23 juni 2007: Reykjavik – Arnarstapi, 310 km

Vandaag ging de route van Reykjavik naar Arnarstapi, aan de voet van de Snaesfelljokull. Onderweg was het mogelijk om zo’n 120 kilometer om te rijden via een stel prachtige watervallen, de Hraunfossar. Omdat er naar deze watervallen toe vele wegen gingen waarvan maar een enkeling geasfalteerd was werd er tijdens een korte bijeenkomst gisteravond nog uitgebreid gediscussieerd en tips uitgewisseld in de groep voor welke route nu precies genomen moest worden. Helaas was een en ander toch niet helemaal goed aangegeven waardoor Hans en ik toch een behoorlijk stuk op gravel hebben moeten rijden.


Maar gelukkig was de waterval dat ongemak meer dan waard! Echt heel bijzonder, en ik denk haast dat ik deze de mooiste vind. De waterval (eigenlijk zijn het er meerdere, meer dan een kilometer breed) komt in een mooie vallei hoog in de heuvels onder een lavaveld vandaan om in de felblauwe wild kronkelde rivier Hvita te storten. Erg mooi maar het bijzondere eraan is vooral dat het lavaveld poreus is waardoor al het smeltwater van de dichtbijgelegen gletsjers en het oppervlaktewater dwars door de lava gaat en over de hardere ondergelegen laag stroomt en weer de rots uitkomt. Best wel een vreemd gezicht, het lijkt alsof de lava tijdens de uitbarsting een rivier verzwolgen heeft en deze nu dwars door de lava een weg baant! En de rivier waar het water in terecht komt is prachtig blauw vanwege sediment en bevat vreselijk veel kracht terwijl het door de vallei langs en door het lavaveld dondert. We hebben er van genoten en ons verbaasd over de kracht van het water dat helemaal wit is en schuimt terwijl het zich letterlijk tussen de rotsen door perst en bruggen en gangen uitslijt.


De rest van de rit was lang vandaag, en zwaar om te rijden vanwege een hele stevige wind die we al sinds Reykjavik voelen. Maar het weer is hartstikke warm, wel zo’n 16 graden met zon, wat weer heel erg lekker is. Het laatste uur van de rit keken we steeds tegen de sneeuwbedekte Snaesfelljokull aan, een mooie hoge vulkaan-onder-een-gletsjer, zoals je ze hier veel ziet. Deze vulkaan lijkt een beetje op de berg Fuji in Japan, en is door Jules Vernes gebruikt voor zijn verhaal “Naar het middenpunt der aarde”, wat ik als kind als luisterboek helemaal stuk geluisterd heb! Nu ligt de vulkaan heel rustig onder zijn sneeuwkap, maar de laatste kilometers voor de camping zagen we uitgestrekte lavavelden die aangeven dat hij op zijn tijd ook behoorlijk actief kan zijn…vannacht toch niet in ieder geval.


free counters