24 maart 2007: Aleppo - Ebla - Hama - Krak de Chevalier - Sednaya


Vanochtend vertrokken we naar Ebla het was een rit van ongeveer anderhalf uur. De site werd schijnbaar een keer per jaar bezocht door president Assad. Dat was te zien ook, voor Syrische begrippen was hij redelijk goed onderhouden maar helaas ook helemaal kapot gerestaureerd. Sommige delen waren zo nep geworden dat ze in de Efteling niet hadden misstaan, gewoonweg zonde. Er stond wel een lekker windje en het was er erg groen zodat de wandeling langs de verschillende delen van de site wel aangenaam was. Na een goede drie kwartier ging het richting Hama wat ook een uurtje rijden was. Hier bekeken we kort een paar waterwielen, deze werden vroeger gebruik om water in een aquaduct te brengen. Ze lagen midden in de stad Hama en waren op zich niet echt bijzonder. Wat wel weer leuk was dat we weer contact hadden met de bevolking. Veel mensen spreken je aan met ‘hello’ en/of ‘welcome to Syria’. Ook hier is fotograferen weer geen probleem men poseert graag en dat leidt vaak tot komische taferelen waarbij een aantal van ons afwisselend met de Syriërs op de foto gaat om vervolgens gefotografeerd te worden met verschillende Syriërs. Email-adressen worden uitgewisseld en ieder gaat weer zijn weg. Men is zo gastvrij dat je eigenlijk bijna zonder vragen een huis kan binnenlopen en dan nog welkom geheten wordt ook. Jooske en ik doen het zoals de meeste van onze groep niet. Maar er is een groepje van 4 die uitgebreid zichzelf en de gastheren, -dames, -familie op de foto zet in hun huis. Wij hebben er wat moeite mee omdat je dan gebruik en zelfs misbruik maakt van een gastvrijheid die wij hen nooit zouden teruggeven. Ik geloof tenminste niet dat veel van ons (jullie) een wildvreemde buitenlander zou binnenvragen als hij als ongevraagd half binnenstaat met zijn fototoestel.

Na de waterraden gaat het naar een van de hoogtepunten van deze reis, het Crac de Chevaliers, Kasteel (Koerdisch) van de ridders (Frans). Het is weer ongeveer een uur rijden en er trekken donkere wolken samen. Gelukkig blijft het tot we een groot deel van het kruisvaarderskasteel gezien hebben droog. Het kasteel is hoog gelegen en de bus moet echt werken om er te komen, maar dat was natuurlijk ook de bedoeling van de bouwers. Het is nog vrijwel geheel intact en is een enorm complex met zowel buitenste als binnen verdedigingsmuren. Enorme gewelven voor de voorraden en paarden. Een gigantische oven, een kerk, woonvertrekken, verdedigingsbouwwerken. Zeer indrukwekkend en imposant weer echt fantastisch mooi ook door de verschillende soorten steen en metselstructuren. Jooske is bijna in vervoering en bij mij komen namen als Ivanhoe en Richard Leeuwenhart weer op. We genieten met volle teugen. We maken ontelbare foto’s uit allerlei hoeken.

Helaas moeten we te vroeg weer verder naar het plaatsje Sednaya, zo’n twee en een half uur rijden. Het rijden is weer een avontuur op zich. Vrachtauto’s met oplegger, van die grote jongens dus, rijden hier rustig op de vluchtstrook tegen het verkeer in om maar iets te noemen. We hebben nu een week het verkeer hier gezien en daar waar men in Jordanië al creatief rijdt maar toch vrij netjes, gaat het er in Syrië totaal anders aan toe. We kunnen over de verkeersregels het volgende concluderen: Men rijdt over het algemeen rechts. Al het andere gaat volkomen willekeurig: het gebruik van spiegels is hier volledig onbekend. Je doet wat je wilt doen, zoals draaien op de snelweg bijvoorbeeld. En als er iemand last van heeft toetert die wel. Waar je je vervolgens niks van aantrekt.

Eenmaal in Sednaya blijkt dat we slapen in het Sheraton hotel. Dat betekent luxe kamers waarin vrijwel alles in orde is.

We gaan vroeg slapen want morgen gaan we voor een dagexcursie naar Libanon, de oude stad Baalbek bezoeken.

Liefs Hans.

free counters