22 september: 158km gereden; Lower Sabie Camp (Kruger NP) – Olifants Camp (Kruger NP)

Het was 's-nachts wat gaan waaien waardoor het flink is afgekoeld, gelukkig maar! Vanochtend was het zelfs een heel klein beetje nat, er lagen wat druppeltjes op de voorruit van de auto... En het was een stuk koeler en het waaide nog een beetje; veel beter te doen dan gisteren dus. We waren vanochtend vroeger op pad, aangezien we al weer redelijk vroeg uitgeslapen waren; dus nadat Hans nog even lekker gedoucht heeft en we de spullen weer ingepakt (dat gaat ook steeds sneller, je wordt handiger in wat je de kamer in neemt en weer uit) reden we om kwart voor 8 al weer onderweg naar het noorden. Ons doel vandaag was Olifants, ongeveer halverwege Kruger – een van de wat langere ritten deze week, zo’n 145 km op de kaart. Maar op zich ook weer geen haastrit, aangezien je als het moest deze afstand in zo’n 3 uur zou kunnen doen. Het was voor ons niet de bedoeling om deze week veel kilometers te maken of om onszelf te moeten haasten om op tijd binnen te zijn ergens, aangezien dit toch een beetje een rustweekje moet zijn en we ook weer in Mozambique verwachten voldoende te moeten rijden…


Ik weet niet wat we verwacht hadden te zullen zien vandaag, maar ik denk dat je wel kunt zeggen dat het alle verwachtingen meer dan oversteeg! In het eerste anderhalf uur, qua afstand maar zo’n 16 km want we stopte constant, hebben we bijna al ons geluk voor de rest van de dag verspeeld.


Allereerst de vreemde donkere vorm die in de verte op ons af kwam rennen, nauwelijks een paar km onderweg; zo’n vorm hadden we nog niet gezien, we konden dus ook niet gelijk uitmaken wat het was... Het bleek een enorme hyena te zijn die een beetje leek te joggen over het asfalt, ons op de andere weghelft tegemoet komend. Heel erg ontspannen, hij was ergens naar onderweg of kwam ergens vandaan, en moest wat kilometers afleggen maar had duidelijk niet echt bijzonder veel haast… En het asfalt rende natuurlijk makkelijker dan de bush… Wauw wat een bijzonder gezicht, zoiets verwacht je niet om 8 uur 's-ochtends op de asfaltweg!


Een paar kilometer later, we zaten nog na te praten over de hyena, zagen we opeens rechts in de bush twee grote bruine vormen die richting de weg liepen; twee prachtige grote mannetjesleeuwen met enorme manen, die gebroederlijk en doelgericht aan het lopen waren. Dat werd ons in de Kalahari al verteld, dat (mannetjes)leeuwen gerust 20 km op een dag kunnen lopen. Ze staken vlak voor de auto voor ons de weg over, en liepen aan de andere kant van de weg weer rustig verder de bush in...


Amper 2 minuten later, Hans was net weer weggereden, zagen we weer een donkere stip in de bush, dit keer op de weg af rennend. Wat dichterbij gekomen bleek het weer een hyena te zijn, dit keer met een grote lap vlees in zijn bek, die de weg schuin overstak en aan de linkerkant bij mij in de bosjes verdween. En terwijl we nog naar deze hyena stonden te kijken kwam een andere hyena aangezet die aan het zeulen was met een enorm girafbot waar nog een klein beetje vlees aan zat! Hij legde het een paar keer neer om even te rusten, nam het toen weer in zijn bek en strompelde een paar meter verder, maar het was duidelijk veels te zwaar en uiteindelijk gaf hij het op, liet het bot liggen en liep vlak langs onze auto verder de bush in.


Een paar honderd meter verder gereden zagen we waar deze hyena’s vandaan kwamen; er was een prooi gedood in de bush aan onze rechterkant en daar stonden zeker zo’n 6-7 hyena’s omheen zichzelf vol te schranzen, terwijl ze omringd werden door hongerige gieren die geen geduld hadden om te wachten tot de hyena’s klaar waren en af en toe een poging deden om ook alvast een hapje te pikken – en dan hardhandig door de hyena’s weer weggejaagd werden... Af en toe liep er een hyena weg, of kwam er weer eentje bij. Met de ramen open kon je ze horen giechelen, en kon je de boten horen kraken. Het was echt te gek om te zien, en we hebben hyena’s inmiddels wel hartstikke mooi van dichtbij kunnen bekijken, ze trokken zichzelf namelijk niets aan van de auto’s die gestopt waren om te kijken en liepen er als het zo uitkwam zo langs!


We hebben een hele tijd, misschien wel meer dan 10 minuten, staan kijken naar deze feestmaaltijd. Maar het was ons ook opgevallen dat een aantal auto’s die in de richting gingen die wij ook opmoesten en de hyena’s hadden verlaten een paar honderd meter verderop weer stopte en duidelijk iets gezien hadden. Dus toen wij bij die bosjes aankwamen gingen we ook kijken natuurlijk, en zagen al gauw dat het een familie olifanten in een greppel was die stonden te grazen – maar ook dat er een neushoorn tussen stond, die niet gelijk te herkennen was omdat hij met zijn kop in de bosjes stond en dus op het eerste gezicht op een vreemde olifant leek! Vandaar dat sommige auto’s al gelijk weer doorgereden waren natuurlijk... Onze 8e neushoorn al deze vakantie!! En om het nog ongelofelijker te maken kwam de neushoorn al grazend op den duur onze kant op, totdat hij zo dichtbij was dat we toch voor de zekerheid maar even keken of hij ons niet rechtstreeks zou kunnen aanvallen, zou hij het opeens op zijn heupen krijgen (neushoorns hebben niet zo’n goed humeur en zijn nogal bijziend) – maar we stonden op een soort bruggetje boven de greppel waar hij in stond dus dat kon gelukkig niet. Wel klom de neushoorn na een tijdje de greppel uit en liep vlak langs de weg nog een tijdje te grazen; wij hebben hem een tijdje gevolgd, en gekeken naar dit grote sterke dier, voordat we toch maar weer doorgingen.


10 minuten later zagen we in de verte de auto voor ons al weer stoppen, om te kijken naar een mannetjesolifant die half in de bosjes verscholen dicht bij de weg stond te eten; maar terwijl wij aan kwamen rijden en nog aan het zoeken waren naar wat ze nu precies gezien hadden, zag ik heel in de verte 4 donkere vormen die onmiskenbaar waren; NEUSHOORNS! Inmiddels staat de teller dus op 12 neushoorns deze vakantie, dat is al gemiddeld meer dan 1 per dag... We stonden nog bij de mannetjesolifant te kijken, toen er in de verte opeens drie enorme mannetjesolifanten over de weg ons tegemoet kwamen kuieren, heel ontspannen, als een stel mannen aan de wandel. Enigszins onder de indruk (want er is niet zo heel veel ruimte op de weg voor twee auto’s en drie grote mannetjesolifanten; op zich geen probleem, zolang de olifanten er maar geen probleem van maken!) bleven wij en een andere auto langs de kant staan, en kijken. We hebben er een tijdje naar gekeken, ze waren heel ontspannen en liepen een beetje te stoeien en te trekken met elkaar – zo draaide eentje zich om en ging achteruit lopen terwijl hij een beetje leek te stoeien met eentje die op hem af kwam, heel licht met hun koppen en slagtanden en slurven tegen elkaar aantikken... Omdat een derde auto nogal hard achter ons was komen aanrijden en die sukkel niet in de gaten had gehad dat wij stilstonden om te kijken naar iets, was hij al bezig ons in te halen toen hij de olifanten zag en op de rem stapte. Hierdoor was de weg verder voor de olifanten min of meer geblokkeerd, maar dat leek geen probleem want ze weken gewoon uit naar de bush aan de linkerkant. Ze ontmoetten naast onze auto de andere olifant, die hen een beetje tegemoet was komen lopen, en na wat gesnuffel en gegroet met slurven en slagtanden tegen elkaar aantikken (het was duidelijk goed volk) liepen de vier nu samen verder de bush in. Een prachtig iets om te hebben mogen zien!


Ondertussen raakte we er wel van overtuigd dat we voor de rest van de dag verder geen dier meer zouden zien, zo veel geluk dat we in dit eerste anderhalf uur gehad hadden! Maar uiteindelijk viel het nog best mee want we hebben nog heel wat mooie dingen gezien. We hebben een kleine olifantenfamilie gezien met een piepklein zogend baby’tje ("piepklein" is relatief in olifantentermen, een pasgeboren olifantje weegt al gauw 200 kilo...), en we zagen een giraf met een piepkleine babygiraf (ook hier weer, een "piepkleine" pasgeboren babygiraf is al gauw 2 meter hoog...)... Verder zagen we nog een 5-tal struisvogels, kuddes buffels, gnoes, zebra’s, "kringgat" en natuurlijk impala’s. En, na een tijdje niets gezien te hebben, zagen we opeens weer bekende vormen: twee neushoorns die tegen elkaar aanlagen een dutje te doen! Neus tegen staart, zij aan zij in een ondiepe holte in de bosjes die ze zelf gegraven leken te hebben. 14 neushoorns al deze vakantie, bijna allemaal van behoorlijk dichtbij, we hebben ons quota al meer dan ruim overschreden!


En vlak na de slapende neushoorns zagen we een vreemde vorm aan de andere kant van de weg; dit keer een slapende hyena, vlak naast de weg! Hij keek nauwelijks op of om toen we naast hem stopte, verlegde alleen een keer zijn hoofd en leek in alles wel een hele grote enigszins macabere hond te zijn die een dutje deed...


Vlak bij Olifants is een grote brede rivier (met water erin) en een grote brug waar je in het midden mag uitstappen en even de benen strekken tussen de gele lijnen op het asfalt. De gedachte daarachter is dat je dan als mens voldoende tijd hebt om iets aan te zien komen en indien nodig terug in je auto te duiken... Of dat in de praktijk zo is hebben we gelukkig nog niet hoeven uitproberen al zijn we al een paar keer deze vakantie deze brug overgestoken en even uitgestapt! Vandaag liepen er voor het eerst ook echt olifanten in de Olifantsrivier, dus dat moesten we even bekijken natuurlijk.. We hebben er een hele tijd van staan genieten, misschien wel een half uur of langer, want het verveelt echt gewoon nooit. We konden op de brug bijna recht boven de familie olifanten staan en zien hoe ze aten, dronken, speelden, en met elkaar communiceerde – en zelfs een keer hoe een volwassen olifant knorrig trompetterde en uithaalde naar een jonkie die hem voor de voeten liep! Ook zagen we een kingfisher op zoek naar prooi boven het water fladderen, en van bovenuit hoe een kleine krokodil een watervogel op een rots besloop, en een mislukte aanval deed – de vogel had hem al lang zien aankomen en vloog op tijd weg – en hoe die krokodil het toen opgaf en maar even op de zandbank ging liggen zonnen... Totdat een van de volwassen olifanten al grazend zijn kant op kwam en hij opeens razendsnel het water in moest duiken om een grote zware verpletterende olifantenpoot te vermijden!


Uiteindelijk zijn we iets voor 2 uur in het Olifants kamp zelf aangekomen; een mooi kamp zo te zien, het ligt namelijk op een rotspiek die uitkijkt over de Olifantsrivier beneden in de vallei. Wij hadden voor dit kamp eens niet voor de meest goedkope hut gekozen, maar voor een iets duurdere hut aan de grens van het kamp; en we hebben dus voor vanavond een kleine 2-persoons "rondavel" (een rond hutje met rieten dak, met twee bedden, een terrasje en een piepklein badkamertje) met een prachtig uitzicht op het land en de rivier onder ons, en op de roofvogels in de lucht voor ons... Maar wij beseffen ons dat wij geen echte "uitzicht" mensen zijn; we kijken en genieten oprecht, maar gaan dan niet nog speciaal uren buiten zitten of zo om van het uitzicht te genieten, dus dan is het eigenlijk een zinloze uitgave zeker als je zo veel reist en je geld een beetje moet managen. Uitzicht kopen doen we niet meer bewust dus in ieder geval! Na het gebruikelijke downloaden van de foto’s (hard nodig vandaag, we hadden een van onze 2GB fotokaarten bijna helemaal volgeschoten, en de batterij bijna leeg!) en de avonturen van vandaag typen en een dutje is het al weer bijna tijd om te gaan eten. Dit keer een hamburger of iets anders veiligs hopelijk!


Alle grote kampen in Kruger zijn grote complexen met naast de receptie en wat kantoortjes de hutten, tenten, bungalows en kampeerplaatsen voor overnachtende gasten. Maar ook zijn er voorzieningen voor zowel overnachtende en daggasten, zoals een picknickplaats, openbare toiletten, een klein tankstationnetje, souvenirwinkeltje, supermarktje, ergens verstopt in een hoekje een mini-ATM waar je maximaal 500 Rand uit kunt halen (zo’n 45 euro) en soms zelfs ook nog een internetcafé of iets dergelijks. Alles in het klein maar het is er wel en vaak is er zelfs een redelijk gevarieerd assortiment in het lokale supermarktje. Aangezien stropers een serieus probleem zijn hangt er ook vaak ergens een display met de griezeldaden van stropers en de effecten daarvan; en vaak hangen er ook bijvoorbeeld posters met oproepen om je vakantiefoto’s van cheeta’s en wilde honden op te sturen (daarmee kunnen de populaties en leefgebieden van deze prachtige maar bedreigde dieren beter in kaart gebracht worden). Naast de receptie hangt bijna altijd een kaart van de omgeving, waarop je met gekleurde magneetjes kunt aangeven welke van de "bijzondere" dieren zoals cheeta’s, wilde honden en natuurlijk de Big Five (leeuw, luipaard, buffel, olifant en neushoorn) je gisteren en vandaag in de omgeving gezien hebt. Verder onder andere natuurlijk een restaurant, maar vaak daarnaast ook nog een cafetaria en/of snackbar of iets dergelijks. In het restaurant worden meestal ontbijt, lunch en diner geserveerd: wel vaak op z’n Afrikaans natuurlijk, zo is er vaak maar een avondmenu en soms staat er gewoon voor lunch ook een vast menu. Maar wel dan weer duidelijk aangegeven zodat je weet waar je aan toe bent. Bij de snackbar heb je vaak meer keuze aangezien zij ook dingen zoals sandwiches, pasta’s en andere maaltijden serveren.


Aangezien het restaurant bij Olifants verbouwd werd was er geen andere keuze dan om in het cafetaria iets te halen. Hans nam een kipburger en ik een gewone burger, allebei met friet, en we hadden allebei extra uienringen en bacon genomen op onze burger. Vooraf bestelde we een knoflook/kaasbrood... Allemaal redelijk voor de hand liggend maar toch wisten ze van het voorafje weer iets moois te maken; wij hadden gerekend/gehoopt op een knapperig stokbroodje uit de oven met knoflookboter ertussen en wat kaas erover gestrooid… Het werd een zacht kadetje met wat knoflook en kaas in sneetjes gepropt, dat heel even in de magnetron was gezet om de kaas een beetje te laten smelten. Op onze burgers kregen we inderdaad een plakje bacon, maar de uienringen waren niet zoals we hadden verwacht uienringen die nog even opgebakken zijn in de pan waar de burger in bakt… In plaats daarvan lagen er vier gepaneerde en gefrituurde uienringen op onze burger! Ach, uiteindelijk zelfs nog lekkerder dan gebakken uien maar nogmaals toch niet helemaal zoals verwacht. De burgers zelf waren niet zo heel erg geweldig, en de frietjes hadden het vet amper gezien, maar uiteindelijk hebben we toch beter gegeten en voor de helft van de prijs vergeleken met gisteren!

free counters