4 februari: Kaapstad - thuis

We hebben niet geweldig geslapen, vooral ook omdat je niet bij elkaar zit en dus ook niet een beetje tegen elkaar aan kunt hangen of af en toe kletsen - dan moet je weer moeilijk gaan doen met over de stoelen hangen en hard praten (het is toch altijd behoorlijk lawaaiig in zon vliegtuig). Bleh... In de vroege ochtend was het klaar met slapen en zijn we maar wat films gaan kijken en onszelf een beetje vervelen. We landden om kwart voor elf, iets voor op schema, en hadden geluk dat we de meute vr waren bij de douane - ook de bagage liet niet al te lang op zich wachten. We hadden helaas toen we landde een smsje gehad van Hans zijn zus dat zij ons niet kon ophalen vanwege het weer (het was ook wel een gek gezicht, al die sneeuw) dus we zouden wel met de trein gaan.

In de grote hal kochten we een kaartje, liepen naar beneden naar het juiste perron en we stonden nog niet goed en wel beneden of er werd omgeroepen dat er vanwege storingen en het weer geen treinen van en naar Schiphol reden en we buiten voor Schiphol bussen konden nemen om verder te komen. Godverdegrrrrrrrrrr... En dan laten ze je wel rst een duur kaartje kopen want boven bij de automaten was helemaal niets te merken!!! Nou ja, naar buiten dus maar waar de NS bussen klaar had staan zeker... Bussen klaar staan? Echt niet. Er was helemaal NIETS, behalve de reguliere lijnbussen die natuurlijk nergens iets mee te maken hebben.

Bij de lijnbus naar Leiden stond al een halve trein aan mensen te dringen om erin te kunnen, maar toen had Hans een slim idee om de net aangekomen bus naar Haarlem te nemen - die was veel rustiger, lag ook op de route van onze trein, en als het echt niet anders was konden we dan wel bij mijn oma terecht of desnoods haar auto lenen... Wij stappen de bus in en beseffen ons dat we weliswaar een treinkaartje hebben maar k nog een buskaartje moesten kopen, Hans trekt zijn portomonee en die bevat alleen maar Zuid-Afrikaanse Randen! Dat is waar ook, we hadden geen cash euros bij... Shit, en pinnen kan ook niet in de bus... We begonnen al redelijk radeloos te kijken toen de buschauffeur de al afgescheurde maar nog niet gestempelde kaartjes in zijn laatje schoof en zei dat hij niets gezien had, loop maar door, op eigen risico... Dat was aardig!!!

In Haarlem aangekomen konden we redelijk vlot in de intercity stappen, en ondanks berichten van Hans zijn kinderen dat er op de NS-site stond dat er een bovenleiding gebroken was leek de trein in onze richting wel te zullen rijden... Tja, het gebeurt wel meer dat de NS mensen aanraadt om te rijden als er in de praktijk al lang doorgereden kan worden, om de routes te ontlasten. Dus maar blijven zitten zolang als we konden zeker, in de hoop dat we door konden rijden. 4 haltes voor onze bestemming werd opeens echter iedereen uit de trein geveegd met de melding dat de trein niet verder reed, succes verder en mensen in onze richting konden de stoptrein naar een station 1 halte voor de onze pakken... Nou goed, iedereen besloot dus maar de volledig volgepakte trein naar een dichtbijgelegen station over te slaan (er kon echt geen papiertje meer bij zo vol) en te wachten op de volgende die naar dat station zou gaan. Die kwam uiteindelijk aan (alle treinen waren inmiddels helemaal ontregeld en liepen niet meer op tijd) dus iedereen erin stapelen, toen er in de trein omgeroepen werd dat deze niet meer verder ging en mensen die naar dat ene station wilde de trein naar het dichtbijgelegen station moesten nemen!!! GODVERDEGRRRRRR... Men kwam mopperend de trein weer uit toen een enigszins oververhitte conducteur boos tegen een passagier opmerkte dat hij niet zo te keer moest gaan! Nou dat schoot iedereen die het hoorde natuurlijk helemaal in het verkeerde keelgat en de conducteur werd bijna gelyncht...

We begonnen het inmiddels onderhand behoorlijk koud te krijgen in toch wel dunne kleren (we hadden er tenslotte in Kaapstad bij 30 graden niet rekening mee gehouden dat we een paar uur op winderige perrons zouden rondhangen bij -10) en waren aan de praat geraakt met een vrouw die ook onze richting opmoest. Ik en zij besloten dus maar even gauw wat warme gratis koffie te gaan halen vanwege de overlast maar ja die rij was (logisch) enorm... Dus maar weer terug en wachten op de trein. In het nabijgelegen station gingen we er weer uit (onderhand was iedereen behoorlijk melig geworden en grapjes en horrorverhalen aan het delen over de NS dus de sfeer zat er goed in) en konden we uiteindelijk de trein naar het station vr die van ons nemen. En toen was het al half vier dus besloten we maar Hans zijn zoon te vragen ons op te halen want goed kans dat, ls er wel iets reed in onze richting, we toch weer lang moesten wachten... En we waren onderhand behoorlijk gaar en door en door koud!

Hans zijn zoon bracht ons naar huis, waar we even een tas binnengezet hebben en de sleutel van het nieuwe huis opgehaald hebben en toen gauw weer doorreden naar het nieuwe huis, waar de verwarming nog niet brandde (dat had een week geleden al moeten gebeuren en nu is het dagelijks -15 graden...). Hans belde de loodgieter en liet hem gelijk komen en daar ter plekke de boel in order brengen, wat toch ook weer anderhalf uur duurde in een nog al niet zon warm huis (er stond ijs op de eetkamerruit)... En toen zijn we gezellig met Hans zijn kinderen in de dorpsfriettent lekker gaan eten, dichtbij de verwarming om weer op te warmen! Om acht uur waren we thuis, hebben we nog even gezeten en de tassen naar boven gesleept, en half tien lagen we doodop in bed - douchen kwam morgenochtend wel!

free counters