Woensdag 8 april: Fort Augustus - Hellensburgh; 388 km gereden

Ik had voor vandaag een route uitgestippeld die zo veel mogelijk binnendoor zou rijden, en ons ergens boven Glasgow zou laten eindigen. Ik heb een gratis uitgebreide gids van Schotland overgehouden aan onze accommodatie-zoektochten iedere avond, mijn eigen notities van wat ik op internet gevonden had, en ons kaartenboek met aangegeven wat de mooie wegen zijn en eventueel ook een aantal mooie uitzichtpunten, watervallen, enz. De gebieden waar we vandaag doorheen zouden rijden waren natuurlijk, zoals ieder ander deel van Schotland, prachtig mooi volgens de informatie – maar toch had ik niet echt het idee dat vandaag een bijzondere rit zou worden. We zijn echter aangenaam verrast, het was al met al een hele mooie rit!


We vertrokken vanuit Fort Augustus via piepkleine binnendoorweggetjes, en reden al na een paar kilometer opeens weer zo goed als alleen, tussen prachtig ruige rood-bruine hellingen met riviertjes in de valleien. Na een tijdje stond een waterval aangegeven, van de route af – maar goed, er zijn hier meerdere weggetjes dus het maakte niet zo heel veel uit welke we namen natuurlijk! We zette dus koers richting de watervallen, de Falls of Foyers, die na een steile maar korte wandeling door het bos langs de weg inderdaad erg de moeite waard bleek te zijn; het water spoot uit een nauwe spleet hoog in de rotsen een diep ravijn in, om verder te stromen richting Loch Ness... We reden nu namelijk eventjes langs de rustige, niet toeristische maar misschien wel mooiere kant van Loch Ness! Ik wilde alleen niet langs de Loch blijven rijden want dan zouden we in Inverness eindigen, dus ik stuurde Hans het eerste het beste weggetje weer weg van het loch in...

En dat bleek voor een paar kilometers een prachtig kronkelend weggetje door wonderlijk boslandschap te zijn; alles was bedekt met een dikke laag van allerlei mossen! De stenen, de bomen, de struiken, de ondergrond, alles was bedekt onder dikke korsten of lange slierten van allerlei mossen en korstmossen. De bomen leken van een afstandje vreemde bladeren te hebben, maar van dichtbij bleek dat allemaal mos te zijn op kale takken. Toen ik uitstapte en langs de kant stond om een foto te maken voelde het net alsof ik op sponzen stond, de dikke laag mos was helemaal verzadigd met water. Echt heel bijzonder, een sprookjeslandschap, we hebben ervan genoten!

Voor de rest hebben we gewoon heerlijk genoten van de rit, het was heel gevarieerd en heel mooi en vooral ook redelijk rustig – in ieder geval voor Schotse begrippen, we hebben toch weer onze portie grote zware vrachtwagens als tegenliggers gehad op smalle kronkelige weggetjes! Wel heeft het bijna de hele dag geregend, vooral ‘s-ochtends, maar dat gaf helemaal niet, is deel van de Schotse ervaring! Op een gegeven moment stonden er op een redelijk rustig stukje weg een aantal natgeregende Schotse hooglanders in een wei, en aangezien we die nog niet goed op de foto hadden ben ik er dus weer uitgesprongen om ze van dichtbij te fotograferen. Voor zover ze me konden zien onder de lange pony haar over hun ogen lieten ze het fotograferen lijdzaam toe...

Tijdens het rijden van kronkelige landweggetjes kwamen we opeens een enorme spoorbrug tegen die hoog boven onze hoofden in ontelbare bogen de vallei overbrugde! Toch ook wel indrukwekkend, en iets verderop kwamen we een prehistorisch monument tegen dat dit keer meer was dan wat “stenen op een berg” – Clava Cairns, drie goed bewaarde grote grafheuvels of iets dergelijks, wel erg mooi gelegen in een mossig veld met enorme bomen! Best leuk om even rond te neuzen en het spreekt tenminste een beetje tot de verbeelding...

We hebben ons onderweg verbaasd over de vele met sneeuw bedekte bergtoppen! We reden op een gegeven moment door de “Grampian Mountains” (zijn we al eens geweest, op een ander continent... zie onze Australiereis...) en waren omringd door bergtoppen van rond de 800-1000 meter hoog, bijna allemaal met een witte top. Erg mooi om te rijden, net als de vele pittoreske valleien en lochs waar we langs reden. Tijdens het rijden door het plaatsje Killin moest Hans een nauwe brug oversteken, en toen zagen we opeens dat we een brede diepe wilde stroomversnelling aan het oversteken waren die dwars door het dorpje sneed! De Falls of Dochart, heel indrukwekkend...

De bedoeling was om in Crianlarich te stoppen voor de nacht, maar we konden niets naar onze gading en budget vinden, dus zijn uiteindelijk geëindigd in Hellensburgh, vlak boven Glasgow, in een mooie kamer voor 55 euro, iets boven budget... Maar toch een goede prijs, vooral omdat de prijs hier in verschillende B&B’s 60 pond bleek te zijn, en ik in deze 4-sterren B&B met wat handig onderhandelen 5 pond korting kreeg op een prachtig kamertje met allerlei mooie stofferingen en tierelantijnen, en voor het eerst deze trip een behoorlijk breed bed (we hebben af en toe gehad dat we moesten omrollen in overleg, zo nauw...). De aankleding was niet echt onze smaak maar wel een heerlijk kamertje om na een lange dag rijden in te luieren, zeker met 5 pond korting! Omdat ik degene ben die iedere keer de B&B’s induik om te vragen of ze een kamer beschikbaar hebben en hoe duur die voor 2 personen voor de nacht is, iedere keer hetzelfde vriendelijke babbeltje, en dat bijna iedere middag meerdere keren moet doen voordat we iets vinden wat naar onze gading en budget is, begin ik geloof wel een beetje handig te worden in het inschatten of ik nog wat van de prijs af kan krijgen...

We hebben net heerlijk gebuffeld bij een hele lekkere Chinees, en nu is het luieren op de kamer en een beetje plannen voor morgen. We moeten namelijk ons geld natuurlijk een beetje goed managen, dat we niet nog met veel cash blijven zitten als we de boot op gaan, maar ook moeten we oppassen dat we niet met teveel Schots geld blijven steken, want in het kader van de verschillende landen van Engeland, zoals Schotland en Wales, losweken van “Great Britain” en autonome landen laten worden bestaan er nu dus al Schotse bankbiljetten, die misschien niet overal in Engeland erkend zullen worden...

free counters