Vrijdag 3 juni: Johannesburg – vlucht terug: 14 km

Het was weer een koude nacht vannacht! Ongelofelijk eigenlijk, het is zo koud deze afgelopen weken – blijkbaar is er een koudefront in de regio… En het wordt natuurlijk winter, al vertelde Claire dat de huizen in Zuid-Afrika niet gemaakt zijn voor de winter want het is misschien maar een paar weken per jaar echt vrieskoud. En dat betekent dat de huizen dus altijd koud zijn in de winter! Gelukkig had Claire dekbedden voor ons waarmee het uit te houden was...

Claire en Roger wonen maar zo’n 14 kilometer van onze autoverhuurder vandaan, wat misschien zo’n drie kwartier rijden is. We hoefde daar pas om 4 uur ’s middags te zijn dus we hadden nog heel de dag voor ons, en na een douche en een praatje besloot Claire om ons mee te nemen naar het Lion Park hier in Johannesburg; daar hadden ze in Gweru in het Antelope Park al over verteld, want daar kon je volgens haar pas echt knuffelen met leeuwenwelpjes! Roger moest natuurlijk gewoon naar zijn werk, dus we hebben om een uur of half negen afscheid genomen van hem, we zouden hem waarschijnlijk niet meer zien vandaag, en toen gingen wij met Claire mee naar het leeuwenpark. Claire is ongelofelijk, ze moet in een vorig leven zowel een racecoureur als een taxichauffeur geweest zijn, of ze moet een gps ingeslikt hebben, want ze reed in haar kleine yaris als een bezetene door het drukke ochtendverkeer, constant op zoek naar de beste route, constant aan het veranderen van route, letterlijk bij iedere bocht de route aan het herberekenen in haar hoofd… We waren diep onder de indruk hoe ze ons door de enorme verkeerschaos van Johannesburg loodsde! Na zo’n drie kwartier kwamen we dan eindelijk aan bij het leeuwenpark, en zijn eerst gaan ontbijten buiten bij het restaurant, waar we de omheining van de welpjes al konden zien staan.

Omdat er net een grote groep bij de welpjes was toen wij klaar waren met ontbijten gingen we eerst een rondje lopen langs de andere omheiningen. Het is gewoon een soort dierentuin, maar de dieren hebben hier zo te zien alle ruimte, het park ligt op een zwakke helling en moet een enorm oppervlakte hebben want het overgrote gedeelte dat toegankelijk is voor het publiek is in feite een “gamedrive” gebied waar je in je eigen auto rondrijdt. Maar hier bij het hoofdgebouw waren ook wat ruimtes voor hyena’s en leeuwen, die aartslui in het ochtendzonnetje lagen te slapen… En er was een hele grote omheining waar onder andere giraffen in liepen, samen met andere graseters. De giraffen kon je voeren, met speciale brokken, en ze stonden al klaar bij het hek – voor mensen die dat wilde kon je op een platform gaan staan zodat je op ooghoogte met de giraf stond, maar de giraffen bleken absoluut niet te beroerd te zijn om hun lange nekken te buigen om op jouw ooghoogte te komen! Dan zag je dat “kleine” hoofd vanaf die enorme hoogte (6 meter? 7? Hoger?) naar beneden buigen en op je af komen, en dan bleek dat hoofd opeens wel een meter lang te zijn, de wimpers centimeters lang, de tong misschien wel 30 centimeter lang en de ogen, zo groot en diep… Prachtig!

We hebben een hele tijd bij de giraf gestaan, gefascineerd door dat hoofd en die ogen, en we probeerde hem te aaien maar daar moest de giraf weinig van hebben, hij wilde alleen de brokken… als we onze hand uitstaken zonder iets erin ging het hoofd een meter omhoog en uit ons bereik, hadden we brokken erin en knisperde we met de papieren zak, dan zakte het hoofd tot 30 centimeter boven onze hand, kwam de tong naar beneden, die pakte letterlijk onze hand vast en trok onze hand naar boven naar zijn mond toe. En dan pakte hij heel voorzichtig met zijn zachte lippen de brokken van onze hand, om daarna met die enorme tong de hand helemaal schoon te likken! Wat een bijzonder ritueel, en wat een mooi beest! En wat een fascinerende tong… Af en toe likte hij zijn neusgaten schoon, en toen de brokken uit ons zakje opwaren en we op de grond gingen zoeken naar meer boog hij zijn hoofd verder naar beneden, geïnteresseerd en hoopvol dat we nog wat zouden kunnen vinden voor hem.

Via de meerkatjes liepen we dan eindelijk naar de welpjes; maar eerst maakte we nog even kennis met een bokje die vrij rondwandelt op het terrein – ze is heel tam maar je moet haar niet proberen aan te halen, ze bepaalt zelf of ze naar je toe komt. En nu stond ze dus bij een kraantje buiten de omheining van de welpjes – ze wilde drinken en probeerde met een poot al richting de wasbak met het kraantje te gaan toen ze ons in de gaten kreeg en haast hulpeloos naar ons keek zo van, help me dan! Dus ik er voorzichtig naar toe gelopen en het kraantje opgedraaid – ze heeft een hele tijd staan drinken en ik mocht haar zelfs een beetje aanhalen en het water met haar delen om de giraffenspuug van mijn hand af te wassen…

En toen was het tijd voor de welpjes! Claire had niet overdreven, we hebben wel 20-25 minuten mogen doorbrengen met zo’n 5 luie dikke slaperige bolletjes wol... Dit park heeft een aantal witte leeuwen, die een genetische afwijking hebben waardoor ze een witte vacht hebben (maar géén albino dus), en twee van deze welpjes waren wit, de rest normaal. De witte leeuwen waren witblond, heel bijzonder. Ze waren ongeveer even groot als middelmaat honden (de grootste, een witte leeuw, was zo groot als een herder) en lagen lui in het zonnetje te snoezen - wij mochten ze zo veel aaien als we wilde, maar niet op het hoofd. En we mochten niet schrikken als ze opeens bewogen – het blijven roofdieren en ze zijn daar toch gevoelig voor… Af en toe rekte eentje zich uit of strompelde slaapdronken naar een nieuw plekje om verder te slapen... Erg leuk om bij te mogen zijn! En op een gegeven moment rekte een van de kleinste welpjes zich moeizaam uit en toen kwam een van de verzorgers gauw bij haar liggen en even flink knuffelen, neus tegen snuit; heel ontroerend om te zien…

De rest van het park was ook erg mooi; grootst opgezet, met ruime omheiningen voor graseters maar ook verschillende families leeuwen, cheeta’s, en zelfs wilde honden waar je zelf net als in een gamepark mocht rondrijden. Wel opletten met open ramen, auto’s met stoffen daken en open pick-ups, daar willen de leeuwen namelijk nogal eens op en in klimmen! Ik vond het leuk om dan eindelijk wilde honden te zien – weliswaar niet zo “wild” als in een natuurreservaat, maar deze mooie dieren hadden toch een ruime, comfortabele omheining en zaten niet in een kooi. Natuurlijk zijn het hier wel allemaal luie verwende dierentuindieren, die hun eten op min of meer regelmatige tijden krijgen – zo erg, dat toen er een paar jaar geleden 2 hyena’s ontsnapt waren (ze hadden letterlijk door het hek van hun omheining geknaagd) eentje al een paar uur later teruggevonden werd. Het was namelijk die dag etenstijd en hij was rond de verwachtte etenstijd weer terug naar zijn omheining gegaan – hij wilde natuurlijk geen maaltijd missen!

Rond het middaguur zijn we weer terug naar huis gegaan, waar Roger al weer thuis bleek te zijn – hij had voor de rest van de dag vrij genomen, leuk! We hebben nog een paar uur gekletst en onze bagage zo goed en zo kwaad als het ging klaargemaakt voor het vliegtuig – alle schoenen en nieuwe kleren moesten in een grote tas voor in het ruim en twee kleine rugzakjes gepropt worden… Het ging gelukkig allemaal net! ’s Middags reden we vanuit Roger en Claire naar de autoverhuurder vlakbij (zo’n 15 km), en vandaar uit werden we toen de chauffeur die ons zou wegbrengen eindelijk opdaagde (het was druk op de wegen) naar het vliegveld gebracht voor onze vlucht ‘s avonds. Het was heel erg druk op de weg maar gelukkig wist onze chauffeur via wat omwegen een hoop van de files te vermijden, en hoefde we toen we op het drukke vliegveld kwamen helemaal niet eens in de rij te staan om onze bagage in te checken! Gelukkig maar want voor andere vluchten stonden lange rijen… We hadden nog wat chips en blikjes fris over, dus we hebben nog even lekker gezondigd voordat we door de beveiliging en douane gingen (dan ben je je vloeistoffen natuurlijk weer kwijt). Tja en dan was het doorlopen naar onze gate en rustig wachten tot het tijd was om in te stappen. Aan boord hebben we nog een tijd spelletjes gespeeld en films gekeken voordat het tijd was om te eten, en te slapen…

Vrijdag 3 juni: Johannesburg – vlucht terug: 14 km

free counters