16 maart 2007: Aqaba - Wadi Rum - Wadi Mosa


Vanochtend hadden we een vrije dag en hebben eerst uitgeslapen en zaten pas om 9.15 uur aan het ontbijt. We hebben lang zitten kletsen met onze tafelgenoten en zijn om 10 uur de stad ingegaan. Gewoon wat slenteren door de straatjes en kijken naar de vele kleine winkeltjes. Zoals in alle Arabische landen betekende dat ook hier weer veel winkeltjes met werkelijk van alles te koop. Een soort AH maar dan op mini-miniformaat. Verder natuurlijk de onmisbare winkel met de Koran in allerlei soorten en maten en andere heilige zaken. Verder mijn favorieten, de slagerijen met de versgeslachte geiten waar hun koppen nog aanzaten om de versheid van het vlees te laten zien. Ik had geluk op sommige plaatsen waren ze de geiten nog van hun ingewanden aan het ontdoen. Duidelijk niet Jooske’s favoriet. Nadat we nog 6 flessen water voor de komende dagen hadden gekocht zijn we weer richting hotel gegaan om de koffer klaar te zetten en nog even in de lobby mensen gekeken. Altijd leuk!!

Om twaalf uur vertrokken we weer allereerst naar Wadi Rum. De bedoeling was dat we hier in open 4-wheeldrive jeeps een woestijn tocht gingen maken. Onderweg stelde de gids voor om van gesloten jeeps gebruik te maken omdat het met dertien graden toch wel erg koud zou zijn. Ik vond dat wel jammer want vanuit een gesloten jeep kun je minder goed foto’s maken maar ook geeft het toch een andere ervaring dan met je snuit in de wind.

Uiteindelijk maakte het niet uit want het was in een woord PRACHTIG. De enorm ruige bergketens omhoog rijzend uit een uitgestrekte woestijnvlakte was majestueus. We maakten verschillende stops en kregen dan uitleg van onze vaste Jordaanse gids Waffa. We hebben een vrouwelijke gids en dat schijnt voor hier redelijk uniek te zijn. Het met forse snelheid door de woestijn scheuren is ook hartstikke leuk en ik geloof dat Jooske daar nog meer van geniet dan ik. Zo dat al kan natuurlijk.

Na 2,5 uur was het gedaan met de pret en zochten we de bus weer op die ons in anderhalf uur door deels met sneeuw bedekte bergen en heuvels weer naar het hoger gelegen Wadi Mosa bracht.

Daar aangekomen werden Jooske en ik verwend door onze reisleidster Marian. Ze had namelijk een kamer voor ons met een twee persoonsbed i.p.v. de gebruikelijke twee eenpersoonsbedden.

Na ons even opgeknapt te hebben op de kamer en ons hoofd gebroken over plotselinge problemen met de laptop. (weer opgelost zoals jullie zien) zijn we gaan eten. Nou dat was een verrassing. Werkelijk tot in de (Arabische) puntjes gedekte tafels en het eten was ook prachtig uitgestald op het buffet compleet met kok met hoge koksmuts. Het was werkelijk prachtig. Wel even vreemd dat we allemaal bij elkaar aan enkele tafels werden gezet, terwijl je normaal gewoon een plekje zoek in de hele eetzaal. Al snel hadden we door waarom. Er kwam een fotograaf die van ons en de mooie tafels en etenswaren foto’s maakte. Vast voor de nieuwe folder van vorig jaar hihi. Maar het leukste was toch wel dat het eten werkelijk voortreffelijk was. De salades, het vlees de kip enz. De toetjes alles was af.

Heerlijk. Na nog uitgebreid nagetafeld te hebben zijn we om 9 uur naar onze kamer gegaan en hebben lekker gedoucht. Ook die was prima, je kon hem namelijk regelen iets wat bij de vorige douche allen op stand gloeiend heet of Antarctisch koud kon.

Toen ik mijn telefoon aanzette om als wekker te gebruiken kwam er een smsje van mijn dochter binnen. Dat was zoals altijd weer leuk. Het is altijd leuk een berichtje van thuis te krijgen in den vreemde hihi.

Nu is het weer bedtijd voor ons want morgen is een vermoeiende dag. We gaan s’morgens al om 8.30 uur naar de oude, in de rots uitgehakte, dodenstad Petra en keren pas in de namiddag terug om vervolgens naar een echte hammam te gaan om nog meer te zweten, gescrubd en gekneed te worden. Dat alles in ons nakie en door zo’n knappe donkere man, Jooske verheugt zich er om een of andere reden meer op dan mij.

Welterusten.

Hans.

free counters