Maandag 30 mei: Marnitz – Phalaborwa (Daan & Zena’s): 390 km

Het was inderdaad koud vannacht, we werden er zelfs vanochtend vroeg van wakker! Iedereen was er vroeg van wakker, dus we waren ruim voor onze afgesproken ontbijttijd van 8 uur al buiten aan het rondwandelen. De boer liet achter op zijn erf de tabaksschuren zien waar de tabaksbladeren hingen te drogen. Wat een grote lappen!

Na het ontbijt was het tijd om de boel weer in te pakken en afscheid te nemen van Paul en Lin, die vandaag een andere kant op zouden gaan. Zij zouden waarschijnlijk wel naar het Pilanesgebergte gaan, onderweg terug naar Kaapstad, en wij gingen richting Kruger National Park. Ons doel was Letaba Restcamp, in het park, maar we zouden wel zien hoe ver we konden komen, we wilde niet te hard doordouwen vandaag en er een rustig ritje van maken. We hebben hartelijk afscheid genomen van Paul en Lin, maar eerst nog even met Paul de route naar Roger en Claire gecontroleerd. We waren namelijk door hun uitgenodigd geweest om te komen logeren, maar wisten nog niet zeker of we dat zouden doen. Toch was de routebeschrijving handig, want onze T4A kaart is niet erg gedetailleerd in de steden (zijn kracht ligt ook vooral in het in kaart brengen van de minder drukbezochte regio’s. We konden Roger en Claire dan dus ook alleen inplannen door middel van coördinaten die Paul voor ons moest opzoeken! Maar goed, we zien wel of we bij ze langs willen en nodig zullen hebben…

We hadden ons ingesteld op een saaie doorrijddag om in de buurt van Kruger te kunnen komen, maar onze garmin heeft ons verrast met een hele mooie route - de eerste paar uur was weliswaar “saai”, steenachtige kale grasvlaktes met kleine boompjes en af en toe kleine dorpjes totdat we Polokwane bereikte, een grote stad. Maar daarna werd het al gauw bergachtig, groen, “Europees” om te zien, en zo te zien ook zeer vruchtbaar... We reden namelijk door bosbouw, langs grote fruitgardes (met name heel veel citrusvruchten), en velden, mooie valleien en kronkelende bergwegen; erg mooi!

Ons oorspronkelijke plan was om in Kruger te slapen, maar we besloten toch maar in Phalaborwa, aan de rand van het park, een plekje te zoeken om te overnachten en morgen pas het park in te rijden. Dus stelde we de garmin in op een bed & breakfast in het centrum van Phalaborwa; ideaal die T4A, er staat net zoals in commerciële kaarten van alles in aan nuttige punten – benzinestations, hotels en B&B’s. De B&B die we uitgekozen hadden heette “Daan & Zena’s" en lag nog geen halve kilometer van de hoofdweg richting het nationaal park vandaan, midden in Phalaborwa en vlakbij de supermarkt: dat leek ons ideaal, en het leek ons ook een goedkope optie. Maar voordat we naar de B&B reden besloten we eerst langs de supermarkt te gaan. We hadden namelijk ernstige behoefte aan chips en ander slechts, en omdat we ons deze reis heel erg hebben ingehouden vonden we dat we nou wel iets lekkers hadden verdiend!

In 2009 waren we ook precies hier geweest, in deze supermarkt; maar het leek erop dat ze hem flink hadden opgeknapt in de tussentijd – er was veel meer keuze dan toen. We stonden bij de chips te overleggen welke we wilde (zo veel keuze…) toen een vrouw ons aansprak in het Nederlands! Of we alles konden vinden… Ze stond te lachen, het was een Vlaamse die al 2 jaar in dit stadje woont, en het leuk vond om weer eens Nederlands te kunnen spreken. Ze hadden hun bedrijf in Belgie verkocht, en verdienden hun geld hier door huizen op veilingen goegkoop op te kopen en te verhuren of door te verkopen. Zelf hadden ze een enorm stuk land pal tegen de grenzen van Kruger aan, waar ze hun huis op hadden staan en nog allerlei plannen mee hadden – ook op een veiling gekocht, en ze had het als ze wilde gelijk voor tientallen procenten meer kunnen doorverkopen. Maar dat wilden ze niet; ze vertelde onder andere dat ze overal webcams opgehangen hadden omdat de grenzen met Kruger langzaam maar zeker opgeheven worden en er dus binnen afzienbare tijd buffels en olifanten op hun land zouden kunnen lopen. Ze was dolenthousiast en straalde helemaal terwijl ze vertelde dat ze nooit meer terug wilde naar het leven dat ze in België had gehad...

Met een paar zakken chips voor onze laatste dagen in Zuid-Afrika, een klein gembercakeje voor lunch en ontbijt onderweg en nog wat nuttige dingen zoals “Doom” insectenverdelger (Afrikaanse insectenverdelger die ook echt krachtig is, daar kan geen Nederlands insect tegenop!) was het tijd om naar de B&B te gaan. We hadden hem ingepland in de garmin en konden hem ook echt niet missen want bij iedere straathoek stond een bordje dat ons uiteindelijk naar een gebouw leidde dat echt letterlijk in alle kleuren van de regenboog en meer geverfd was! Zebrapatronen, vrolijke kleuren, allerlei windmobieltjes en planten in de tuin, een bonte, drukke verzameling van kleuren, vlakken en patronen! Slik. Toch maar eens vragen hoe duur het was en hoe de kamers eruit zagen. Nou de prijs was ideaal (470 Rand), en de kamer was even bontgeschilderd en ingericht als de rest van het gebouw, maar we konden de auto voor onze kamer parkeren, het hek kon op slot, en de kamer was goedkoop, schoon en comfortabel, dus wat wil je nog meer... Het was tijd om te rusten en chips te eten!

We hebben vanmiddag toch maar Roger en Claire gesms’t of we de laatste nacht van onze reis bij hun konden blijven slapen, en dat was geen enkel probleem, dus na nog wat gepuzzel met de kaart en garmin besloten we morgen Kruger in te rijden via de Phalaborwa Gate, waar we nu waren, daar te slapen in Satara, dicht bij de Orpen Gate, dan de dag erop ergens onderweg naar Johannesburg te slapen (bijvoorbeeld Dullstroom, waar we ook in 2008 geslapen hebben). En dan de laatste nacht bij Roger en Claire logeren dus. We hebben ook een sms naar Paul en Lin gestuurd om te zeggen dat we goed aangekomen waren en of ze een goede rit gehad hadden… ’s Avonds zijn we naar Phalaborwa Mall gereden om te eten in Spur’s, een lekkere steak-en-chips keten die ons aangeraden werd (zo heel veel andere mogelijkheden zijn er ook niet in Phalaborwa). Inderdaad erg lekker! We hebben het over veiligheid gehad; we zijn ons deze reis meer dan ooit bewust van de veiligheid en onveiligheid van deze landen waar we doorheen reizen. Deels natuurlijk omdat je ervarener wordt, en daardoor minder naïef, en omdat je praat met mensen die er wonen, en zelf dingen ziet, maar het werkt ook enigszins belemmerend. We zoeken namelijk steeds meer naar plekken die zo veilig mogelijk zijn en vermijden plekken die dat misschien niet zijn – zoals de B&B, die bleek in een rustige woonwijk te liggen met een hek die op slot kon, maar toch waren we even ermee bezig dat het misschien door zwarten gerund zou worden in plaats van blanken. Omdat blanken meer aandacht besteden aan hun veiligheid en die van hun gasten… Ach we worden ook een beetje bang gemaakt door de Zuid-Afrikanen, die ons vertellen over hun veiligheidsmaatregels en de gevaren op straat in de steden…

Na het eten zijn we terug naar onze kamer gereden, hebben we gedoucht en lekker de rest van de avond een beetje televisie gekeken, geluierd en genikst tot het tijd was om naar bed te gaan.

Maandag 30 mei: Marnitz – Phalaborwa (Daan & Zena’s): 390 km

free counters