27 maart; Keetmanshoop – Vanrhynsdorp, 799 km gereden

Vandaag zijn we rond acht uur vertrokken richting de grens met Zuid Afrika. Omdat we onze Namibische dollars moesten inwisselen, de banken in Keetmanshoop nog dicht waren, en het enigste stadje (Karasburg) onderweg naar de grenspost Noordoewer 50 km van de weg lag, zijn we toch maar even 100 km omgereden om Karasburg te bezoeken. Het was de laatste kans voor ons om eenvoudig en kosteloos om te wisselen, en 50 km omrijden is hier niet veel… Onderweg naar Karasburg zijn we door prachtige heuvels en bergen gereden, en naarmate we voorbij Karasburg richting Noordoewer reden werd het landschap eigenlijk alleen maar mooier en grilliger – rode, kale bergen en kliffen, een droog, onherbergzaam gebied. En voor zo ver als je kunt zien helemaal niets! Heerlijk, we hebben ervan genoten, die weidsheid is zo vreselijk mooi en indrukwekkend…


In de buurt van Noordoewer begonnen we de contouren te zien van de kloven en kliffen die de Oranjerivier uit de rotsen gesleten heeft; minder groot en diep dan de Fish River, die op de Oranjerivier uitkomt, maar ook prachtig! Na de gebruikelijke ellende bij de Zuid Afrikaanse grenspost (Namibië uitstempelen was makkelijk) – we moesten 15 minuten in de hitte in de auto voor jandoedel wachten bij een stopteken tot een douanebeambte tijd voor ons had om een bonnetje uit te schrijven waar we, naast de stempels in ons paspoort, 3 stempels in 3 loketjes moesten gaan halen (waarvan 2 totaal zinloos waren) – konden we verder, Zuid Afrika in. Omdat de weg perfect was, het redelijk rustig was en het landschap afwisselend en prachtig mooi, reed het lekker voor Hans en hebben we behoorlijk wat kilometers richting Kaapstad kunnen maken.


Iets buiten Noordoewer aan de Zuid Afrika kant zijn we langs de weg gestopt tussen geweldige, ruige, kale rotsbergen in de brandende zon voor een dringende plaspauze en om de diesel die we nog in de jerrycans op het dak hebben zitten in de tank te gooien. We hoeven de auto namelijk niet volgetankt in te leveren, dus dat gaan we dan ook zeker niet doen! We hoeven nu waarschijnlijk nog maar een keertje te tanken, en dan maar een paar liter, om het tot het einde van de rit te redden. Het was vandaag weer eens brandend warm; ik heb altijd mijn raam open om iets van koelte te geven, aangezien onze airconditioning het al weken niet meer doet, en het voelde alsof ik de ovendeur open had staan om koelte te geven! Het landschap was echter waanzinnig mooi; we zijn eigenlijk heel de rit tot het plaatsje Vanrhynsdorp waar we overnachten tussen hoge, steile, rode rotsen en granietkliffen gereden. Heel erg ruig, wijds, en onherbergzaam!


Half zes ’s-avonds, met 800 km op de teller, zijn we het eerste de beste hotel in Vanrhynsdorp binnengevallen en hebben nu voor een spotprijsje een keurige kamer… Het is lekker om weer lage prijzen te hebben voor overnachtingen na al die dure en zeer dure lodges! Omdat Hans zo goed gereden heeft vandaag, ondanks de vermoeidheid, kunnen we morgen al in Kaapstad zijn, en beginnen met de dingen in gang te zetten die we moeten regelen om eventueel eerder terug te kunnen komen…


free counters