Vanochtend stonden we om 6 uur op, want het is toch wel weer even wennen aan die kampeerbedjes en in een tent slapen dus we hadden een onrustige nacht gehad en waren al vroeg klaarwakker. Het kampvuur met de ketels met koffie en heet water erop stond al klaar, en om 7 uur kregen we spiegeleitjes met toast en kaas, lekker!

Om 8 uur reden Hans en ik alvast op ons gemak richting de hoofdingang van het park, waar we wat later Jock en Frank zouden ontmoeten en een lokale gids van het park ophalen (dat is verplicht). Hans en ik reden het bergpad weer af en waren net een paar km op pad en nog niet helemaal wakker maar wat aan het dagdromen, toen ik neushoorn-keutels zag liggen op de weg. Ik dacht nog, goh wat zijn die vers… En opeens zagen we dat er in het grasveldje waar we net langs reden in volle zicht vier witte neushoorns stonden te grazen! We reden er zo aan voorbij, terwijl het toch geen kleine beesten zijn! We zijn natuurlijk vol in de remmen gegaan en een stukje teruggereden om te stoppen en ze goed te bekijken. Ze waren heel rustig en zo’n 10 m van de weg af, wat een mooi gezicht!

In de buurt van de asfaltweg stonden een aantal giraffen rustig te grazen, die zijn ook altijd zo mooi met hun grote ogen en wimpers en statig, rustig gedrag. Toen we net de asfaltweg op waren gereden en de laatste paar km of wat richting de hoofdingang te gaan hadden, zagen we opeens het karkas van een impala in een lage boom hangen die alleen in een veld stond: zo te zien nog best vers, waarschijnlijk de buit van een luipaard om het veilig te stellen voor hyena’s, want het was al aangevreten en de rest was duidelijk opzij gelegd voor later. Hans en ik hebben nog gezocht of we het luipaard zelf ook nog ergens konden zien, maar het gras was hoog en we vonden niets, helaas.

Vanaf de hoofdingang reden we in konvooi naar het begin van een speciale beheer-route die alleen voor parkwachters bedoeld is, maar Frank, die vanuit alle sociale en liefdadigheidsactiviteiten die ook onder het bedrijf Bhejane vallen, en nog van vroeger vanuit zijn functie als ranger, veel connecties heeft in KwaZulu-Natal, heeft speciaal geregeld dat we hier mogen rijden. Alleen die lokale gids is verplicht (maar daar merk je verder niets van, deze had volgens mij niet veel behoefte om zich naar ons toe erg actief op te stellen). Het was een 40km lange 4WD route die slingerde door de bergen en rotsen van dit mooie gebied, en af en toe een beetje steil en pittig werd om te rijden. De route is vooral bedoeld voor rangers om van de ene kant van het park naar de andere kant van het park te komen, en hoeft er daarom niet mooi of recht of netjes uit te zien; wat leuk rijden maakt voor ons! We hebben er dan ook zo’n 4 uur over gedaan, want we begonnen er om 9 uur aan en waren om 14 uur klaar, met een paar korte pauzes en een lunch ertussen.

Het gebied waar we reden heeft ver de oudste rotsen op aarde, 3 miljard jaar oud, en we zagen mooie kliffen, rode aarde, ronde keien, steile hellingen, mooie ruige grillige bomen en reden op slingerende bergpaden die soms gemaakt waren op oude dierenroutes, want dierenroutes volgen vaak de meest praktische en efficiëntste routes door de bergen, over hoogtelijnen en gemakkelijke routes die misschien niet zozeer kort zijn, maar wel weinig energie vergen. En dieren zijn praktisch, dus deze mensenweg was ook duidelijk een populaire route voor onder andere olifanten en neushoorns, gezien de vele, vele keutels en geknakte takken die we tegenkwamen! Een keer moest zelfs een jong boompje van de weg afgehaald worden, daar duidelijk gedumpt door een olifant tijdens het eten “to go”.

Af en toe reden we zo’n steile hellingen op of af dat iedereen even wat ruimte moest nemen, mocht er wat mis gaan en je gaan glijden: dan reden we ook met een slakkengangetje en gaf onze gids instructies indien nodig. Ook reden we op hellingen die vol vreemde bobbels zaten, een soort snelheidsdrempels leken het wel; deze waren echter bedoeld om erosie door regenwater te voorkomen of te verminderen; dan bleef het pad tenminste nog een beetje heel mocht het flink regenen, want het water spoelde dan niet het pad weg, maar werd steeds afgeremd en de berm ingestuurd.

De lunch was op een hele steile helling waarbij het tafeltje in de weg onderaan opgezet werd. Onze auto’s stonden mooi in een rijtje (goed checken of de handrem wel hard genoeg aangetrokken was voor het uitstappen!) opgesteld tegen de helling op. Helaas is dat niet goed op de foto te krijgen hoe steil het wel niet was, maar het zag er indrukwekkend uit… Tijdens de lunch begon het een beetje te miezeren, maar dat gaf niet, het was zo best gezellig en de picknicklunch (tonijnsalade, brood, beleg en sausjes) was zoals altijd erg lekker. Alleen de bakjes jam moesten even afgedekt worden met een papieren bordje anders werden ze zo waterig! het was een hele mooie rit door een prachtig ruig landschap en we hebben ervan genoten!

Om 15 uur waren Hans en ik terug in het kamp en zijn we gelijk gaan douchen onder de buitendouche met twee douchekoppen in een “hokje” om een beetje op te frissen. Fris was het sowieso wel, het is vandaag namelijk een beetje regenachtig en er waait een koude wind. Het douchewater was lekker warm want Sanana en Rooijan hadden de “donkey” opgestookt, sowieso zijn de sanitaire voorzieningen hier in deze bushcamping uitstekend; zelfs een echte doortrek-wc. We hebben het voor het eerst deze vakantie dus opeens best koud af en toe, zeker omdat we bijna twee weken in temperaturen van 30-40 graden hebben doorgebracht!

‘s Middags werd het weer slechter en moesten we af en toe zelfs in de auto schuilen vanwege de korte buien of ijzige wind. Gelukkig was er een afdakje waar we onder konden zitten om te eten, en zijn we op gegeven moment daarnaartoe verhuisd, waarop Jock het hele kampvuur meeverhuisde (deed hij handig!) en het erg gezellig werd. Op gegeven moment hoorde we geritsel in de bosjes; geen olifanten, gelukkig (Frank had verteld dat dat een mogelijkheid was in dit kamp) maar een groepje impala die het duidelijk ook koud hadden, gezien hun opgezette vacht. Deze trip heeft een belangrijk element van natuurbeheer en behoud, met name met betrekking tot het beschermen van neushoorns, en Frank geeft dan ook regelmatig korte lezingen over de situatie van bedreigde diersoorten in Afrika en hoe die beschermd worden, of het probleem van neushoorn-stropers. Vanavond ook, vertelde hij over het neushoorn-probleem en hoe goed KwaZulu-Natal dat aanpakt (onder andere door een zero-tolerance en shoot-on-site beleid voor stropers die gesnapt worden…).

Hij vertelde ook veel over Zuid-Afrika in het algemeen natuurlijk, over de (natuur)geschiedenis maar ook over het positieve discriminatie dat tegenwoordig steeds erger wordt. Zo heeft hij in de loop der jaren met hard werken en veel investeren een succesvol eigen bedrijf opgebouwd, en sinds dit jaar moet hij een ZWARTE partner hebben die minimaal 51% bezit van het bedrijf! Onafhankelijk of hij het oorspronkelijk zelf opgericht heeft of niet, ieder bedrijf in Zuid-Afrika moet nu een meerderheid in het bezit van zwarten zijn. Hij heeft dus maar van de nood een deugd gemaakt en zijn meest vertrouwde en toegewijde (zwarte) werknemer Sanana tot partner gemaakt. Sanana lijkt ons een jongen die zich niet per se met de bedrijfsvoering wil bemoeien, waardoor Frank nog steeds zijn eigen koers kan blijven varen, en op papier voldoen ze aan de wet. Heel krom, en heel interessant allemaal! Het avondeten was lekkere spaghetti (zeker met een flinke kwak zoet chilisaus, en toe een heerlijke "melktaart" - de Zuid-Afrikanen waren er kwijt van, en wij vinden deze van Sanana ook heel erg lekker! We moeten wel lachen hoe we hetzelfde eten (maar dan anders, Sanana is duidelijk een betere kok) krijgen als op de Okavango tocht die we net gedaan hebben; logisch natuurlijk, het zijn allemaal lekkere, eenvoudige gerechten die bevredigend zijn en gemakkelijk in de bush te bereiden. We hoorde terwijl we zaten te eten en te praten een vreemd geschreeuw in de buurt; volgens Frank waren het vechtende olifanten, waarschijnlijk jongeren… De angstkreet die we tijdens onze sundowner in Ngepi gehoord hadden was waarschijnlijk vanwege jagers geweest.

free counters