noordelijkste stad is in Namibië waar ook blanken wonen, want vanaf hier richting de Caprivi Strip en Katima Mulilo hebben we verder geen blanke gezien behalve doorreisenden zoals wij.


free counters