Dinsdag 31 mei: Phalaborwa – Kruger National Park (Satara): 165 km

Na misschien wel het meest uitgebreide en beste ontbijt van deze hele reis (inbegrepen in de 470 Rand voor de kamer, niet slecht), hebben we weer eens onze spullen ingepakt en zijn we naar de Phalaborwa Gate gereden. Het stadje Phalaborwa ligt echt tegen de Phalaborwa Gate aan; een van de toegangswegen naar het Kruger Nationaal Park. Dus zijn we gelijk naar het kantoortje bij de Gate gegaan om de administratie te regelen; we overnachten in Kruger, in het Satara Main Camp, en dan rijden we morgen weer Kruger uit richting het zuidwesten. Administratie is ook echt administratie, ze willen je hele doopceel weten inclusief paspoortgegevens en autoregistratie… Gelukkig gaat het hier bij Kruger wel allemaal gelijk in de computer en hebben ze een uitstekend reserverings- en boekingssysteem. Al was de vent achter de balie nou niet echt bepaald hulpvaardig in het geven van informatie over overnachtingsmogelijkheden. Je kunt namelijk in een hoop van de wat grotere restcamps kiezen uit overnachtingsmogelijkheden zoals een safaritent (al dan niet met airco), bungalowtjes, of kamers. En overal hangt een prijskaartje aan, het is een beetje zoeken naar de beste verhouding comfort/prijs. Maar ja, als die vent alleen maar wil weten of je wilt overnachten en niet wil vertellen wat de mogelijkheden zijn, weten wij niet of we nu vakkundig genaaid worden of inderdaad de goedkoopste optie krijgen waar we voor vragen!

Maar oef, wat zijn de prijzen omhoog gegaan! Bijna 25 euro duurder per nacht vergeleken met 2009! Je praat nu over zo’n 80 euro per nacht voor de kamer, en 32 euro per dag voor de conservation fee (ten behoeve van het onderhoud van het park). Gelukkig is de dag dat je het park uitrijdt “gratis” dus betalen we voor dit ene nachtje ook maar één keer conservation fee… We waren dan ook blij dat we toch maar besloten hadden om gisteren in Phalaborwa te blijven en vandaag pas het park in te rijden, en we waren blij dat we in 2008 en 2009 Kruger zo uitgebreid hebben kunnen bezoeken tegen meer acceptabelere prijzen, zodat dit gewoon een lekkere bonus zou zijn… Alles wat we nu gaan zien is meegenomen wat ons betreft en zal ongetwijfeld meer zijn dan wat we de afgelopen 3 weken in Zimbabwe gezien hebben!

Maar Kruger stelde niet teleur, we hebben onderweg naar Satara naast giraffen, impala's, wrattenzwijnen, nijlpaarden, buffels, gnoes enz ook met name heel veel olifanten gezien; grote families van wel 16 leden van piepklein tot groot die door het landschap liepen en zelfs voor ons de weg overstaken... Dat is altijd weer genieten! We hebben nog nooit zo veel en zulke grote olifantenfamilies gezien, het is altijd weer schitterend om te zien maar we moesten ook denken aan de Belgische dame die we in Phalaborwa ontmoet hadden – zij vertelde dat er inmiddels zo veel olifanten zijn in Kruger dat ze aantallen moeten gaan afschieten omdat het anders uit de hand loopt. De olifanten hebben het hier gewoon te goed en ze trekken niet de grensgebieden zoals Mozambique in (de hekken zijn overal aan het wegvallen), omdat ze nog te goed weten dat er daar gestroopt werd – en waarschijnlijk nog…

Eenmaal in Satara aangekomen zagen we op het diereninformatiebord bij de receptie dat er in de directe omgeving van het kamp luipaard en cheeta gesignaleerd was vandaag, dus nadat we ons in onze bungalowtje geïnstalleerd hadden zijn we nog even gauw voordat de hekken sloten om half 6 (hoge boetes als je te laat bent!) op “jacht” gegaan en een rondje gereden. Maar helaas, niets gezien natuurlijk! Terwijl we bij aankomst nog onze bagage aan het overhevelen waren van de auto naar ons huisje kroop er een familie kleine mangoestes (mongooses) van onderen in de nog warme motor en de ventilator – vermoedelijk om de insecten te eten die daar tussen gekomen waren!

We waren rond een uur of 5 terug in ons huisje en hebben even rondgehangen en gerust voordat we gingen eten. Tijdens het eten merkte we dat er wel 3 jonge Nederlandssprekende stellen in onze omgeving zaten – twee Nederlanders en één Belgisch stel! We hebben met twee van de drie stellen een praatje gemaakt; om de derde hebben we vooral stiekem een beetje gelachen, want het was duidelijk dat met name de jongen niet ingesteld was op hoe het in Afrika gaat… Hij was tekeer aan het gaan tegen de ober dat hij al 40 minuten op zijn pizza had moeten wachten en dan was ie nog koud ook. Nou is het nooit zo verstandig om speciale dingen te vragen in zulke gelegenheden – beter is om bijvoorbeeld gewoon het buffet te nemen, want andere dingen zijn veels te ingewikkeld voor de keuken en dan krijg je of een hele originele interpretatie (dan weten ze eigenlijk niet wat het moet voorstellen) of moet je er inderdaad lang op wachten. En het is natuurlijk nooit verstandig om boos te worden op diegene die jouw eten komt brengen – je weet nooit wat ze er mee gedaan hebbent als het terug uit de keuken komt! Bovendien, als je het eten dan terugstuurt kun je er op rekenen dat het minstens nog eens zo lang gaat duren voordat je weer iets te eten krijgt, omdat ze in de keuken gewoon niet weten om te gaan met zo’n situatie. Je moet gewoon niet verwachten dat je in andere landen krijgt wat je thuis gewend bent. We hebben er in ieder geval stiekem een beetje om gegniffeld.

’s Avonds terug in ons huisje (oef wat was het donker om terug te lopen, zelfs met ons lampje moesten we de weg zoeken!) hebben we nog wat mailtjes gestuurd via de mobiel en gedoucht voordat het hoog tijd was om naar bed te gaan. We zijn moe!

Dinsdag 31 mei: Phalaborwa – Kruger National Park (Satara): 165 km

free counters