19 juni 2007: Selfoss – Geysir, 108 km

Omdat we vandaag maar een kort stukje hoefde te rijden waarvan we de helft gisteren tijdens de excursie al gereden hadden, besloten Hans en ik vandaag om een omweggetje te rijden – dus niet de voorgeschreven 85 kilometer maar nog eens zo’n 30 kilometer langer, aangezien er ‘vele’ wegen naar Geysir leiden! Eerst echter nog even tanken en naar de supermarkt voor beschuit, tomaten en sinasappelsap. Prijzen zijn hier echt hoog, we waren er al voor gewaarschuwd maar 2,5 euro voor 6 piepkleine tomaten, amper 400 gr, is nogal wat…net als 50 euro voor een souvenir T-shirt of 75 euro voor een leuke oranje wollen sjaal! Pfffff… Diesel kost trouwens zo’n 1,55 euro buiten de steden en 1,35 euro in de (hele grote) steden. Dus wij zijn heel erg blij dat we toch zo veel eten uit Nederland meegenomen hebben!


De rit was niet zo spannend, wel mooi landschap maar weinig spannende dingen om te zien. Wel leuk was een klein vulkaankratertje in een verder idyllisch vakantie gebied (overal tegen de heuvels kleine vakantiehuisjes); deze krater was maar zo’n 70 meter breed en 6500 jaar geleden uitgebarsten, maar wel leuk om te zien. De laatste paar kilometers waren echter wel heel erg leuk, want we hebben de Gullfoss waterval bezocht, vlak bij Geysir. Deze waterval is een hele grote waterval van een ruige gletsjerrivier die in een aantal trappen omlaag valt en dus heel erg mooi is. Verreweg de mooiste die ik ooit gezien heb, en zelfs Hans met zijn Victoria waterval moest toegeven dat hij erg mooi was… Gaat ze weer met der Victoriawaterval ;-s


Toen op naar Geysir, dat maar zo’n 10 kilometer verder was. De laatste heuvelrug voor dat we aankwamen zagen we opeens een stoot rook of stoom de lucht in schieten, en even vroegen we ons af wat het was – toen we over de heuvel reden bleek het dat het Strokkur was geweest. Geysir is namelijk een dorpje dat ontstaan is bij DE Geysir, waarnaar alle geisers eigenlijk dus genoemd zijn. Deze “oergeiser” was vroeger een fantastisch fenomeen, maar is volledig om zeep geholpen – letterlijk – doordat de boeren, om hem maar zo veel en vaak mogelijk te laten spuiten, er constant zeepsop bij gooide! Geysir ‘doet’ het nu alleen nog maar bij aardbevingen, maar zijn mindere broertje Strokkur spuit om de haverklap – toen wij er waren gemiddeld elke 5 minuten. Strokkur is trouwens in de loop der tijd ook op allerlei manieren om zeep geholpen en weer werkende gekregen, maar is daardoor niet minder mooi. Het blijft een spectaculair gezicht als er opeens zo’n stoot stoomwater de lucht in spuit!


Deze geisers lagen in een klein parkje waar verschillende slapende geisers zijn – enkel nog mooie blauwe putten bloedheet water – en blijkbaar ook nog wat kokende modder, maar die hebben we nog niet gezien. Daar gaan we morgen als we weer vertrekken richting Reykavik nog even naar kijken. Het kijken naar de Strokkur en raden wanneer het gaat spuiten, en vooral het proberen het op de foto of film te zetten was verslavend! Ik denk dat we er bijna een uur gezeten hebben, kijken en iedere keer weer genieten als het spoot. Soms duurde het lang en dan zag je hem steeds een beetje sputteren alsof hij het nou zou doen, en dan kwam er toch niets…en dan opeens spoot het drie keer in 2 minuten! Vlak voordat hij spoot vormde er een grote blauwe bel water, dan werd het water weer omlaag gezogen en dan werd er kokend heet water een aantal meters de lucht ingespoten, samen met een flinke stoot stoom.

We overnachten op een camper slaapplaats. Dat betekent geen voorzieningen, maar dankzij een omvormer hebben we toch genoeg elektriciteit om deze mail aan jullie te verzenden.


free counters