27 januari: thuis – Kaapstad

Vanochtend om 6 uur stond Hans z’n zus en haar vriend voor de deur - ze hadden heel lief aangeboden om ons naar Schiphol te brengen en zouden er gelijk een dagje Amsterdam aan vastplakken. Het was wel druk op de weg maar we waren prima op tijd bij Schiphol - zelfs een beetje vroeg. Dus na het inchecken en onze bagage inleveren hebben we nog even koffie gedronken met z’n vieren...

Na de koffie hebben we afscheid genomen en zijn wij richting de douane gelopen. Uiteindelijk ging alles eigenlijk best wel vlot - niet extreem snel maar je had ook niet het idee dat je eeuwen aan het wachten was in de rij voor de douane of (bij de gate) voor de veiligheidscontrole. En zelfs het wachten om in te stappen was niet zo vervelend - soms voelt het alsof alles zo traag gaat en weet je gewoon niet meer hoe je moet zitten of kijken van ellende; dat was vandaag gelukkig niet.

De vlucht was ook weer niet vervelend lang - zelfs al voelde het na ongeveer 4 uur een tijdje alsof de tijd stilstond, toch gingen de ruim 11 uur uiteindelijk best wel redelijk vlot voorbij. We kregen niet echt last van zitvlees en hebben wat gedut, wat leuke films gekeken, en omdat het licht was konden we ook naar buiten kijken want we vlogen een tijdlang over de Sahara Woestijn: Hans kon uitgebreid van de grote zandduinen genieten onder ons. Het viel dus eigenlijk allemaal niet echt tegen. Gelukkig maar want er is niets zo vermoeiend om je reis mee te beginnen als een eeuwigdurende vlucht!

Het enige was wel dat er ongeveer halverwege de vlucht aangekondigd werd dat er een probleem was met het watersysteem en dat er daardoor minder (vaak) doorgespoeld kon worden in de toiletten en er geen thee en koffie geserveerd kon worden bij de tweede maaltijd. De logistieke planning van de tweede maaltijd liep trouwens sowieso een beetje mis: normaal gezien krijg je zo’n 3-4 uur voor het landen een snack, en ruim 2 uur van te voren de tweede maaltijd van de vlucht. De snack kwam maar niet, tot we zo’n 2,5 uur voor het tijd was om te landen een klein broodje kregen - tja, zo laat? Dan zal dat wel de maaltijd zijn zeker? Dus iedereen die nog wat honger had vroeg natuurlijk om een tweede broodje (wij ook), en keek een beetje beteuterd... Totdat er 1,5 uur voor landingstijd alsnog de gebruikelijke pizza/pasta maaltijd kwam! En toen moest er natuurlijk wel een beetje opgeschoten worden want voordat iedereen voorzien is en klaar met eten duurt wel even, en 15 minuten voor landen moet alles weer opgeborgen zijn en klaar voor de landing... Ach, Hans en ik waren al lang blij dat we niet met rommelde magen zouden landen!

Zoals van te voren afgesproken met Lin en Paul die ons zouden komen ophalen stuurde ik zodra we geland waren en ik weer bereik had een smsje dat we geland waren. Zij wonen niet al te ver van het vliegveld vandaan en zouden dan voldoende tijd hebben om naar ons toe te komen. We konden redelijk vlot door de douane en het leek haast wel zo gepland dat onze tassen precies langskwamen nadat we ons aan de bagageband hadden geïnstalleerd. En toen we naar buiten liepen stond Paul al te zwaaien en konden we zo meelopen naar de garage waar Lin bij de auto stond te wachten. Het was dan wel niet zo heel lang geleden (zie onze 2011 Zimbabwe reis) maar toch heel erg leuk om ze weer te zien!

Paul en Lin wonen in een prachtig, vroeg 20ste eeuw doolhofachtig huis in Victoriaanse stijl: dat was toen al weliswaar “uit” in Engeland, maar doordat de lege schepen die naar Zuid-Afrika voeren ballast nodig hadden waren vele Victoriaanse stijlelementen in Zuid-Afrika terecht gekomen en gebruikt. Het huis staat vol antiek wat de sfeer verhoogt, en ze hebben héél, véél boeken... We hebben ze de bol kaas, zak drop en proefpakje muisjes gegeven die we meegenomen hadden uit Nederland en hebben nog een tijdje zitten bijkletsen in de zitkamer totdat iedereen doodmoe naar bed ging...

free counters