Dinsdag 31 maart: Dumfries - Oban; 387 km gereden

Vanochtend zijn we op ons gemak opgestaan, gedoucht, en hebben onze spullen weer ingepakt en zijn vertrokken. De benzine is hier hartstikke goedkoop! Nauwelijks een euro per liter in het tankstation naast het motelletje, dus gelijk tanken natuurlijk en Hans heeft ook gelijk de jerrycan gevuld voor de zekerheid... We hadden vandaag een “hindernis” te overbruggen om naar het noorden te komen, namelijk de verkeersdrukte van Glasgow en omstreken, maar met die fantastische routeplanner in de auto maakte we ons al minder zorgen dan we anders zouden doen... Zij leidt ons er wel doorheen, en vooral er weer uit! Maar voordat we richting Glasgow gingen zijn we eerst nog een tijdje binnendoor gereden, op kleine weggetjes die volgens mijn kaart erg mooi moesten zijn – dat was ook zeker, we hebben een tijdje heerlijk rustig door het platteland van zuidwest Schotland gereden... een verademing aangezien het toch behoorlijk druk is op de weg!

Dankzij de routeplanner waren de verkeersaders rond Glasgow een peuleschil... ik gebruik in principe een kaartenboek om de route te plannen en te volgen, maar voor korte stukjes of lastige stukken zoals bij Glasgow stellen we de routeplanner in, en dat is echt ideaal! Hoe hebben we ooit zonder kunnen leven... eenmaal ten noorden van Glasgow zouden de mooie wegen A82 langs Loch Lomond en daarna de A83 door de bergen beginnen, maar het was zo vreselijk druk op de A82, dat we al heel gauw besloten om het eerste het beste binnenweggetje in te duiken en via andere, even mooie maar veel rustigere kustweggetjes te rijden. Je rijdt hier constant langs “lochs”, al vermoeden wij dat iedere waterplas hier wel een loch heet!

In een dorpje bij Loch Long naast de onderzeeërmarinebasis zijn we gestopt om een versgemaakt broodje te kopen, ter plekke door de eigenaresse van het kleine supermarktje in elkaar gedraaid, en op een gegeven moment zijn wij een eenbaans (tweerichting) weggetje langs Loch Awe ingeslagen, een prachtig weggetje langs mos-overwoekerde bossen met mooie uitzichten over het meer. Wel even schrikken dat ook op zulke weggetjes de Engelsen hard doorrijden, en we zelfs een complete vrachtwagen tegenkwamen! Het feit dat de weggetjes nauw en extreem bochtig zijn, het asfalt brokkelig en de berm zacht en/of steil weerhoudt ze er niet van om met snelheden van 60-80 km per uur om de bochten te komen scheuren. Wel is het landschap heel mooi; niet alleen de bergen bedekt met hei en bossen, maar ook de lochs zijn prachtig; we reden hier langs een piepklein eilandje met een overwoekerd kasteeltje erop, en iets verderop een piepklein eilandje met een mos-overwoekerd begraafplaatsje... toch is het moeilijk om lekker te genieten van het uitzicht, zeker voor Hans, als je in je achterhoofd hebt dat om iedere bocht een of andere Engelsman aan kan komen scheuren...

Na wat nogal dure hotels en bed en breakfasts binnen te stappen zijn we ondanks de lange dag uiteindelijk toch maar volledig doorgereden naar Oban, waar ik na wat snuffelen een B&B (bed en breakfast) binnenstapte die maar 50 pond per nacht vroeg. Prima! En een net pand, zelfs met uitzicht op zee... Niet dat wij ooit veel geven om uitzicht of zo, zolang het maar netjes en schoon is en alles heeft wat je nodig hebt... Na het installeren zijn we gelijk weer op stap gegaan het stadje in, op zoek naar iets te eten. Na redelijk lekker gegeten te hebben en weer gepind (jaja we moeten onze cashreserves bijhouden) zijn we weer naar huis geslenterd, en hebben we ons verbaasd over de enorme hoeveelheid B&B’s overal in de stad – een volledige straat bestond alleen maar uit huisjes met B&B borden in de voortuin! Nu liggen we lekker te luieren en te typen, terwijl Hans nog even met zijn dochter en zus heeft gebeld.

free counters