Omdat we pas om 18:20 vlogen en alles de avond van te voren ingepakt hadden, hadden we vandaag de tijd. Gisteravond checkte we voor het eerst in met onze nieuwe Asiana air miles klantnummers, nadat we al eens bij KLM en bij Singapore Airlines airmiles hadden verzameld die verlopen waren voor we er iets mee konden doen. In de 10 jaar dat gespaarde airmiles bij Asiana geldig blijven, zouden we toch op z’n minst een gratis vluchtje naar Engeland of zo moeten kunnen sparen? Ben benieuwd… Voor de rest hadden we een goede nacht gehad, op zich al uniek de avond voor vertrek (Hans had de kalmerende druppel zelfs al klaarliggen op de wasbak mocht het weer eens een slapeloze nacht worden)! Vanochtend hebben we lekker een beetje uitgeslapen, zijn toen via de Lidl voor onze lunch gegaan, daarna gaan zwemmen (voor ons de laatste keer van het zwemseizoen, Hans heeft 100 keer gezwommen en ik 53 keer, en dan hebben we zelfs nog 3 weken gemist door ons Iranreisje)), koffiedrinken met ons zwemclubje, even langs Hans zijn moeder en daarna de Aldi voor nog wat extra stroopwafels om te trakteren straks op reis, toen naar huis, omkleden, lunchen en toen was het al bijna weer tijd om opgehaald te worden!


We hadden met de taxichauffeur die ons vaker haalt en brengt overlegd en hij dacht dat de drukte bij Schiphol vanwege de controles van de marechaussee wel mee zouden vallen, maar voor de zekerheid haalde hij ons toch maar een half uurtje eerder op, om 14 uur. De rit naar Schiphol was voorspoedig, en bij de toegangswegen naar Schiphol stond zelfs geen marechaussee meer – alleen de barricades stonden nog in de berm. Dus we waren uiteraard veels te vroeg bij het vliegveld! Maar eerst hebben we nog noodgedwongen een rondje gereden, want we waren alle drie aan het kijken maar konden niet vinden bij welke terminal we moesten zijn voor Lufthansa. Na alle bordjes bekeken te hebben en aan het einde gekomen, reed de chauffeur nog een rondje en toen zagen we opeens op het allereerste bordje duidelijk “Lufthansa” aangegeven…


We printte onze boarding passen uit, checkte in, en gingen in de rij staan voor de handbagage controle. Daar konden we duidelijk merken dat de controle flink verstevigd of verbeterd was, want overal stonden van die bodyscans en moderne scanapparaten voor bagage. Beide tassen moesten nog apart bekeken worden; en onze bruine tas kreeg zelfs nog een drugs-swipe met zo’n swifferdoekje in een houdertje die over de hele tas werd gestreken en daarna in een analyseapparaat geschoven. Nou, zelfs als je volledig onschuldig bent, ben je toch opgelucht als het groene lichtje gaat branden dat er niets gevonden is!


Schijnbaar wordt met name de elektronica strenger gecontroleerd; hoewel op de borden staat als je in de rij staat, dat alleen de laptop/tablet uit zijn hoes gehaald moet worden, in werkelijkheid moest de stoffen tas met kabeltjes en powerbanks ook apart gescand worden (doen we altijd al de laatste jaren, beperkt over het algemeen vragen achteraf in de zin van “wat is dat?”), en kregen we ook nog eens een vriendelijke berisping van de vrouwelijke beambte die onze tassen nog even apart over een tafelscanner deed dat we de ereader, fototoestellen, USB’s, en Garmin ook uit de tassen hadden moeten halen… Ze was het er alleen wel mee eens dat het misschien niet echt duidelijk aangegeven geweest was. En ze wilde ook eigenlijk wel even weten wat al die “kazen” in de bruine tas waren. Lachen, dat waren de pakjes stroopwafels – doordat die op haar tafelscanner van onderen gescand werden in de tas, leken het inderdaad dichte ronde kazen! De dropjes had ze waarschijnlijk zelf al wel herkend…


We waren dus al met al redelijk snel overal doorheen en in het in transit gebied terechtgekomen. Met alle negatieve berichten de laatste tijd in ieder geval voor mij wel een klein beetje een opluchting. Je denkt er toch allemaal wat meer over na tegenwoordig, zelfs al wil je dat niet! Maar we hadden wel sterk de indruk dat ze op Schiphol proberen de mensenmassa’s te spreiden. Gek genoeg hadden we, los van het scannen van ons paspoort om de boardingpasses te printen en het laten zien bij de incheckbalie, geen douanecheck gehad. Hans dacht dat dat was omdat het eerste stuk van onze vlucht nog volledig in Schengengebied was, naar Frankfurt toe.


Het was warm en bedompt bij de gate en we waren opeens allebei doodmoe; alle stress en spanning van de afgelopen tijd die ons nu overviel of zo. Dus we hebben vooral een beetje duf gezeten en af en toe gewhatsappt, tot het vliegtuig dat aan onze gate stond, en voor die van ons was, zo vertraagd was geraakt, dat ze voor ons een gate-verandering omriepen; amper 10 minuten voor wij zouden gaan boarden. Wij zijn uiteindelijk praktisch op tijd vertrokken. Omdat de vlucht naar Frankfurt zo’n drie kwartier is en we ook nog eens wind mee leken te hebben, moesten de stewardessen jakken en jagen om heel het vliegtuig van een snack en een drankje te kunnen voorzien, en de rotzooi weer op te ruimen, voor we al weer de landingsprocedure begonnen! Het was een lekker broodje kaas op typisch Duits brood, en het valt ons altijd op dat je, eenmaal in de lucht, veel sneller zin hebt in tomatensap dan thuis op de grond. Zo te zien aan de hoeveelheid mensen om ons heen die ook tomatensap namen, zijn vliegtuigmaatschappijen grootafnemers van tomatensap, en schijnbaar heeft het te maken met je veranderde smaak als je op hoogte zit.

Frankfurt vonden we geen prettig vliegveld; niet alleen vanwege de lage plafonds, benauwende gangen en slechte bewegwijzering in het deel waar we waren, maar we hadden dik 2,5 uur overstaptijd en onze gate werd maar niet bekend gemaakt. Onze terminal, de Z-terminal, was stervormig, maar dat betekende dus dat je in het centrale gedeelte moest blijven rondhangen, want je ging niet het risico nemen om een van de erg lange armen van de ster in te lopen als je nog niet zeker wist of jouw vlucht in die arm aan zou komen. Onze vlucht vertrok om 22:15 en zelfs om 20:30, toen we al bijna een uur op een stuitjes-brekende houten bankje gezeten hadden, was nog niet bekend gemaakt op de centrale displays welke arm van de ster we moesten hebben. Toen bedacht ik dat je vluchtgegevens tegenwoordig vaak, tot gatenummer toe, gewoon op google staan, dus ik googelde op LH572 en inderdaad, het stond al een uur online. Dus wij zijn gelijk naar de juiste gate, Z69 gelopen, en inderdaad daar stond het ook al op de monitoren, en ons vliegtuig, een grote 747-8 met twee verdiepingen, stond er ook al zelfs. Wij denken dus dat ze óf mensen willen dwingen in de dutyfree en restaurantjes rond te hangen, óf ze willen energie besparen met verlichting en airconditioning door mensen zo lang mogelijk weg te houden bij de gates zelf. Want er waren bij de gate bijna geen lichten aan toen we daar in het begin zaten, en het was ook weer erg warm en bedompt.

We hebben er lang gezeten, ik deed ondertussen mijn mobiel een beetje opladen aan een oplaadpunt, en heel de start van onze tweede vlucht ging een beetje rommelig; om te beginnen was de vlucht overboekt, werd aangekondigd. En mensen die zich vrijwillig aanboden om te worden omgeboekt en de volgende dag pas te vliegen zouden 600 euro compensatie per persoon en een gratis overnachting krijgen. Er waren een aantal mensen die gelijk op de balie afliepen, en een aantal mensen die het duidelijk serieus aan het overwegen waren! Als wij geen afspraken zouden hebben verder zouden we het ook zeker overwegen, wat een geld om een dagje later aan te komen!


Verder waren we erg laat met boarden want het vliegtuig was nog niet geheel opgeruimd (het stond er al een uur of twee???), dus in het begin konden alleen de first en businessclass instappen, en economy en premium moesten nog een hele tijd wachten voor die ook vrijgegeven werden. Toen duurde het instappen zelf erg lang want dat ging via twee poortjes zonder dat de stoelrijen afgeroepen werden, dus mensen voor achterin het vliegtuig moesten bij wijze van spreken wachten op mensen die in rij 13 moeilijk deden in het gangpad met hun bagage, waardoor alles stropt bij rij 13… Toen hebben we nog een hele tijd gezeten voor er beweging in het vliegtuig kwam omdat er schijnbaar nog bagage en vracht aan boord moest, we moesten ook een tijd wachten voor we mochten opstijgen vanwege de drukte op het vliegveld en in de lucht, en toen duurde het eenmaal in de lucht nog een tijdje voor we te drinken en te eten kregen omdat er iets was met dat we eigenlijk een ander toestel of een andere bemanning of zo nodig hadden gehad, in ieder geval er ontbrak een stewardess en dus werd de drankjes en het lekkere eten gecombineerd. Wij hebben eigenlijk zelden dat vliegtuigmaaltijden zo slecht zijn als dat men zegt dat ze zijn. Daarna kwam er gelukkig wel weer wat rust en controle in alles, en we hebben een prima vlucht gehad, hoewel hij wel heel erg hobbelig was af en toe!

free counters