Zondag 18 augustus: thuis – vlucht

Onze vlucht vertrok vanmiddag om 13:40 vanuit Schiphol, maar daar moet je iets van 2 uur eerder voor aanwezig zijn, plus de treinreis ernaar toe duurt ook ongeveer 2 uur, dus we stonden vanochtend om iets over 8 uur op om nog de laatste dingetjes in huis te doen, te ontbijten, de boel af te sluiten en rond 9 uur richting het station te rijden. Ondanks dat je vlucht dus ’s middags vertrekt ben je al heel de dag volop bezig weg te gaan... We zijn heel trots op onszelf dat we voor deze 2-weekse reis 1 reistas en 1 cabin-tas meehebben als bagage: meestal neem je te veel spullen mee, deze reis gaan we het weer eens proberen zo efficiënt mogelijk te doen dus alleen datgene meenemen wat je zeker weet dat je nodig zult hebben. Op de foto een van de dingen die we speciaal hebben moeten regelen voor deze reis: euro-kleingeld, hoe kleiner hoe liever - aangezien Westerse toeristen in Noord Korea alleen met Westers geld kunnen betalen! We hebben wekenlang kleingeld gespaard, en zelfs een kaartpotje opgekocht...



Tot onze verbazing en blijdschap was de trein op tijd, en de treinreis prima: alles op tijd, geen problemen, gewoon prima dus! We werden helaas niet gecontroleerd (dat voelt dan altijd als geldverspilling), maar gelukkig hadden we gebruik kunnen maken van een zomeractie 2 voor de prijs van 1, dan deed het niet zo heel veel zeer dat je “voor niets” een kaartje gekocht had. Op Schiphol konden we bij de incheck-automaten helaas niet onze boarding passes uitprinten, omdat de automaat ons boekingsnummer niet herkende. Dus moesten we ouderwets in de rij gaan staan, maar dat was ook nog wel redelijk te doen.


Nadat we onze ene reistas afgegeven hadden zijn we nog even op een bankje gaan zitten om wat te drinken en alvast een pizza-puntje te eten – heerlijk, we hadden gisteravond als laatste (Westers) avondmaal zelfgebakken pizza gemaakt, en een halve pizza in 4 punten gesneden om mee te nemen. Hij was nog altijd errug lekker! Daarna door de douane, en toen konden we op ons gemak richting onze gate. We hadden allerlei horrorverhalen over de slechte service aan boord van China Southern Airlines gelezen, dus we hadden onszelf ingesteld op het allerergste, dan kan het alleen maar meevallen. Daarom hadden we nog ieder een pizzapunt over, en heeft Hans de flesjes die we vóór de douane geleegd hadden nog maar eens bijgevuld. En voor het geval dat had ik zelfs wat mini-marsjes in de handbagage gestoken!



Er waren (logisch) heel veel Chinezen aan boord, maar het was allemaal bij lange na niet zo erg als we verwacht hadden: de geluiden aan boord waren gewone normale vliegtuiggeluiden zoals huilende baby’s en zo... We hadden gelezen dat er heel veel luidruchtig gesnoven, gerocheld, gekucht en geschraapt wordt, maar daar hebben we dus niets van gemerkt. Ook de bediening, hoewel een beetje chaotisch en inefficiënt, was best goed te doen, en we kregen zelfs voldoende te drinken (was ook een van de verhalen over deze maatschappij). De wc werd tijdens de reis verschillende keren gepoetst, het wc-papier raakte niet op, en zelfs onze stoelen waren gewoon vrij voor ons om te gaan zitten (blijkbaar gaat men gewoon zitten waar ze willen). We werden wel erg netjes gevraagd door een vrouw of we alsjeblieft wilde ruilen met haar ouders die ergens in het midden zaten, maar toen we dat netjes weigerde was dat ook prima. Het enige was wel dat we bij de nooduitgang zaten en de stewardess die daar zat volgens mij met haar eerste vlucht bezig was, want ze zat continu in haar notities te kijken en hardop aan zichzelf voor te lezen wat ze nu als volgende stap moest doen, en de Engelse zinnetjes te oefenen... Je zou er af en toe haast zenuwachtig van kunnen worden, zeker als ze vergeten om de deuren volgens de voorschriften af te sluiten en terwijl we al taxiën naar de baan de stewardessen door de kapitein toegeblaft worden om als de gesmeerde bliksem de deuren goed dicht te doen! Ahum... Niets aan de hand...


free counters