4 december: Paradise Bay, Danco Island

Het is na de lunch en we zijn nog even aan het bijkomen van de vorige excursie en de lunch voordat we weer moeten omkleden en ons klaarmaken voor de volgende excursie. Wij zijn vanochtend voor het eerst aan land gegaan op het ‘echte’ vasteland, in Paradise Bay waar we Brown Admirality bezochten, een verlaten Argentijns onderzoeksstation in een prachtige baai helemaal omringd door gletsjers die zo instabiel waren dat je toch wel regelmatig zwaar gerommel hoorde als een stuk ijs het water instortte. Op een landtong in de buurt van de landingsplaats lagen 6-7 zeehonden te slapen, helaas te ver weg om op de foto te zetten maar je kon ze toch wel goed zien. De groep werd in 2 gesplitst en de ene helft zou het station bezoeken terwijl de andere helft een cruise door de baai kreeg, waarna we zouden omwisselen. De grootste attractie aan deze plek was ten eerste het feit dat je voet op Antarctica zelf kon zetten, ten tweede het schitterende uitzicht, maar ook niet onbelangrijk, dat we waarschijnlijk van de berg af konden glijden... daarvoor moesten we echter wel eerst een flink stuk tegen een steile helling oplopen, en aangezien je tot je dijen in de sneeuw kon wegzakken – en dat ook bijna constant deed – was dat geen pretje!

Al gauw vonden we een pad en ging het stapvoets omhoog naar de piek, toch wel een 15-20 minuten stevig doorklimmen denk ik. Boven aangekomen zag je al een geul uitgesleten van de vorige bezoekers een paar weken geleden, en na een aantal groepsfoto’s en wat grappen en grollen boven op de piek ging de eerste dappere het erop wagen om op zijn billen omlaag te glijden. Hartstikke kicken! Ik ging al filmend naar beneden en lachte mezelf helemaal kapot want het ging zo hard en was echt hartstikke gaaf om te doen! We hebben op Antarctica gegleden hihihi... wij waren eerst in het pad waarmee we naar boven waren gelopen van de berg af gaan glijden, maar ik gleed op een gegeven moment uit de bocht recht in de diepe geul, en dat was net zoals een bobsleebaan! Heerlijk, ik vloog naar beneden! Toen ik beneden was ging ik Hans filmen terwijl hij omlaag kwam, en hij had zelf ook gefilmd hoe hij naar beneden gleed. Iedereen was hartstikke opgewonden en als kinderen zo blij toen we beneden waren en daarna hebben we nog een beetje rondgehangen op het eilandje, de diepe sneeuw vervloekt en nadat ik het zat was en een stuk op handen en knieën ging lopen (wat veel sneller ging dan steeds tot je dijen wegzakken alleen wel gek eruit ziet natuurlijk) gingen een paar anderen ook creatieve manieren vinden om sneller vooruit te komen. Glibberend en glijdend kwamen we dus aan bij de landingsplaats en daar hebben we gewisseld met de tweede helft, want wij gingen nu de cruise maken.

Het rondvaren in de Zodiacs was hartstikke mooi, we dreven eerst langs de rotswand waar je een soort aalscholvers zag en groen uitgeslagen rotsen van de koperverbindingen en mineralen. Het is maar goed dat hier niet gemijnd mag worden want Antarctica is hartstikke rijk in mineralen... daarna gingen we het water van de baai op om te kijken naar ijsbergen en het ijs dat onder onze Zodiac knarste, en voeren we richting een Weddell zeehond op een ijsschots. Dat was echt vreselijk leuk want we zijn er tot op een paar meter vanaf gedreven en de zeehond had het veel te druk met zichzelf lekker krabben tegen het ijs om zich al te veel aan ons te storen... Hans heeft een prachtig filmpje gemaakt terwijl we er zachtjes omheen voeren en ik heb echt tientallen foto’s gemaakt; het was ook wel een indrukwekkend gezicht want het beest stoorde zich echt niet aan ons en ging gewoon lekker zijn gang.

Naderhand zijn we richting de gletsjers die in de baai uitmonden gegaan, en daar zijn we vlakbij de ijsmuren geweest. Dat vind ik zo’n mooi imposant gezicht, en Hans en ik wilde graag wat dichterbij als het kon. Blijkbaar was er vanochtend toen de andere groep met de cruise bezig was een flink stuk ijs in zee gedonderd, het leek vlak bij hen, en waren ze daar wel redelijk van geschrokken – ze waren er blijkbaar op zo’n 200 meter afstand van vandaan en ik denk maar steeds dat we tot tientallen meters afstand komen als we ‘dichtbij’ zijn! Zo zie je maar hoe enorm groot die dingen in werkelijkheid zijn en hoe erg het qua afstand allemaal vertekend hier... Er is niets gebeurd natuurlijk maar daarom was onze bestuurder wel wat voorzichtiger. Hans en ik hadden vooral zoiets van, wauw, jammer dat wij dat niet hebben mogen meemaken!

Toen we in de buurt van het schip kwamen zagen we dat de barbecue opgezet was op het dek van de lounge! Hmmmmmm, barbecue! Dat moet een skua ook hebben gedacht, een soort grote bruine zeemeeuw, want die landde naast de barbecue op zoek naar een lekker stukje vlees... daar was de kok natuurlijk niet echt blij mee en hij probeerde het beest steeds weg te jagen maar de skua bleef terugkomen. Hij heeft uiteindelijk niets gejat omdat de kok en een van de passagiers hem een stukje worst gaven... dat mag eigenlijk totaal niet, je moet je hier niet bemoeien met de natuur – al was in dit geval de natuur zich met onze barbeque aan het bemoeien - en de skua lustte het natuurlijk wel! De barbecue was een Antarctische/Argentijnse, enorme lappen vlees gingen erop, en in stijl met hoe goed en netjes alles aan boord geregeld is werd het vlees wel in enigszins degelijke stukken gesneden en in de eetzaal opgediend als buffet met salades. Er zaten lekkere stukken tussen maar het was in ieder geval niet mijn soort barbecue, te veel grof vlees en de worst was vies. Maar Hans heeft wel lekker gesmikkeld, net zoals de meeste mannen in de eetzaal!

‘S middags was er tijd voor een dutje, kijken naar foto’s, bijwerken van verslagen – er zitten er veel hier die zodra ze terugzijn van expedities laptops of bloknootjes tevoorschijn halen en druk gaan zitten schrijven – en even rustig uitbuiken van de lunch...

Inmiddels zijn we weer een halve dag verder, we zijn om 3 uur aan land gegaan bij Danco Island, weer een prachtige baai tussen prachtige gletsjers en bergen met prachtige ijsbergen in het water... het gaat misschien vervelen om het te lezen maar het is allemaal zo vreselijk mooi! Danco Island is een eilandje met een strand volledig van graniet, in allerlei afmetingen van zand tot grote blokken. Daar kon je als je wilde de berg opklimmen om naar de pinguïns te kijken die bovenop nestelde, maar Hans en ik en nog een paar mensen kozen ervoor om iets anders te doen. Wij zijn naar een prachtige kunstgalerie geweest, met de meest prachtige moderne sculpturen... langs het strand lagen namelijk honderden grote en kleinere ijsblokken in de meest fantastische vormen gemaakt door wind, regen en de zee. Kunst is er niets bij vergeleken, dit soort vormen zijn zo fantastisch, dat kunnen wij niet verzinnen! De ijsblokken zijn hol, of doorboord met gaten, vol lussen en krullen of golven, en als je erin kijkt zie je de mooiste ijzige blauwe kleuren...

Hans en ik hadden het prima naar onze zin tussen de ijskunst, en we genoten van de Gentoo Pinguïns die rondliepen op het strand, maar helemaal leuk werd het toen een zeeluipaard langs het strand kwam zwemmen! Hij zwom heel rustig, gewoon om te verkennen wat er allemaal gebeurde en te halen viel, en Hans heeft een mooi filmpje kunnen maken van hem terwijl hij langs zwom. Af en toe hoorde je het behoorlijk rommelen, soms bijna knallen, als er weer een stuk van een gletsjer afviel, maar we hebben niet kunnen zien waar het was. Dat moet zo’n spectaculair gezicht zijn en die mensen die dat vanochtend zagen die bevestigen dat ook wel...

We zitten weer lekker warm binnen terwijl ik dit typ, en hebben genoten van onze foto’s van de zeehonden vandaag, en natuurlijk van al de heerlijke hapjes bij de thee! Pffffff we worden hier echt veel te veel verwend! Nu is het als ik het goed heb begrepen nog zo’n 13 uur varen naar onze volgende bestemming, Deception Island!!! Yes, een van de plekken waar we ons al lang op verheugen, een dode ingezakte vulkaan die met water is gevuld en nu een soort lagune is geworden, en waar Hans kan gaan pootjebaden in het water... mits hij natuurlijk wel eerst een holletje graaft aan het strand en dat vol laat lopen met het warme bronwater dat vanzelf omhoog borrelt. Hij wil ook eigenlijk zelf wel graag even in ‘echt’ Antarctisch water zwemmen, maar er is weinig kans dat dat hier gaat lukken. Ik weet wel zeker dat ik hem dan lekker droog en warm aangekleed vanuit de kant aanmoedig hoor!

free counters