29 juni 2007: Húsavík – Ásbyrgi, 91 km

Gisteren was het heel de dag ijzig en klammig koud, ook tijdens het rijden was de camper niet warm genoeg te stoken en kwam de koude wind zo door de zijkanten snijden…Vandaag was het zo warm dat we de airconditioning nodig hadden en nu buiten in het zonnetje liggen te doezelen!


De route vandaag was erg kort, naar Asbyrgi, maar omdat er veel te zien en doen was zijn we toch een volle dag onderweg geweest. De rit was allereerst prachtig, langs diepe riviervalleitjes die van hoge kliffen in de zee storten, en over heide en langs hoge kliffen – en zelfs eventjes door een heus bosje van zo’n 4 meter hoge struiken! Er zijn niet zo heel veel bomen in IJsland, zeker niet hoge… Vlak buiten Husavik konden we via een landweggetje naar een plek rijden waar er fossielen te vinden waren. Al waren de fossielen zelf niet zo bijzonder, aangezien ze ‘maar’ een paar miljoen jaar oud waren en dus in geologische tijd hartstikke nieuw zijn, het feit dat er fossielen waren was heel erg bijzonder. Het meeste van IJsland is namelijk door vulkanen en verschuivende platen gevormd, en bestaat dus uit gestold rots in allerlei vormen en is daardoor ook redelijk jong. Dit deel van IJsland is vanwege de fossielen niet door vulkanen gevormd en dus een van de oudste delen van IJsland.


Het landweggetje leidde ons naar een mooi plekje aan de kust waar we samen met nog wat anderen van onze groep rustig naar de fossielen schelpen gekeken hebben, koffie gedronken en gekeken of we nog walvissen in de verte konden zijn. Vlak bij Asbyrgi moesten we afslaan naar Hljodaklettar, de “echorotsen”. Na 13 kilometer gravel door heuvelachtige met heide en mos bedekte lava reden we opeens via een steile afdaling van zo’n 12% een diepe kloof in die echt onbeschrijfelijk was. Om ons heen rees basalt in allerlei fantastische vormen gestold metershoog omhoog, en voor ons lag een brede grijze rivier die door een landschap van hoge torens en rotsen en heuvels van basalt slingerde. Basalt kan in een zeshoekig honingraatpatroon stollen, dan lijkt het op allerlei palen naast elkaar gerangschikt. Dit landschap was gevuld met formaties van deze zeshoekige vorm van basalt, maar niet recht maar in de vorm van waaiers en trechters en alsof je in een of ander fantastisch kristalstructuur liep! In dit landschap zijn ooit vele vulkanen actief geweest, en waar wij nu naar keken waren de resten van vulkaanproppen en lavastromen waarbij de omliggende zachtere rots weggesleten was en alleen nog de harde basalt overbleef.


We hebben de camper geparkeerd en zijn gaan wandelen, en konden niet ophouden met ons verbazen over deze waanzinnige vormen – overal zag je rotsen en rotswanden in zeshoekige kolommen gestold die in waaiers uiteenliepen en in elkaar overgingen. Tijdens onze wandeling kwamen we uit in een klein valleitje tussen hoge basaltwanden, waar een grote grot in het basalt was gevormd. De lava is ooit in vloeibare vorm over het landschap gestroomd, gestold in een dikke laag zeshoekig basalt, en toen is de ondergrond onder deze harde grotendeels weggespoeld, waardoor nu een holte onder de basaltlaag gevormd is waar wel 100-200 man in kunnen. En als je in deze ruimte omhoogkijkt zie je overal losse brokken basalt die alleen nog maar hangen omdat ze in elkaar passen en dus bij elkaar gehouden worden…erg bijzonder! We hebben echt intens genoten van deze prachtige wandeling over dit bijzondere basaltlandschap.


Onze camping ligt in Asbyrgi, en Asbyrgi is ook een waanzinnig natuurfenomeen; het ligt aan zee, in de bodem van een enorme kloof in de vorm van een hoefijzer die ooit door overstromingen gevormd is, met rechte scherpe wanden van basalt en in het midden een ‘eiland’ van basalt. Heel de bodem is bedekt met gras en struiken, maar de wanden zijn te recht voor iets om erop te kunnen groeien. Heel indrukwekkend! Het is een heerlijke warme dag geweest, en ik voel me dan ook behoorlijk rozig na een mooie wandeling en een middagje in de zon zitten typen. Het is nu 8 uur en nog heerlijk – vanmiddag was het af en toe gewoon te warm om buiten te zitten – en we zijn net even op geleende fietsen naar het puntje van de kloof gefietst waar er een meertje, uitzichtpunten en een wandeling zou moeten zijn. We dachten daar even rond te kunnen kijken, maar de kloof was dieper dan we dachten en dit gebied aan het einde is te groot om eventjes te kunnen verkennen, en aangezien wij over een half uurtje met de groep een wandeling willen gaan maken naar het puntje van het basalteiland gaan we dat pas morgen verkennen.


free counters