28 juni 2007: Akureyri – Húsavík (excursie Skjálfandi), 228 km

Vandaag was ons einddoel Husavik, waar we om 20:15 savonds een excursie zouden ondernemen om walvissen te spotten. Maar eerst moest er gezongen worden voor het jubilerend stel, hun camper was sochtends vroeg al van top tot teen versierd met vlaggetjes en ballonnen, en voor het geval ze zelf niet aan trakteren hadden gedacht werd er, naast een leuk IJslands cadeautje, ook een grote doos Quality Street bonbons gegeven! Dat trakteren kwam dus gelukkig wel goed! Nadat we water bijgevuld hadden en nog even getankt hebben gingen we op pad naar Husavik.


Op het programma voor vandaag stond maar een “hoogtepunt” aangegeven, zijnde de Godafoss waterval; en de route zelf was niet zo lang. Dus besloten we eerst nog even op ons gemak een einde verder de vallei in te rijden waar Asbyrgi aan ligt, en weer terug aan de andere kant. Het was een mooie riviervallei met veel landbouw – vaak lagen de velden tot tegen de bergwanden aan – en het is sowieso wel leuk om te zien hoe ze nu dat het mooi droog weer is overal in dit gebied aan het hooien zijn en grote in plastic ingepakte ronde balen op de velden liggen. De Godafoss waterval is niet zo hoog maar waanzinnig mooi, waarbij het water van 12 meter hoog in een boog vanaf de wanden van een basaltplateau omlaag stort en een paar tientallen meters verder stroomafwaarts zichzelf in verschillende stroomversnellingen tussen basaltblokken doorperst. Het mooie is dat wij op dat hooggelegen basaltplateau zo naar het water konden lopen en zien hoe het 12 meter onder ons omlaag stort. De verleiding om je zo in dat redelijk rustige heldere water over het randje te laten glijden was groot, alleen het water is hier zo afschuwelijk koud…


Nadat we een tijdlang genoten hadden van de Godafoss liepen we een eindje stroomafwaarts richting de brug, en kwamen op een gegeven moment bij een bordje aan de rand van de rotswand waar Hansengat (of zoiets) en Geitafoss stond, en daarachter een steil geitenpadje een paar meter omlaag naar een smal strookje grond tussen een gat aan de ene kant en de rivier onder ons aan de andere kant. Een beetje moeilijk om uit te leggen maar we stonden dus op een rotsboog tegen de rotswand aan dat nog het enige overblijfsel was van een soort verticale schoorsteen die ooit onder water gelegen heeft en uitgesleten is door rotsen die ronddraaide in de rivierbedding als een boor, en uiteindelijk opengebroken naar de rivier toe. Uiteindelijk zal ook dit stuk rots in de rivier verdwijnen. Erg bijzonder om daar te staan en te kijken hoe het water onder je over de basaltrotsen raasde!


Omdat het nog redelijk vroeg was besloten we om niet gelijk door te rijden naar Husavik maar eerst nog een rondje om het dichtbijgelegen Myvatn te rijden, het “muggenmeer” waar we later nog meerdere dagen gaan doorbrengen. Het nationaal park waar dit meer in ligt is prachtig, maar daarover meer als we er ook werkelijk zijn!


In Husavik hebben we gedoucht en lekker gegeten, en na het eten en de afwas nog even geluierd voordat het alweer tijd was voor de excursie. We liepen met zijn alle naar de haven waar we op een mooie houten boot tot een eindje buiten de kust gevaren zijn, in het midden van het fjord. De wolken hingen erg laag, we zagen de bovenkanten van de bergen niet, maar het was windstil dus de zee was een mooie gladde spiegel. Alleen af en toe een grote lange rollende golf waardoor de boot een paar meter steeg en zakte, verder ideaal dus om ver te kunnen kijken. Hans zag al gauw de eerste walvis (nog voordat de gids en kapitein hem zagen), een Minke walvis, en toen voelde het alsof de ‘jacht’ geopend was! Heerlijk om over de horizon te turen en de opwinding als opeens naast je of aan de andere kant van de boot de walvis boven water kwam! We zijn hem een paar keer redelijk dicht benaderd, ondanks het feit dat de kapitein en gids geen enkele zoekmiddelen hadden behalve hun ogen (en ons). Je zou denken dat je met radar of sonar perfect naar walvissen kunt zoeken, maar vaak leek het nogal willekeurig te gaan. Maar ik klaag niet hoor, we hebben een fantastisch uitje gehad en Hans en ik stonden regelmatig te stralen! De opwinding was groot, iedereen hing over de rand te turen en als er een walvis gespot werd rende iedereen naar de kant waar hij gezien was met fototoestellen en verrekijkers in de aanslag…


We hebben een paar bultrugwalvissen gezien en die ene Minke, waar we tot op redelijke afstand (zo’n 10-20 meter schat ik) gekomen zijn. Maar het allermooiste was denk ik toch wel toen we een grote groep wit-bek dolfijnen vonden die metershoog uit het water sprongen, om de boot heen kwamen zwemmen en zelfs met de boot meezwommen, springend en duikend naast ons. En tussen deze 30-50 dolfijnen zwom ook nog eens een bultrugwalvis die af en toe bovenkwam! Het was echt een fantastische ervaring en Hans en ik hadden nog wel langer zo rond willen varen, genietend van de dieren en van de kalme zee – al was de hete chocolademelk met kaneelkoek onderweg terug naar de haven hartstikke welkom, het was namelijk behoorlijk koud!


We zijn uiteindelijk doodmoe in onze ijzige camper in bed gerold, waar we nog een tijdje hebben liggen bibberen…op deze camping was namelijk wel stroom, maar niet genoeg voor 19 campers, waardoor de zekeringen steeds doorsloegen als iemand water ging koken of zijn kachel aandeed. Dus was er geen mogelijkheid om de camper snel warm te stoken tegen de ijzige vochtige kou die we vandaag voelde!


free counters