25 juni 2007: Stykkishólmur – Laugarbakki, 206 km

Omdat van de voor vandaag voorgeschreven route 70 kilometer gravel was op zo’n 170 kilometer totaal besloten wij om een alternatieve route te rijden. Wij hebben uiteindelijk zo’n 34 kilometer extra gereden en hebben nog op ons gemak koffie gedronken ergens maar kwamen toch ruim als eerste aan op de camping. De rit was rustig en mooi, tussen de bergen door, al begon het tegen het einde flink te waaien. Wij reden toen bovenop een berg en zagen de wolken letterlijk langs ons heen waaien – en voelde de wind zo door de camper blazen!


Tegen een uur of een stonden we dus in het kleine gehucht Laugarbakki achter het tankstation op een pas gemaaid grasveldje (de eigenaresse en haar hond waren net klaar) en werd iets later de stroom aangezet voor ons door de campingbaas. De toiletten waren nog op slot maar dat zou later in orde gebracht worden…we hadden begrepen dat hier, net zoals op vele campings en boerderijen, een heuse hotpot was (een natuurlijke hete bron die een klein badje voedt waar je gratis of tegen een fooi mag poedelen) maar konden hem niet vinden. Bij navraag bleek de hotpot zich in een dichtbijgelegen gebouwtje te bevinden, dus wij ons omkleden en in stevige wind er naar toe lopen.


De instructies klopte – de sleutel was nog in het slot dus we konden zo binnen – en binnen bevonden zich oude doucheruimtes en kleedhokjes. Dit was zeker ooit een heus kuuroord geweest maar inmiddels al weer jaren vervallen. Het was even zoeken naar de juiste deur maar toen stonden we buiten op een houten vlonder waar een groot bubbelbad stond te stomen in de koude wind, het geheel keurig afgeschermd met een stevig hek tegen pottenkijkers. Best wel een gek gezicht, maar een rustieke stenen poel hadden we nu ook niet echt verwacht natuurlijk! Het water was heerlijk, rook een beetje naar zwavel en kwam stevig naar boven borrelen onderin het bad, en Hans en ik hebben bijna een uur zitten weken in het hete water terwijl de haren van ons hoofd waaide…


Helaas hoorde we op een gegeven moment een knal en begon toen ons bad leeg te lopen terwijl onder ons in de ruimte onder de houten vlonder vol water begon te lopen; de toevoerbuis was uit elkaar gesprongen en het bad liep nog wel leeg, maar werd dus niet meer bijgevuld. Voordat het te koud werd zijn we dus maar gaan douchen, en nog helemaal warm en rozig zijn we weer terug gegaan naar onze camper. We hebben gelijk even gemeld wat er gebeurd was en de campingbaas is nu bezig het te repareren. Vanavond krijgen we in het gemeenschapshuis blijkbaar een voorstelling van het plaatselijk mannenkoor!


Even iets anders: het plaatselijke snoepje is een combinatie van drop en chocola, we hebben het al vele keren gezien en onlangs besloten het te proeven. Nu is het op zich wel te doen, maar we zijn er nog niet van overtuigd – de combinatie is vreemd, en vaak is de chocola al lang gesmolten tegen de tijd dat je op de drop gaat kauwen, dus lijkt de combinatie ook een beetje zinloos. Maar goed, het is wel weer handig als je twee verslavingen tegelijkertijd wilt verzadigen! Weer iets anders wat ik steeds wil vertellen en steeds vergeet, is dat IJslandse paarden een bijzonder ras zijn; de IJslanders zijn er trots op dat ze terugstammen tot de Vikingen en dus een zeer puur ras zijn…maar ze hebben ook gewoontes die ons in het begin verbaasde. Ik weet niet anders als dat een paard, als het languit ligt, ziek is of in ieder geval niet in orde, en Hans bevestigt dit; paarden slapen zelfs staand. Maar hier zien we om de haverklap paarden languit liggen in het gras, lekker luieren in de zon of gewoon in diepe slaap!


Het optreden van het mannenkoor was leuk, ze zongen traditionele IJslandse liedjes en een paar Russische liefdes- en drinkliedjes. Volgens mij was het toch het halve dorp want er stonden wel 18 mannen voor ons te zingen! Ze kwamen binnen toen wij al weer een tijdje aan het kletsen en koffiedrinken waren, en hebben met veel enthousiasme hun liedjes gezongen. Naderhand gaven ze nog een beetje verlegen aan dat ze een eigen cd hadden, en waren ze al gauw weer weg. We hebben nog een tijdje nagekletst – iedereen is er nu van overtuigd dat wij ons behoorlijk misdragen moeten hebben in de hotpot omdat hij pas laat in de middag weer gerepareerd was – en zijn toen weer naar onze camper gegaan om met de verwarming lekker hoog nog een uurtje of wat lezen en spelletjes spelen voordat het bedtijd was.


free counters