21 maart 2007: Palmyra - Tower Tomb - 3 Brothers Tomb - Dor Eropa - Deir Ezzor


Vandaag begonnen we met nog wat foto’s te maken van Palmyra vanaf het balkon bij de eetzaal (bovenste verdieping) van het hotel. Om half negen vertrokken we, een paar minuten rijden maar om zogenaamde Towertombes van ongeveer 100 jaar na christus te bekijken. Hoge stoere vierkante torens, waarin een hele familie begraven werd. Eenvoudig gedecoreerde bijzetplaatsen in de muur waarbij van iedere overledene een buste werd geplaatst. Leuk detail is dat de hogere verdiepingen van de toren verhuurd werden aan mensen die voor hun doden een dergelijke tombe niet konden betalen. Het was een indrukwekkend gezicht zoveel toren bij elkaar.

De volgende tombes, weer zo’n 100 jaar later, waren ondergronds, dit omdat de bovengrondse torens vaak werden beroofd.

Onze reisleidster vertelde vervolgens dat we nog een half uurtje in het stadje konden rondrijden om vervolgens in twee uur naar Deir Ezzor te rijden waar we een museum zouden bezoeken om daarna de middag vrij te hebben. Twee mensen uit de bus protesteerde hiertegen want volgens het programma zouden we twee sites aandoen. Na enig gesteggel hierover gaf de reisleidster toe dat het inderdaad in de reisgids stond maar dat dit al jaren niet meer gedaan werd. Dit is natuurlijk KRAS zijn probleem en niet het onze. Dus zetten we koers naar Dor Europos en Mari. Deze rit alleen al was het waard, we hebben genoten van de straatbeelden, werkshopjes, de winkeltje, hopen vuil, de kinderen, de oude mannen die zatten te genieten van hun oude dag enz. enz. Als je ooit in Arabische landen verder dan het strand geweest ben weet je wat ik bedoel. Ben je er nog niet geweest moet je dat zeker eens doen. Het was wederom een rit van bijna twee uur en we hebben de lunch en koffie overgeslagen maar dat kon best een keer lijden want we eten ons hier ongans. Maar het was de ontberingen waard.

De eerste site besloeg een groot terrein en was een oude stad gebouwd door een zoon van Alexander de Grote. Het mooie er aan was onder andere een nog zo’n 850 meter lange stadsmuur die nog grotendeels intact was en verder op het hele terrein nog goed herkenbare gebouwen en gebouwtjes. Maar het allermooiste eraan was dat het nog niet kapot gerestaureerd was. Dit soort sites zijn bijna zonder uitzondering mooier, interessanter want authentieker dan gerestaureerde sites.

Daarna ging het weer zo’n 30 km verder wat ons vlak bij Irak bracht. Volgens de gids was een dorp dat niet eens zover van de weg lag Iraki grondgebied en over de weg was het nog slechts 15 km. Toch wel een spannend idee. We waren nu in de oude stad Mari een werkelijk zeer indrukwekkend complex door zijn eenvoud. Op deze site zijn in verschillende lagen boven elkaar verschillende beschavingen gevonden. Waarvan de oudste van de Soemeriers zo’n 6000 jaar voor christus!!! Het was spectaculair om zo diep in de grond tussen deze oude muren van lemen bakstenen te staan.

Na nog een aantal lekkere glaasjes thee gedronken te hebben bij de familie die de site beheerde, reden we weer via de schitterende route terug naar Deir Ezzor.

Daar aangekomen reden we meteen naar een restaurant omdat ons hotel geen restaurant heeft. We aten een soort van mixed grill wat erg lekker was, om daarna naar ons hotel te gaan. We zitten in een redelijk grote stad in een winkelstraat. Jooske en ik zijn direct na het inchecken even door de straten gaan wandelen en hebben genoten van de straattaferelen. Maar ook wijzelf zijn hier een bezienswaardigheid vooral Jooske met haar blonde haren en haar voor deze contreien uitdagende kleding. (lange zomerbroek met T-shirt en regenjack) Het feit dat we hand in hand lopen help er ook niet aan denken we. We kochten nog twee blikjes drinken en in een bakkerij nog wat lekkere pistachekoeken. Een vrouw van middelbare leeftijd die ook de winkel in kwam, compleet met hoofddoek en lange jas, bekeek ons uitgebreid en in zo’n geval lag ik dan vriendelijk en zeg in mijn beste Arabisch goededag. Ze vroeg gelijk iets aan me maar veel verder gaat mijn Arabisch niet maar we begrepen er uit dat ze vroeg of we met zijn tweeën waren of dat we bij elkaar hoorden. We knikten ja en lachten vriendelijk terug. Zij bleef heel vriendelijk doen en ik zag haar vol verwondering naar Jooske’s haar kijken. ik nam het in mijn hand en spreidde het wat uit. Ze knikte heel lief van ‘ja mooi’. Daarna moesten we afrekenen en gingen we weer verder. Bijna bij het hotel zagen we elkaar weer en werd er nog even vriendelijk geknikt. Toch leuk zo’n ontmoeting.

Alvorens onze koeken op te snoepen hebben we eerst gedouched. Ze waren heerlijk. Omdat we een week weg zijn heb ik mijn kinderen gebeld. Ook daar was alles in orde. Ze hadden de halve familie te eten dus wij belden precies op het goede moment.

En nu gaan we slapen.

Liefs Hans.

free counters