20 maart 2007: Damascus - Baal Temple - Palmyra museum - Saladin's seat - Palmyra


We mochten uitslapen tot 7 uur dat betekent dat we om half acht er uit gingen. Toch moesten we dit keer enige haast maken want toen we onze flessen water uit de minibar wilde halen bleek deze in het slot te zijn gevallen en wij hadden geen sleutel. Dus receptie bellen en zelf opzoek gaan naar een mannetje die je kan helpen want vanuit de receptie zal het toch of niet of te laat gebeuren. We waren gelukkig op tijd om nog rustig te ontbijten en op tijd in de bus.

We reden vervolgens zo’n 250 kilometer naar Palmyra, met een leuke koffiestop, zonder in te checken bij het hotel reden we eerst naar de tembel van Bel omdat deze ’s middags gesloten zou zijn. We zijn nu trouwens in het Midden-Oosten zoals we ons dat voor stellen. Warm en een prachtig landschap met fantastische oude stenen. De tempel was erg mooi en het was er erg lekker rond kuieren zo in het zonnetje. Na deze bezichtiging reden we naar een restaurant waar we een lekkere lunch gebruikten die mij bijna in vervoering bracht. Ze hadden als bijgerecht iets van 30 frietjes maar ik had het geluk dat Jooske en het oude echtpaar bij ons aan tafel er niet veel aten zodat ik er wel 15 alleen op kon eten Mmmmmmmmm.

Wat dat oude echtpaar betreft, die mensen zijn beide in de tachtig en maken dus nog dit soort reizen en reken maar niet dat ze ons ophouden integendeel. Petje af hoor.

Na de lunch bezochten we een leuk klein museum wat er erg mooi uitzag en ook leuke dingen tentoonstelde. Palmyra was namelijk de grootste handelstad na het verval van Petra waar we eerder deze week waren. We brachten er een uurtje door en nu ging het richting hoofdattractie van vandaag de oude stad Palmyra. Ik heb al heel veel oude stenen/steden gezien zowel in Griekenland, Egypte, Italië, Marokko, Tunesiëenz enz (Jooske ligt nu met haar hoofd in een teiltje te kotsen van mijn verwaandheid.) maar een dergelijke hoeveelheid aan zuilen en dan ook nog zo mooi intact heb ik nog niet geizen of het moet Karnak in Egyptegeweest zijn. Maar dat was toch weer anders van opzet. We hebben er geruime tijd gewandeld over een enorme uitgestrektheid van die stad. Die destijds zo’n 15.000 inwoners had. Het was er, op wat grappige verkopers na, erg rustig en we hadden alle tijd om verschillende details te bekijken. We hebben er echt van genoten en voor het eerst deze reis moesten we onze tweede geheugenkaart voor de camera aanspreken en waren alle drie de batterijen op.

Dat laatste was wel heel vervelend omdat we na Palmyra nog even naar de zonsondergang gingen kijken vanaf de heuvel bij het kasteel dat gebouwd is door de zoon van Saladin. Wiens graf (Saladin dus) we ook in de moskee gezien hebben. Overigens was deze Saladin de grootste moslim strijder tegen de kruisvaarders. Hij was echter zo’n nobel en eerlijk strijder dat hij ook door de vijand zeer gerespecteerd was.

Vanaf de heuvel hadden we mooie vergezichten en door de batterijen, die al weer even rust hadden gehad, om de beurt in de camera te stoppen hebben we nog net een paar foto’s er uit weten te persen.

In het hotel aangekomen hebben we snel alles in de opladers gestopt maar terwijl ik dit zit te typen is al twee keer de stroom uit gevallen. Dus hopelijk krijgen we alle apparatuur weer standby voor morgen.

We zijn van plan om na het eten nog even naar de oude stad te wandelen want we kunnen vanuit ons raam zien dat hij verlicht is en dat ziet er erg mooi uit. Maar we moeten eerst even gevoel in onze voeten krijgen.

Nou van het wandelen is dus niets meer gekomen. We hebben vrij lang na getafeld en waren eigenlijk doodop. Dus zijn we lekker gaan slapen.

Liefs Hans.

free counters