16 juni 2007: Skaftafell Vk, 141 km

Vandaag reden we van Skaftafell naar Vik, een rustige rit. Er waren wat dingen om te zien onderweg, zoals een stuk afgesleten basalt dat net geplaveid leek, en een piepklein kerkje van turf bij een boerderij in een schitterende kloof, maar het mooiste vonden wij beiden het enorme lavaveld waar we langs reden. Dit was een strook land van zon 565 vierkante kilometer waar we ruim 25 kilometer lang over heen reden, waar in de 18e eeuw 7 maanden lang lava overheen was gestroomd vanuit een lange spleet in de grond. Je had maar weinig verbeelding nodig om, ondanks de begroeiing van mos, je voor te stellen hoe die lava er uit zag toen hij nog niet gestold was! 20 boerderijen werden weggevaagd in de lavastroom en een flink stuk van het landschap herontworpen en de zee in doorgetrokken, en vandaag reden wij nog langs alle grillige vormen en uitstulpingen die de lava gevormd had. Af en toe kwam je op een stuk waar de lava om wat voor reden dan ook niet gekomen was, dat nog redelijk vlak was, en dan reed je al gauw weer de helling op over heuvels van gestold lava.


De omgeving waar deze lavastroom (Eldhraun) lag was ook schitterend; een muur van grillige kliffen die bijna helemaal door mos bedekt waren en waar om de haverklap een waterval overheen viel. Soms vervloog het water van de waterval halverwege de val, puur vanwege de harde wind.


Ook heel erg indrukwekkend en nogal heftig om te zien was de spoelvlakte die ontstaan was toen de vulkaan onder de Vatnajokull, de Grimsvatn (als ik het goed heb hoor, want die naam slaat ook op het hete bronnen gebied onder de gletsjer bij die vulkaan), uitbarstte en de brug en een groot deel van de weg wegspoelde. Deze overstroming was zo heftig dat stenen en ijsblokken van zon 100 bij 200 meter tot mijlenver in de omgeving vanaf de gletsjer gespoeld werden, en een enorme hoeveelheid slib en sediment de oceaan in spoelde om de zandvlakte nog groter te maken. En dat was dus in 1996, na decennia lang niets vernomen te hebben van deze vulkaan!!! Van de toenmalige brug was niets over behalve wat verwrongen stukken staal, waarvan een paar als monument opgericht waren maar een hoop nog gewoon in het landschap lagen. Erg desolaat allemaal.


Hans en ik merken dat, hoewel we heel erg genieten van de prachtige ruige desolate natuur hier, we er niet zo door gepakt worden. De lavastromen van vandaag was dan weer een uitzondering, dat vond ik echt bijzonder om te zien en doorheen te rijden, maar over het algemeen is het toch wat minder spectaculair dan we verwacht hadden. Misschien zijn we gewoon te verwend geraakt want begrijp me niet verkeerd, het is hier echt schitterend en we genieten met volle teugen van al het moois en bijzonders dat we zien! Wat wel zo is is dat IJsland waarschijnlijk toegankelijker is in een 4WD, met een gewone camper ben je behoorlijk beperkt in waar je allemaal kan komen. Maar we zijn hier pas een paar dagen dus wie weet wat voor prachtige dingen we nog zullen zien over 2 dagen gaan we bijvoorbeeld per bus het voor ons verder ontoegankelijke binnenland in en gaan we zwavelbronnen en zo zien, dus daar ben ik heel erg benieuwd naar!


free counters