24 september: 126km gereden; Shingwedzi Camp (Kruger NP) – Punda Maria Camp (Kruger NP)

We hebben een slechte nacht gehad: ondanks dat de kamer erg netjes eruit zag, knisperde, ritselde en kraakte er van alles. Niet in de kamer zelf, maar het leek wel alsof de kamer, die net zoals de meeste hutten hier een hoog rieten dak zonder plafond had, als een grote klankkast werkte want letterlijk ieder geluidje van buiten werd versterkt weergegeven alsof het binnen was… Dus we zijn toch wel een paar keer wakker geworden vanwege een vals alarm – alleen om 6 uur 's-ochtends was het geen vals alarm. Toen werd ik wakker doordat ik iets hoorde vliegen, maar ik ging er weer van uit dat het buiten was, totdat we zagen dat er in de gordijnen vlak naast mijn bed een klein vleermuisje hing! We hebben hem in een handdoek gevangen en buiten op het terras losgelaten, maar het was toch weer even schrikken, zo veel ongewenste bezoekers hebben we nog nooit op een kamer gehad! Een geluid dat we ook gehoord hadden 's-nachts en dat weliswaar heel indrukwekkend was maar niet zo eng, was het brullen van leeuwen... Heel de nacht door, en al draagt hun gebrul ver, waarschijnlijk waren ze niet zo heel ver van de omheining van het kamp vandaan! Heel indrukwekkend en we moesten weer denken aan ons tentje in de Kalahari in Tau Pan waar de leeuwen echt vlakbij stonden te brullen en het diepe geluid door merg en been ging...


Gelukkig had deze kamer een heerlijke douche dus met behulp daarvan konden we een beetje opknappen van de onrustige nacht. Vandaag ging de rit naar Punda Maria, op de kaart maar 70 km dus we hebben er hier en daar nog een loop van zandpaden aan vastgeplakt om uiteindelijk na 4 uurtjes rijden met 125 km op de teller Punda Maria in te rijden. Het was vandaag weer eens een redelijk rustige dag, maar toch hebben we wel wat leuke dingen gezien; zoals een statige secretarisvogel die midden op de weg stond, twee sjofele ground hornbills, een "kori bustard" (hebben we veel in de Kalahari gezien, grote stevige loopvogels), een mooie rossige fret, een luie en waarschijnlijk koude leguaan (want hij wilde wegkomen toen wij aankwamen maar het ging niet zo snel), een paar prachtige felgekleurde vogeltjes en eigenlijk best veel prachtige grote kudu’s met enorme (wokkelvormige) geweien. Er staken verder verschillende olifanten vlak voor ons de weg over – dat is niet uit te leggen aan mensen die geen olifanten in levenden lijve hebben gezien, maar olifanten sluipen, ze lopen zo geruisloos dat er bij wijze van spreke eentje vlak achter je zou kunnen lopen en je zou het niet merken! Dus best goed opletten als je over kronkelige zandweggetjes rijdt met hoge bush aan beide kanten, want ze staan zo naast je!


Waar we een tijdje naar hebben zitten kijken was een grote betonnen regenwaterbak die als opvang dient voor het water voor een drinkplaats. Deze betonnen bak was de hangplek van een viertal grote mannetjes-olifanten, die uitgebreid en zoals bijna altijd bij deze beesten zeer ontspannen en rustig aan het drinken waren... Ze reikten over de rand met hun slurven en konden zo rechtstreeks uit de bak drinken. Een geweldig gezicht, vooral omdat niet alle olifanten er even goed bij konden en dus een beetje op hun tenen moesten balanceren en hun slurf echt over de rand gooien... Een van de olifanten heeft een tijdje een beetje staan dutten tegen de bak, leunend tegen het beton, en een ander spoot het water af en toe om zich heen. Om de olifanten drentelde een paar wrattenzwijnen – op zich ook geen kleine beesten maar natuurlijk erg klein vergeleken met deze mastodonten – waarschijnlijk aan het drinken uit de plassen water die de olifanten maakte. Leuk!


Punda Maria is een erg klein hoofdkamp en het oudste kamp in Kruger; een beetje op de hellingen van wat heuvels gelegen, met maar 24 kamers, 7 safaritenten en een kampeerplaats (sommige van de grootste kampen hebben meer dan 100 kamers). Voor de rest in het klein wel de meeste voorzieningen die de andere kampen ook hebben, maar het supermarktje is bijvoorbeeld minder goed bevoorraad. Het kamp ligt ook nogal uit de route voor de gemiddelde (buitenlandse) toerist, aangezien het het meest noordelijkste kamp van Kruger is en dus erg ver weg van andere bezienswaardigheden buiten Kruger, en ver van het vliegveld vandaan.


Wij vonden het vorig jaar erg veel karakter hebben en een prettige rustplaats, en hebben er daarom dit jaar voor gekozen om er de laatste twee nachten te overnachten die we alleen doorbrengen in Kruger. Een goede keuze, lijkt het, want de kleine bungalowtjes zijn van binnen flink opgeknapt en zien er keurig uit! De bungalows zijn best leuk om te zien, ze zien er namelijk erg traditioneel uit, met een onregelmatige langwerpige buitenkant (er zitten drie kamers per gebouwtje) en een groot rieten dak gesteund op knoestige grillige takken dat zo laag bij de grond komt dat zelf wij moeten bukken om eronder te kunnen stappen en bij de deur van de kamer te komen. Vóór de kamers langs, dus langs de lengte van ieder gebouwtje, loopt een soort nauwe stoep, waar voor iedere kamer een klein tafeltje met stoeltjes staat, en er hangt bij iedere kamer buiten een olielamp voor de sfeerverlichting 's-nachts (puur sfeerverlichting hier gelukkig, er is gewoon elektriciteit!). Er staan zo’n 4 van deze huisjes op een rij in een straatje, in twee straatjes boven elkaar op de helling gebouwd.


Het was onderhand ook wasdag geworden, maar dat hebben we gelukkig niet zelf hoeven doen want er staat een enigszins gedateerde openbare wasmachine in een klein hokje – een was draaien kost maar één muntje van 5 Rand, dat is dus zo’n 45 cent. Maar toen Hans alles erin had gedaan en het deksel dicht, klaar om de munt erin te gooien, begon het apparaat gelijk al te wassen, dus we hebben gratis de was kunnen doen! Nu hangt onze kamer vol met ondergoed en sokken, en staat de airco op zijn hoogst aan om de boel sneller droog te krijgen. Lekker, weer genoeg schoon ondergoed en sokken voor de rest van de reis… Verder hebben we de financiën gecontroleerd; aangezien we hier alles met cash betalen en aan het einde niet te veel maar ook niet te weinig willen overhouden, houden we in een spreadsheet al onze uitgaves en eventuele pinopnames bij om er zeker van te zijn dat we nergens, ook thuis niet, in het rood gaan – en om te weten wat je voor een volgende vergelijkbare reis eventueel nodig hebt aan bestedingsgeld voor diesel en zo. Soms moet je op een lange reis ergens nog een kleine correctie aanbrengen omdat de getallen op papier en in de portemonnee niet kloppen, maar dit keer was dat (nog) niet nodig! Morgen hebben we dus een rustdag, gaan we waarschijnlijk nog een rondje rijden en gaan we nog eens rustig kijken wat we allemaal eventueel nog moeten doen voor Mozambique. Overmorgen zoeken we de groep van Bhejane op, die zitten dan op de camping, en dan slapen we voordat we richting Mozambique vertrekken nog een nacht in Punda Maria, maar dit keer onder de hoede van Bhejane in een tentje.


Aangezien dit kamp klein is en best vol lijkt hebben we bij aankomst ook maar gelijk bij het restaurantje gereserveerd (GEEN buffet, gelukkig!) – nou, reserveren hield dus eigenlijk weer niets in want er werd niets genoteerd en ook geen naam gevraagd, maar het lijkt er dus op dat we een tafeltje voor 6 uur hebben... Ik ben benieuwd en we zijn hoopvol, de lunch zag er in ieder geval goed uit!


We hebben voor Kruger begrippen erg lekker gegeten. Het kan de steak van Bhejane niet evenaren maar het was toch erg lekker. Het lijkt er trouwens opeens op dat we in Nederland zitten, we horen hier vanavond alleen maar Nederlanders praten... Het valt ons op dat het hier in Punda Maria echt wat gemoedelijker en persoonlijker is. Van de 6 kampen waar we nu en in 2008 gezeten hebben (toen hebben we hier, in Shingwedzi en in Satara gezeten) is het qua sfeer, kleinschaligheid en opzet toch zeker onze favoriet. In het restaurant zijn ze bijvoorbeeld hartstikke vrolijk, behulpzaam en extravert terwijl het ze in andere kampen niets leek te schelen of je wel of niet kwam eten... En de kampmanager gaat een babbeltje met je aan – hij moest in ons geval ook wel, want ze hadden ons kamer 4 in plaats van 14 gegeven... Prima voor ons want daardoor zitten we op een A-locatie aan het begin van de eerste straat, dicht bij alles (en anders hadden we moeilijk moeten doen om de auto het straatje erboven in te krijgen). Maar het moest toch even uitgezocht worden want 's-middags stapte er opeens een vrouw bij ons binnen die dacht dat zij kamer 3 en 4 had gekregen. Gelukkig heeft hij het geregeld en hoeven we niet te verkassen want daar hebben we echt geen zin in! We hebben 's-avonds na het eten nog een tijdje zitten lezen en spelletjes spelen op de computer, om voor ons doen redelijk laat te gaan slapen, na 10 uur 's-avonds…

free counters