6 december: Drake Passage

Vandaag was een hele rustige dag, zowel qua wat we gedaan hebben als het weer. Want de golven vielen reuze mee vandaag, je had wel af en toe hoge rollers maar over het algemeen was het prima te doen en vaak was de zee zelfs relatief glad. Gisteravond begon rond een uur of 9 het schip behoorlijk te rollen en op en neer te gaan, waardoor gelijk een deel van de passagiers lichtgroen werd en benedendeks verdween. Wij voelde ons op zich goed, alleen ik had na het eten even een twijfelperiode waarin het alle kanten op had kunnen gaan. Maar na een uurtje of zo rustig zitten in de lounge met mijn ogen dicht voelde ik mezelf weer prima en ik heb er sindsdien, los van een moment vanochtend na het opstaan, geen last meer van gehad. Hans voelde zich ‘s ochtends ook even beroerd tijdens het aankleden, maar dat verdween zodra we boven waren, en wij zijn sindsdien allebei kiplekker.

Vandaag hebben we in de lounge geleefd. We hebben met de anderen gekletst, door fotoboeken gebladerd en gedut en ik heb door alle foto’s gebladerd en alvast een eerste schifting gemaakt van foto’s die we in een presentatie willen gaan verwerken. Het idee is om een fotopresentatie te maken van onze reis, die ongeveer 20-30 minuten duurt, zodat mensen daarnaar kunnen kijken en niet door de (volgens ons hartstikke fijne, maar goed) marteling te hoeven gaan van grofweg 4,500 foto’s bekijken…

De zee was vaak erg mooi, en ‘s ochtends zag je regelmatig het spuiten van walvissen en orka’s. Dan riep de kapitein om dat er een aantal walvissen of orka’s aan een of andere kant van het schip gezien was en dan liep de lounge binnen secondes leeg terwijl iedereen zijn fototoestel greep en naar buiten rende. Iedereen hoopte nog op die ene foto van een orka die uit het water komt of van een walvisstaart…vaak was er ook wel degelijk wat te zien, zo hebben Hans en ik toch wel zo’n 10-15 minuten lang gekeken terwijl aan onze rechterkant in de verte een groep van 5-6 orka’s zwom en sprong en lucht uitblies. Bijna onmogelijk om goed op de foto of film te zetten maar absoluut de moeite waard om naar te kijken! Maar wij mogen niet klagen want wij hebben een prachtige foto van een orka van een paar dagen geleden…

Het is nu 10 uur en de zon gaat in oranje en roze gloed onder, terwijl er al een tijdje een stel albatrossen naast ons vliegt, duikend en zwevend – ik heb er een paar foto’s van gemaakt tegen de zon in genomen, het is een mooi gezicht. Hans las vanmiddag in een boek over Antarctica dat de grootste albatrossoort een vleugelspan van 3,3 meter kan hebben en een lijf bijna even groot als een mens…oef! Dat die beesten zo groot konden worden!

Verder heb ik eigenlijk niet zo heel veel te melden want er is niet zo heel veel gebeurd vandaag…we hebben adressen verzameld van ons Kras-groepje zodat we straks foto’s en zo kunnen uitwisselen. Maar ook omdat er sprake is dat een filmploeg, die in opdracht van de gemeente van Ushuaia een promotiefilmpje op onze bootreis aan het maken waren, gratis of in ieder geval tegen een kleine vergoeding misschien wel een kopie van hun film willen opsturen! Dat zou fantastisch zijn natuurlijk, een professioneel filmpje van zo’n prachtige reis waarin je de hoofdrol speelt! Maar goed, niet te hard van stapel lopen, we hebben de dvd nog niet binnen…

Ik zit verder al een hele dag met de foto’s van onze reis in mijn hoofd omdat ik er allemaal doorheen heb gebladerd en wat hebben we mooie dingen gezien! Ik verheug me al op het maken van een presentatie ervan en op het ontwerpen van het Antarctica-gedeelte van www.onze-wereld-site.nl!

Morgen hebben we nog een dag varen voor de boeg, en dan komen we volgens de voorspelling ‘s avonds of in de middag aan in Ushuaia. Maar we gaan nog niet aan land en zullen overnachten in het kanaal omdat liggeld duur is. Voordeel daarvan is wel dat we dus een rustige nacht zullen hebben, want gisteren was erg onrustig en vanavond zal af en toe toch ook nog wel onrustig zijn. Het blijft tenslotte de Drake Passage! Maar ik ben blij dat ik het meegemaakt heb, zeeziekte inclusief, want het hoort bij de ervaring van het reizen naar het einde van de aarde…

Ik ben een beetje verliefd geworden op Antarctica, ik vond het echt schitterend en heb ervan genoten, en ik weet dat Hans het ook echt fantastisch vond, maar ja, die is natuurlijk wel wat gewend aangezien hij inmiddels 34 landen en 7 continenten heeft bezocht hihihihi!

free counters