AUGUSTUS 2017: NAMIBIË, ZAMBIA, MALAWI

Wat een geluiden vannacht! Er heeft een olifant een hele tijd voor een tent gestaan, zo dichtbij dat de mensen erin alleen zijn poten konden zien en zijn maag horen rommelen. Omdat hun tent toevallig onder een rieten afdakje stond omdat anders niet alle tenten bij elkaar konden staan, stond de olifant niet NOG dichterbij; de tent interesseerde hem namelijk niet, hij had alleen oog voor de peulen van de boom erboven! Verder hoorde we nog allerlei andere geluiden vannacht, bijzonder hoor…


We stonden rond 6:15 op, en rond 7:30 vertrokken Hans en ik richting het nationaal park. We blijven vannacht en morgennacht hier dus er hoefde niets ingepakt te worden. Bij het hek moesten we betalen (75 dollar, voorgeschoten door Paul) en uiteraard een uitgebreid bonnetje invullen. Ik vulde in dat ons adres Windhoek, Namibië was… Europeanen betalen namelijk gerust nog een hoop meer dan Zuidelijk Afrikaanse landen, en ik had geen zin om te ontdekken dat voor ons de toegangsprijs misschien 100 of meer dollar was! En met Zuid-Afrikaanse medereizigers en een Namibische huurauto zouden we best blanke mensen uit Zuidelijk Afrika kunnen zijn. Zolang ze maar niet om ons paspoort vragen! Gelukkig werd er verder niet op of om gekeken.

We konden door en hebben een hele ochtend, tot 12:45, rondgereden in het park. Het is echt een heel mooi park: ondanks de hoge entree kosten wordt er niets gedaan aan parkbeheer, dus het is in feite een echt stukje wildernis – een geluk bij een ongeluk. In de rest van Zambia zijn veel bossen verdwenen vanwege het produceren van houtskool, hier heb je nog woudreuzen, met grote verstrengelde lianen erin, dichte bosjes, open vlaktes, van alles. Er zijn een paar hoofdpaden, maar niets is geasfalteerd, en de zijweggetjes zijn soms best ruig en kronkelen alle kanten op. Plus we zijn allemaal onder de indruk van hoeveel dieren er te vinden zijn, je ziet constant wel wat.

We hebben vandaag ontelbare olifanten gezien, in familiegroepjes met soms hele kleine baby’s erbij, giraffen, zebra’s met prachtige scherpe zwart-witte tekeningen (in andere landen zijn ze vaak wat valer bruin-grauw, er zijn namelijk verschillende soorten zebra’s in Afrika, en die hebben zichtbare verschillen), allerlei hertachtigen zoals de altijd aanwezige maar altijd mooie en elegante impala, mooie wollige kringgat met een witte kring op hun achterste, kudu met grote krulhoorns en grote oren, elegante nyala op hun kleine hoefjes, en nog een paar soorten waaronder puku, een wollige impala-achtige die vooral hier voorkomt. Verder buffels, wrattenzwijntjes, apen, bavianen en allerlei mooie vogels.

Vandaag reden we veel langs de rivier dus zagen we veel felgekleurde bijeneters, allerlei watervogels, roofvogels en in het water nijlpaarden en krokodillen. Erg leuk!

Ergens anders bleef een olifantenfamilie rustig in de berm staan tot Hans besefte dat hij nog een klein stukje achteruit moest, en dat deed. Het was nu duidelijk de goede afstand en de matriarch gaf het sein, de kudde kon oversteken. Een paar volwassenen waren de klaar-overs en de kleintjes trippelde tussen hen door naar de overkant.

We reden met onze ramen open maar werd op gegeven moment in een wat opener terrein belaagd door die rottige steekvliegen die mij gisteren had aangevallen – dus toen gingen de ramen dicht en de airco aan; ze vlogen zelfs mee met de auto! Een paar honderd meter verderop waren ze een stuk minder hinderlijk en konden de ramen weer een tijdje voorzichtig open.

We hebben door een heel mooi bos gereden dat zo dicht was dat het afwisselend donker en licht was met zon en schaduw. Daar liepen, naast vele parelhoenders, ook 4 grondhornbillvogels rustig een tijdje over het bospad voor ons uit, leuk!

We zagen op het laatst van de ochtend een familiegroep van wel 17 olifanten, rustig aan het genieten van de schaduw en zaadpeulen van een grote woudreus. Er liepen wrattenzwijntjes en apen tussendoor – een babyolifantje haalde soms speels uit naar een aap of ging er achteraan. We hebben er zeker een half uur staan kijken, prachtig! Opeens zag ik dat er een hyena rustig aan de andere kant van de auto langs liep, ook bijzonder.

Klokslag 13 uur kwamen we terug in het kamp na een volle ochtend dieren en vogels, waar we in de laatste kilometer tussen het bordje dat het kamp aangaf en de kampsite (dus over de rivier en buiten het park) zelf alleen al vijf giraffen, wat zebra’s, impala, nyala, apen en een baviaan zagen! Iemand vertelde tijdens de lunch dat ze van de chauffeur van een gamedrive-auto de tip hadden gekregen waar een luipaard met baby gezien kon worden, wauw! Dat is bijzonder! Lunch was een broodje warme “boerewors”, gegrilde stevige enigszins grove worsten, met daarbij allerlei sauzen en komkommer en tomaat.

We hebben na de lunch toch maar de koelkast schoongemaakt, wat eigenlijk best vlot ging. We deden hem losmaken uit zijn harnas, voorzichtig samen optillen, het rek dat erin zit er uittillen, alles wat nog heel was afspoelen (alles plakt en ruikt naar lime-siroop!), het rek afspoelen, de koelkast (in feite een elektrische koelbox) leeggieten en het glas in de prullenbak gooien, en de binnenkant afspoelen. Toen alles eindelijk niet meer plakte, deden we het rek er weer terug in, tilde samen de koelkast terug in zijn harnas en trokken alle spanbanden weer strak aan – het laatste wat je wilt is dat je over een hobbel gaat en de koelkast in de achterkant van je bakkie rondvliegt!

Toen de koelkast schoon was en weer opnieuw ingericht, waren wij behoorlijk plakkerig en warm geworden. Hans besloot als eerste te gaan douchen, en liep met zijn spullen richting het wc-gebouwtje om te gaan douchen. Hij was nog maar een paar passen op weg, en opeens zagen we 4 olifanten bij het gebouwtje achter het douche-gebouw, rustig het kamp in aan het kuieren over de weg die wij zelf ook rijden, snuffelend aan het gebouw waar ze net langsliepen en de lokale wasvrouwen, die net een ander gebouwtje uitkwamen, laten schrikken!

Er kwam net een auto voorzichtig om de hoek, het was de Engelse vrouw met haar Engelse neef, en ze bleven doorrijden; niet heel erg slim, ze zijn niet zo heel erg ervaren in de bush, want ze reden weliswaar voorzichtig, maar dus veels te dicht langs de olifanten. De olifanten waren echter bijzonder relaxed, en 3 van de 4 liepen statig de bush in, maar een olifant raakte afgesneden van zijn maten door de auto, en besloot het kamp verder in te lopen. Hij liep rustig en nieuwsgierig op mij en Hans af. Als we zelf niet achteruit waren gestapt, was hij vlak langs ons gelopen of recht naar ons toe. Op zijn dichtstbij stond hij maar 4-5 meter bij ons vandaan! Maar het feit dat wij achteruit stapte was geen probleem, hij kuierde langs wat tenten en liep op een smalle poort in een stenen muur af met het bordje “residents only” ernaast. Dat zou toch nooit passen, we zagen al visioenen dat we een klem gelopen olifant uit het poortje zouden moeten gaan redden, maar hij paste wonderlijk genoeg precies door het gat en verliet op die manier het terrein. Een mooie ervaring!

Hans is gaan douchen, en ik ben bij het kampvuur gaan zitten tot hij klaar was. Het was erg warm vanmiddag! Toen Hans klaar was ben ik gaan douchen, ondertussen zat Hans een beetje te kletsen met Paul over overlanders zoals Dragoman, dat volgens Paul een soort Bhejane-formule was. Maar wel met een kitty voor alle landbased activiteiten zoals entreegelden en zo, want de toerprijs zelf is enkel voor de truck en de gids kosten. Het is ons nu dus iets duidelijker wat zoiets precies inhoudt.

‘s Middags kwam een aap zonder staart en met een manke poot af en toe even in de prullenbak van de veldkeuken kijken of er wat lekkers te halen was – hij kon nog wel klimmen en zo maar zocht het met zijn handicaps duidelijk liever in de gemakkelijke maaltijden, en op gegeven moment kuierde een grote baviaan ook nonchalant richting de keuken – op zoek naar meer mayonaise? Maar Sanana had wat katapulten in het zicht gelegd en wat steentjes klaarliggen, en duidelijk wisten de apen en bavianen dat Sanana goed kon mikken, dus de baviaan paste zijn plan aan en verdween in de rivierbedding.

Hans en ik hadden het idee om later in de middag misschien terug te gaan, maar het was erg warm en we hadden al zo veel moois gezien plus waren allebei een beetje moe, dus we zijn in het kamp gebleven.

Om 16:30 heb ik de laptop weer aan de stroom gehangen om door te gaan met het overzetten van foto’s van de fototoestellen en alles verder opladen (de powerpacks gaan lang mee maar laden ook langzaam op, zeker ook omdat deze stroom niet zo “sterk” is als we thuis gewend zijn). Hans deed ondertussen een beetje lezen tot zijn ogen vanzelf dichtvielen en hij rond 17 uur een dutje ging doen. De mensen die ‘s middags wel teruggegaan waren, en vanaf een uur of 17:30 weer terug het kamp indruppelde, zeiden allemaal dat het ‘s ochtends beter was geweest, prima keuze dus om hier te blijven!


Om 18:30 werd een tafel gevuld met Rex de Rhino poppen, maar ook een nieuwe lijn van poppen; giraffen, olifanten en zelfs een leeuwtje! Wat ontzettend leuk! Allemaal, net als Rex, gemaakt door de dames die door Bhejane gesponsord worden doordat ze de poppen bij hen kopen, maar nu dus niet alleen neushoorns maar allerlei andere leuke dieren en in mooie felle stofjes gemaakt. Erg leuk! De poppen kosten bij de lokale vrouwen waar Frank van Bhejane ze vandaan koopt 200 rand, en Frank verkoopt ze door voor 350 rand. De 150 rand winst wordt 100% gereserveerd voor hulp aan de rangers van het Umfolozi Nationaal Park in KwaZulu-Natal (waar we vorig jaar geweest zijn) die daar stropers weren – Frank doet die donatie niet als geld, maar als goederen die ze zelf persoonlijk aangeven in het veld nodig hebben zoals nieuwe schoenen, zaklampen of wapens. Zo weet hij zeker dat er geen fraude gepleegd wordt en het geld terecht komt waar het bedoeld is. Hans en ik hadden gelijk onze zinnen gezet op een blauwe giraf, en hebben die zodra het kon bij Paul gereserveerd – voor onze toekomstige kleindochter!

Opeens hoorde we de kudde nijlpaarden op de rivieroever beneden ons kamp met veel misbaar en geknor het water in plonzen. South Luangwa wordt wel vergeleken met Mana Pools, in Zimbabwe, waar wij in 2011 geweest zijn, maar wij vinden dit park veel mooier. Al was het maar omdat de dieren hier niet zo doodsbang voor mensen zijn – er werd daar zo actief gestroopt, dat we zelfs nijlpaarden in blinde paniek voor onze auto uit hebben zien rennen, puur en alleen omdat we een witte 4WD hadden net zoals de meeste stropers.


We kregen als avondeten een lasagne in gietijzeren potten boven de kolen bereid, met sla, potjiebrood en toe een lekker gauve-toetje. We eten hier goed! Het was ‘s avonds gezellig en er werd zelfs geopperd om een fotocompetitie te gaan houden iedere avond, met Evan die vrijwillig verplicht werd aangesteld als jury. Ik bood onze foto van giraffen bij zonsopkomst in Kaokoland aan, omdat er niet specifiek gezegd werd dat het van deze reis moest zijn, en natuurlijk werd die niet geaccepteerd – toch leuk om een poging te wagen!

Het was zo gezellig dat men er allemaal relatief laat in lag, maar rond 21 uur waren Hans en ik toch een van de laatste die naar hun tent gingen, hoewel er nog een klein clubje bij het kampvuur zat. We hebben twee van de raamflappen opengelaten in de hoop dat er wat wind doorheen zou waaien, want het was nog erg warm. Sinds 20:30 blies er af en toe een zwak zuchtje wind, maar vandaag was het wel 36 graden en windstil geweest, naar ons gevoel warmer dan gisteren. Tegen 21:30 sliep Hans al, ik waarschijnlijk kort daarna, en ik werd nog even wakker van de laatsten die om 22:15 naar bed gingen. Ongekend laat!

free counters