7 december: Drake Passage

Vandaag was ook weer een redelijk rustige dag, alleen hij was wel ‘vol gepland’ met allerlei dingen die met ons afscheid te maken hadden. Wij hadden ‘s ochtends na het ontbijt onze ene koffer gevuld met alle vuile was, en besloten te wachten met het pakken van de andere totdat we naar bed gingen, zodat we die kleren er ook bij konden doen. De rest van de ochtend bestond uit wachten en een beetje kletsen in de lounge, en na de lunch om 2 uur kregen we de laatste bespreking – dit keer van de hele reis. We kregen een filmpje te zien, samengesteld door een passagier uit drie verschillende filmpjes, van hoe een stuk van de gletsjer vlak bij twee van de Zodiacs gevallen was een paar dagen geleden en hun reacties. Wel heftig hoor want de ene boot dacht dus echt dat de andere boot verloren was gegaan! Maar mooi om te zien en het was allemaal goed afgelopen; Hans en ik hadden het toch eigenlijk ook graag wel willen meemaken…

Voor de rest werd de reis besproken en kregen we te zien wat we van Antarapply zouden krijgen als souvenir van de reis; een cd’tje met daarop een gedetailleerde kaart van alle landingen, cv’s van al onze expeditieleiders, de groepsfoto op de boeg tijdens de oversteek van de Drake gemaakt, een excel-bestand met alle dieren die we gezien hadden tijdens de reis en een prachtige diashow van foto’s gemaakt tijdens de reis…echt erg leuk allemaal!

Later in de middag kregen we onze ‘Antarctische Diploma’s’ uitgereikt van de kapitein en de expeditieleiders, plus de beloofde cd. Hans en ik vinden dat toch allebei best leuk, zo’n diploma – er staat heel leuk op dat we de gevaren van de Drake Passage hebben getrotseerd – maar minstens even leuk is het stempel in ons paspoort van Port Lockroy, de eerste plek waar we officieel het Antarctische continent betraden! Dat staat wel stoer in je paspoort hoor!

Het grootste gedeelte van de dag tussen de maaltijden en uitreikingen door werd besteed aan niksen, kletsen, dutten en albatrossen en andere vogels kijken, want er vlogen een aantal een tijdje met ons mee. Een mooi gezicht, die enorme vogels te zien zweven en duiken naast je…We waren eigenlijk al tegen 7 uur ‘s avonds aangekomen in Ushuaia, maar we hebben tot 4 uur ‘s nachts voor anker gelegen in het kanaal buiten Ushuaia, omdat liggeld duurder is dan stilliggen. Dus de avond was erg rustig en ik heb het in ieder geval niet eens gemerkt dat we weer gingen varen.

Het avondeten was een heuse ‘captain’s dinner’, erg lekker allemaal en mooi gedekt, en na het eten was er een cocktail in de lounge om afscheid te nemen. Tijdens het eten spraken we met een van de expeditieleiders waar we de afgelopen dagen erg veel lol mee hebben gehad, en we hebben over van alles en nog wat gebabbeld. Deze jongen gaat al 3 jaar ieder seizoen op en neer naar Antarctica, en is bijna iedere keer ziek tijdens de oversteek van de Drake Passage! Kan je nagaan, zeeziekte wen je dus echt niet aan…We kwamen op het onderwerp omdat hij vroeg of iemand nog een zeeziektepleister overhad, want ze krijgen maar 6 uur aan wal en in Ushuaia kan je ze blijkbaar niet kopen. Wij hebben hem maar onze overgebleven gemberpillen gegeven, genoeg voor 2-3 oversteken; misschien helpt het, maar hij zegt dat hij nog steeds op zoek is naar de ideale formule! Hans en ik zijn – net zoals de meeste – redelijk vroeg naar bed gegaan, hebben gedoucht, onze laatste spullen gepakt en zijn in bed gerold. Het zou nog een hele lange dag worden morgen dus alle rust die we nu krijgen is meegenomen!

free counters