Vrijdag 5 april: aankomst Kaapstad, Zuid-Afrika

En daar bleef het niet bij: de vlucht was op tijd, de overstap in Munchen verliep snel en efficiënt, en zelfs de lange vlucht van Munchen naar Kaapstad was efficiënt en goed te doen. We waren geeneens echt doodop – ja, je bent wel moe natuurlijk, echt slapen doe je niet (zelfs Hans met zijn slaappilletje niet), maar we kwamen redelijk fris aan in Kaapstad. En zelfs in Kaapstad konden we snel uitstappen en liepen we snel door de douane – maar toch niet snel genoeg, want in de bagagehal zagen we onze eerste tas na zijn rondje zelfs al weer de muur in verdwijnen! Ongekend… En de tweede tas kwam er vlot achteraan, die hebben we nog wel kunnen onderscheppen en toen moesten we een paar minuten wachten tot de eerste tas aan zijn tweede rondje begon. Toen we buiten in de hal aankwamen stond er zelfs iemand van G-adventures ons op te wachten (tja, je weet maar nooit), en aangezien de enige andere passagier die op onze vlucht meekwam er al stond konden we zelf nu nog vlot doorlopen naar de auto en naar het hotel gebracht worden. Zo’n efficiënte vlucht hebben we nog nooit gehad!



We stonden om half 11 bij de receptie in het hotel, en dat was wel erg vroeg want we konden pas om 14 uur in onze kamer. Maar we konden wel al vooraf inchecken, dan hoefde we om 14 uur alleen nog maar de sleutelkaart op te halen… Prima – en de tassen en laptop konden beveiligd achtergelaten worden, dus wij moesten onszelf alleen nog een paar uurtjes zien te vermaken. Dat hadden we al ingecalculeerd: we zijn naar het winkelcentrum aan de kade gewandeld, door het jachthaven-gebied, en hebben daar rondgelopen en de winkels bekeken tot het lunchtijd was. De lunch hebben we uiteraard in onze favoriete Afrikaanse seafood-keten, de Ocean Basket, gegeten… Voor ons tweeën een groot bord met calamari’s op drie verschillende manieren bereid, een extra portie mossels in heerlijke knoflookcitroen-roomsaus, 10 grote scampi’s, friet, brood met sausjes en twee grote glazen verse jus d’orange voor omgerekend nog geen 16 euro, inclusief fooi! We hebben weer eens gesmuld en kunnen er weer een jaartje tegen (ahum, zie ook onze 2008, 2009, 2011, en 2012Afrika-reizen).



We hebben als toetje lekker een schepijsje genomen bij een nabijgelegen stalletje: één bolletje ieder, maar een flinke bol waar we meer dan voldoende aan hadden – heerlijk vers romig handgemaakt ijs: ik had kokosijs met chocoladestukjes, en Hans had passievruchtijs. Samen waren we iets meer dan 4 euro kwijt… Niet verkeerd! In het winkelcentrum hebben we ook dingen als blikjes fris, jus d’orange en wat chips en chocola gekocht voor de lange vaardagen – niet teveel, want we zullen heus niet van de honger omkomen aan boord, maar zomaar voor het lekker. Ze hebben hier de meest heerlijke melkchocoladerepen met mint-crisp stukjes erin, van Cadbury; ik ben daar altijd al gek op geweest, en Hans beweert altijd geen chocolade te lusten maar hier vechten we om, en ieder kruimeltje wordt opgevangen en eerlijk verdeeld! Maar aangezien we in Nederland geen gewone chocola met mint kunnen vinden (alleen dingen als after-eights en zo) zoeken we het in het buitenland altijd op. En de blikjes fris zijn vooral bedoeld als energie-opkikker in de hete tropische gebieden waar we doorheen zullen gaan!


Rond 14 uur stonden we weer bij de receptie van het hotel, maar daar gaven ze aan dat de kamer nog steeds niet klaar was, en of we even geduld wilde hebben. Nu weten we wel dat het in Afrika niet altijd toegaat zoals je in Europa zou verwachten (eigenlijk bijna nooit) maar we waren moe, dit was nota bene een vier-sterren hotel in een grote stad, en ze hadden al sinds 10:30 uur vanochtend de tijd gehad om de kamer op orde te krijgen. Dus we zeiden ook dat we toch al sinds vanochtend aan het wachten waren, en of ze alsjeblieft wilde opschieten. Het meisje achter de balie ging dus bellen of het kamermeisje wilde gaan kijken of de kamer in orde was. Ruim een kwartier later kreeg ze bericht terug dat we nog 5 minuten geduld moesten hebben, ze waren de kamer nog aan het checken… uiteindelijk om 14:30 kregen we dan eigenlijk de sleutel, en werden we naar boven gebracht naar onze kamer. Daar aangekomen bleken er zes(!!) meiden nog druk bezig in de kamer te zijn (onder andere rare dingen aan het doen zoals de deurpost poetsen), en die reageerde nogal gepikeerd dat ze ons beneden al naar boven gestuurd hadden. Na nog eens “vijf minuten geduld” konden we eindelijk rond 14:45 onze kamer in. De kruimels lagen nog op het tafeltje en de grond, maar ach, “This is Africa”…



Eenmaal geïnstalleerd op onze kamer hebben we een smsje gestuurd naar Paul en Lin met de vraag wanneer ze ons vanavond wilde komen ophalen om bij hun te komen eten. Paul belde daarop naar ons via de vaste lijn van het hotel en we spraken af rond zes uur beneden te staan. Dan zouden we onderweg naar hun toe pizza’s ophalen en die lekker bij hun opeten. Omdat er die avond in dit deel van de stad een jazz festival zou zijn was het al behoorlijk druk op de weg, dus besloot Paul een scenic route te rijden en de andere richting op te gaan dan hij eigenlijk zou moeten om snel naar hun thuis te rijden. We hebben dus een hele mooie rit helemaal om de Tafelberg heen gereden, langs de Twelve Apostles, via Hout Bay en Fish Hoek, en toen terug Kaapstad in. Omdat de lucht volledig helder was en de zon al bijna op de horizon hing, werden de Tafelberg en het gehele gebergte prachtig verlicht. Het was een hele mooie rondrit, en we hebben goed gezien hoe mooi het gebergte, de stranden en de randen van de stad waren. Paul liet zien waar ze vroeger gewoond hadden en vertelde dingen over de stad.



Onderweg belde Paul onze bestelling door naar de pizzaboer zodat, toen we daar om 18:45 aan kwamen rijden, de pizza’s gelijk meegenomen konden worden. Een paar minuten later kwamen we bij hun thuis aan waar Lin ons op stond te wachten. Het was ontzettend leuk om ze weer te zien en het was erg gezellig. We hebben over van alles gepraat, onder andere natuurlijk over nieuwe reizen. Paul en Lin vertelde onder andere over een reis die ze met Roger en Claire (zie onze 2008, 2009, 2011, en 2012reis) gepland hebben naar Madagascar, en dat klink ons ook heel erg leuk in de oren, wij willen heel graag daar naartoe en Paul en Lin en Roger en Claire zijn de beste reisgenoten die je je (zeker voor Afrika) kunt wensen! Dus we zullen er zeker over nadenken of het past in onze planning...



We vonden het jammer om weg te moeten maar het was op een gegeven moment al 22:15 en wij moesten morgen al weer vroeg op – plus we waren doodmoe van de vlucht natuurlijk… Paul bracht ons terug naar het hotel en na een hartelijk afscheid heb ik nog een tijdje de blikjes en zo in de tassen zitten herverdelen voor ik naar bed ging; Hans was iets eerder al doodmoe in bed gerold. Hij slaapt al dagen slecht en is daardoor onderhand uitgeput.


Routes

Dit is de route die we op het land tijdens de excursie gereden hebben:

Wij zijn aangemeld bij een website die de huidige locatie van allerlei schepen op zee volgt, en wij volgen daarop de MS Expedition. Dus toen wij op internet gingen in de lobby van het hotel kregen wij een mailtje dat de MS Expedition in Kaapstad is aangekomen!



free counters