25 september: 172km gereden; Punda Maria Camp (Kruger NP)

Vandaag zijn we na een redelijk goede nachtrust wat later dan normaal opgestaan. We hebben de was die droog was opgeruimd en de was die nog wat vochtig was herverdeeld, en wat dingen die we niet meer nodig zullen hebben in de auto teruggezet. Nadat ik nog even naar de receptie gelopen was om te vragen of de kamermeisjes als ze onze kamer gingen schoonmaken ook gif voor de kakkerlakken zou kunnen spuiten (een of twee kakkerlakken kan nog wel in de tropen, het zijn tenslotte ondieren, maar we hadden toch iets meer zien lopen in onze kamer) zijn we in de auto gestapt om een rustig en weinig spannend ritje te maken naar de Parfuri Gate en terug. Met het idee dat er eventueel kans zou zijn op leeuwen of luipaarden, hoe klein dan ook, aangezien op de boorden bij de receptie stond dat deze beesten op verschillende plekken langs die route gezien waren... Nou wij hebben natuurlijk niets gezien!


Het leukste van de rit was toen wij op de brug van een rivier stonden te kijken of er nog dieren waren; toen zagen we in de verte een grote mannetjesolifant die de rivier overstak, en aan de overkant bij een modderig stukje met zijn poot wat klompen modder van de zijkant afsloeg, en toen flink rond ging stampen en spetteren in de modder... Het bleek dat hij zijn modderbad aan het klaarmaken was, want toen de consistentie duidelijk goed genoeg was, ging hij erin zitten en liggen en een beetje rondpoedelen! Toen hij van alle kanten goed bedekt was met modder kwam hij weer overeind en verdween in de bosjes; waarschijnlijk ging hij nu de modder hard laten worden, en als deze opgedroogd was een goede "schuur"boom opzoeken om tegenaan te schuren en zo alle modder en dus ook teken en ander ongedierte van zijn huid af te schrapen...


En wij zagen, toen we al weer bijna bij de afslag naar Punda Maria waren, dat de betonnen drinkbak waar we gisteren 4 mannetjesolifanten gezien hadden nu veel drukker was. Er stonden toch zeker 9 grote mannetjesolifanten omheen en eentje was bezig weg te lopen tegen de tijd dat wij aan kwamen rijden. We hebben er een tijdlang naar zitten kijken, dat soort dingen zijn zo leuk om naar te kijken want vooral bij olifanten is er altijd wel iets om te zien; zo stond de ene met zijn kont tegen de bak aangeleund een beetje te dutten, stond een andere die net niet goed bij het water kon te balanceren op zijn tenen, en een derde stond niet alleen te drinken maar ook water over zichzelf heen te spuiten... En een andere olifant verliet op een gegeven moment de drinkbak en ging richting de weg lopen, over een van de vele uitgesleten dierenpaden die nu in het droge seizoen met minder begroeiing hartstikke goed zichtbaar zijn. Dus Hans reed een eindje mee en we stopte een paar meter voor het punt waar zijn pad de weg kruiste en aan de andere kant weer de bush in verdween. Toen de olifant bij de weg aankwam stopte hij even en keek ons aan (we stonden toch een aantal meters van hem vandaan hoor!) en maakte toen een beweging alsof hij in plaats van door zou lopen onze kant op zou lopen! Niet aanvallend, totaal niet, maar van zo dichtbij was deze olifant opeens heel erg indrukwekkend groot, dus Hans besloot toch maar weer de motor te starten en nog een paar meter naar achteren te rollen want je weet toch maar nooit zeker! Toen was het goed en stak hij gewoon over; hij vond waarschijnlijk dat we te dicht bij geweest waren...


Nou verder is er vandaag weinig te zien geweest, behalve voor de gebruikelijke impala, een paar giraffen, zebra’s, kudu en andere bokken, en een clubje van 4 ground hornbills... We waren desondanks pas na 2 uur weer terug in het kamp, en zijn toen nog even naar het winkeltje gelopen om te kijken of we er konden pinnen en om wat jus d’orange te kopen, en om onze tafel voor vanavond alvast te reserveren. In onze kamer kon je nog goed ruiken dat er flink gif gespoten was geweest 's-ochtends, dus we hopen dat het geholpen heeft, en we zitten nu weer een beetje te dutten, lezen en schrijven totdat het tijd is om te gaan eten om 6 uur... Vanavond gaan we nog de mail binnenhalen en versturen, voor het geval dat in Mozambique niet kan, en douchen en scheren, en dan begint morgen, na nog een laatste rit 's-ochtends om de tijd in te vullen, 's-middags weer het zware kampeerleven! Nou ja, we moeten een paar dagen in tenten doorbrengen die voor ons opgezet en afgebroken worden, maar de rest van de tijd toch hopelijk wel in hutjes...


Het eten was weer eens lekker en we hebben heel de avond heel gezellig zitten kletsen over van alles en nog wat (van hutspot tot reizen door Afrika) met een stel aan het tafeltje naast ons: hij is van oorsprong Nederlander, hij is zo’n 50 jaar geleden als kind met zijn ouders meegegaan naar Zuid Afrika en is eigenlijk nooit meer weggegaan, zij is Zuid Afrikaans maar Engels opgevoed. Nu is Hans aan het worstelen met het douchen – het doucheputje is verstopt dus het water loop helemaal niet weg – en dan duiken we over niet al te lange tijd in bed aangezien het al 10 uur is geweest!

free counters