17 maart 2007: Wadi Mosa - Petra - Hamman - Wadi Mosa


Tot onze verbazing was het ontbijt in tegenstelling tot het diner maar zo zo. Om half negen liepen we naar de ingang van Petra, zo’n 200 meter van het hotel. We hadden in het hotel al een formuliertje ingevuld met o.a. vragen over sekse, leeftijd en nationaliteit. De entree was 21 JD iets van 25 euro, ga der maar aan staan. Daarbij zat wel een ritje te paard over zo’n 800 meter heen en 800 meter terug naar de kloof die de werkelijke toegang tot het oude Petra vormt. De meeste van ons gingen toch liever te voet maar Jooske en ik en nog 4 anderen lieten ons lekker rijden, ondanks dat we wisten dat dat ons weer een dinar fooi kostte. Jooske had nog nooit op een paard gezeten en vond het erg leuk. Ik ook trouwens, want het is weer 800 meter minder lopen en die 800 meter gaan mee tellen vandaag. We liepen zo’n 1200 meter door een werkelijk schitterende kloof. Onze Jordaanse gids Waffa legde steeds dingen uit en wees ons op oude inscripties en dergelijke. Maar het meest waren we toch onder de indruk van de ongelofelijke kleurscharkeringen in de rotsen. Van echt fel geel via de meest prachtige kleuren bruin naar paars. Aan het eind van de kloof kwamen we uit op een soort van plein met recht tegenover de kloof in de rots een soort van graftombe in tempelvorm uitgehakt, volgens ons tussen de twintig en dertig meter hoog. Uitgehakt!!!

Op het plein was het een drukte van belang natuurlijk met toeristen, kamelen die klaarlagen voor een ritje, politie, verkopers, tweewielige karretjes voor mensen die niet door de kloof wilde lopen en onduidelijke figuren die er god weet wat deden.

Al met al maakte dat ik minder onder de indruk van de tombe was dan dat ik misschien verwacht had. Het was mooi hoor maar deze tempel die in ieder stukje waar het woord Petra maar genoemd wordt, wordt afgebeeld raakte mij niet zo als andere dingen die ik op mijn reizen gezien heb konden raken. Jooske was er echter wel van onder de indruk, dus het zal zeker aan mij gelegen hebben. Ten slot van rekening ben ik een cultuurbarbaar (And proud of it). Toen we echter verder liepen, na eerst de tempel, de lokale politie en kamelen op de foto gezet te hebben, kwamen we weer in een kloof. Nu kregen we steeds meer uitgehakte tombes, tempels, woningen en andere onbestemde gaten te zien. Deze waren minder rijk versierd en dat sprak me veel meer aan. Vergeet niet dat dit alles nog steeds in de adembenemend mooie kleuren pracht was. Na steeds weer stilgestaan te hebben dronken we eerst mintthee in een tentje waar een vuurtje gestookt werd omdat het behoorlijk koud was. Vooral in die kloven gierde de wind door je jas heen. Ook was er steeds regen dreiging. Na de thee ging het een aantal aardig steile trappen op naar weer een uitgehakte tempel. Deze vormde een onderdeel van een enorme façade van ‘gebouwen’ die als het ware in de rots waren uitgehouwen.

Binnen wilde de gids dat we vader Jacob zongen om de akoestiek te laten horen. Nederlanders als wij zijn kwam dat natuurlijk niet van de grond maar we gaven wel het voorbeeld aan een aantal Duitse vrouwen die een of andere christelijk liedje gingen zongen. En inderdaad dat klonk echt wel heel erg mooi zo in de rotsen.

Vervolgens gingen we via een hele mooie route naar het restaurant om daar de lunch te gebruiken. We waren inmiddels 3,5 uur verder. Degene die dat wilden konden met onze reisleidster nog een monsterlijke klim maken van 1000 treden naar nog een mooie tempel. Deze treden waren behoorlijk steil en waren niet als trap maar steeds een aantal treden en dan weer een steil pad en vervolgens weer een aantal treden. Moordend. Gelukkig was het nog steeds niet echt warm hoewel zich nu voor het eerst deze reis de zon zich wat liet zien. We hebben twee keer een kleine rustpauze gehouden maar al met al viel het nog niet tegen. Al dat lopen en zwemmen is nog ergens goed voor geloof ik.

Overigens was de klim weer wel prachtig hoor weer de meest mooie kleuren. Ik heb zoiets nog nooit gezien. En de uitzichten waren ook erg mooi.

Eenmaal boven was er een zelfde soort tempel als beneden maar dan groter en veel eenvoudiger en deze vond ik mede door zijn eenvoud veel indrukwekkender. Maar we konden nog hoger, gelukkig iets minder steil, naar een uitkijkpunt. Nou dit maakte het echt de moeite van de klim waard. Ik val in herhalingen maar mensen wat een prachtige rotsen.

Na er even van genoten te hebben, we waren trouwens ingehaald door een hele kudde geiten die via echt steile paadjes omhoog gingen, begonnen we aan de afdaling. De hele tocht die ik hier beschreven heb maar dan in omgekeerde volgorde. Pff we voelden het wel hoor. En we waren blij dat we, als eerste, dat wel, weer bij de paarden waren. We genoten nog meer van die 800 meter dan de eerste keer. We hadden leuke begeleiders en Jooske mocht zelfs alleen met haar paard rijden, wat natuurlijk te gek is als je ’s morgens voor het eerst van je leven op een paard gezeten hebt. De laatste 300 meter naar het hotel deden nog wel zeer maar we roken de stal. We hadden zeker meer dan 10 kilometer lang geklommen en gedaald. We zijn direct onder de douche gestapt en hebben er van genoten. Het liefst hadden we even een dutje gedaan maar daar was geen tijd voor. We gingen immers naar de Hammam (badhuis). Dit was voor ons alletwee een eerste keer maar we hebben genoten en zijn zeker van plan het vaker te doen.

We werden met de taxi opgehaald en afgezet bij de Hammam. We moesten ons uitkleden maar konden een zwembroek of slipje aanhouden. De dames moesten ook een soort van sarong omslaan en vervolgens werden we in een stoomkamer gezet. Je zag er amper een hand voor ogen en in eerste instantie werd je adem afgesneden en liep binnen een minuut het zweet van je lijf. Werkelijk uit alle poriën stroomde het water, maar al snel wende je er aan en werd het zelfs lekker terwijl de temperatuur nog wat opgeschroefd werd. We zaten op betegelde banken en handen allemaal een eigen schrubhandschoen gekregen. Na een tijdje werden we een voor een geroepen en kregen we een aantal kommen water (niet koud) over ons heen gegooid en dan moesten we op hete tegels gaan liggen met onze benen tegen de wand omhoog. Af en toe kregen we ook wat water over ons heen om niet te verhit te raken. Na een tijdje werd ik weer het stoombad in gestuurd maar ik voelde al direct dat dit niet goed ging. Dezelfde misselijkheid als ik ervaren had in de warme hut op het schip naarAntarcticaoverviel me. Ik ging naar buiten en werd daar gelijk opgevangen door een van de medewerkers en op een koelere plaats gelegd. Hij overgoot me weer met water om af te koelen en ik moest even blijven zitten. Ik voelde me nog steeds niet goed en ging liggen op de bank. Na enige tijd kwam hij me halen en ging ik naar de schrubruimte. Ook daar weer op zo’n stenen tafel/bank en werd ik met mijn eigen washandje flink geschrub. Dat ging niet zachtzinnig maar zeker niet hardhandig maar wel grondig zelfs tussen me vingers en tenen werd er geschrubt. Het was erg lekker eerlijk gezegd. Zowel de voor- als achterkant en mijn billen onder de zwembroek werden onderhanden genomen. Hup weer een paar kommen water, precies op juiste temperatuur, over me heen om alles af te spoelen. Bij mij heeft hij niet laten zien hoeveel vuil/huidcellen er afkwamen maar aan de anderen wel en dat schijnt behoorlijk veel te zijn.

Vervolgens moest ik me weer omdraaien en begon hij met een soort van groene zeep in te zepen en te masseren. Nou dat ging helemaal niet zachtzinnig en ik werd stevig aangepakt aan mijn kuiten deed het best wel pijn en ik was blij dat ik op mijn buik lag zodat ik gekke grimassen kon trekken. Maar ik moet zeggen dat het erg lekker was. Ook nu weer werden voor en achterkant gemasseerd kompleet met vingerkootjes en tenen, hielen enz. Zelfs mijn benen werden dubbelgevouwen en nog even nagedrukt met zijn volle gewicht. Mijn ruggengraat werd met zijn ellebogen bewerkt enz. Ik kan het iedereen aanraden wat was dat lekker. Soms wat pijnlijk maar gewoon heerlijk om zo bewerkt te worden. Vervolgens werd ik weer met water afgekoeld en kon ik gaan douchen. Ik kreeg een grote handdoek toegestopt en hup douchen en aankleden. Ik was als eerste klaar en kon in een gezellig zitje op de anderen wachten en kreeg lekkere mintthee aangeboden tijdens het wachten. Het wachten was op Jooske maar het bleek dat die als laatste geschrub en gemasseerd werd. Logisch natuurlijk want die mannen hadden van hun moeder, net als ik van de mijne, geleerd dat je het lekkerste tot laatst moet bewaren.

Toen Jooske, ook enthousiast, eindelijk klaar was, was het al tegen achten, terwijl we om kwart over vijf vertrokken waren vanuit het hotel. De taxi pikte ons op en we zijn linea recta naar de eetzaal gelopen waar het diner net begonnen was. Dit alles koste ons 15 dinar per persoon inclusief taxi, geen geld voor zo’n leuke ervaring. Na het eten zijn we direct naar bed gegaan en ik lig dit nu te typen in bed met de laptop op schoot. Iedere keer als ik van houding verander kerm ik het uit van de spierpijn. Dat word afzien morgen.

Welterusten en liefs Hans.

free counters