Donderdag 9 april: Helensburgh - Corbridge; 273 km gereden

Na een luie ochtend vanochtend (ontbijt pas om 9 uur, lekker uitslapen!) hebben we afgerekend en nog even gebabbeld met de eigenaren van deze B&B, om daarna naar het dichtstbijzijnde tankstation te rijden. Daar heeft Hans zoals we van tevoren uitgerekend hadden precies 9,50 pond uitgegeven aan benzine, zodat we de rest van de dag met een cash voorraad van 13 pence op zak rondgereden hebben! Ons plan was om nou pas weer over de grens in Engeland te pinnen, zodat we zeker zouden zijn dat we niet met Schotse briefjes over zouden blijven die heel misschien niet geaccepteerd worden in Engeland... En het is ook gewoon wel leuk om zo alles precies uit te rekenen!


Dankzij de ongelofelijke routeplanner zijn we redelijk snel en efficiënt langs Glasgow geleid, en daarna lieten we al gauw de stad achter ons om het platteland van zuid Schotland in te duiken. Niet te vergelijk met het ruige noordwesten, maar na een tijdje werd het toch wel redelijk rustig op de wegen en het landschap werd al gauw glooiender, een liefelijke lappendeken van allerlei groene velden, aan elkaar gestikt met stenen muurtjes, en af en toe afgewisseld met boederijen en kleine gehuchtjes.

Ook de rit over de grens en van daaruit door Northumberland richting Hexham was erg mooi, met eindeloze glooiende vlaktes. We zijn door de Tweed vallei gereden, die mooi was (maar te liefelijk naar onze verwende smaak), en we hebben gezocht naar een weg naar het Waterloo Monument, die ik op mijn kaart gezien had... dat bleek onmogelijk, het stond dan wel op mijn kaart maar was in het echt totaal niet te vinden – zelfs al konden we het monument van ver al zien staan op de heuveltop! Uiteindelijk bleek in een toeristen-informatiecentrum in de buurt dat je het alleen kon bereiken met een 6 kilometer lange wandeling door de bossen en velden eromheen – heen en terug dus 12 kilometer... Hans heeft last van zijn hiel en zo graag hoeven we er nu ook weer niet heen, dus dan maar niet.

In de buurt van Corbridge, een plaatsje 5 kilometer van ons beoogde einddoel Hexham vandaan, zag ik de ruine van “Corspotitum” aangegeven, het Romeinse Corbridge dus. We hadden onderweg geen geluk gehad met een andere Romeinse ruine, in Rochester, want die werd weer zo slecht aangegeven dat we niets konden vinden, dus nog maar een poging doen hier. Corspotitum bleek echter 9 pond entree voor ons tweeën te vragen (en we hadden op dat moment nog altijd alleen maar 13 pence) plus wat we ervan zagen door de heg om het terrein heen was voor Britse begrippen misschien fantastisch, maar wij hebben al zulke prachtige Romeinse ruines gezien in andere landen, dat dit niet de moeite waard leek om morgen (met geld) terug te komen. Ja wij zijn inderdaad snobs! Maar door selectief te zijn met waar we ons geld aan uitgeven kunnen we juist die dingen doen waar we echt graag ons geld aan willen uitgeven... Het is altijd een kwestie van keuzes!

We zitten nu met een volle portemonnee in een B&B in het plaatsje Corbridge, in een mooi kamertje in een prachtig huis in een duidelijk dure wijk. We vermoeden dat deze B&B, met 2 kamers, liever geen aanwaai-gasten heeft zoals wij, aangezien ze totaal niet vindbaar zijn en het bordje met B&B pas bij het hek zelf staat... je ziet dus pas dat het een B&B is als je dit doodlopende straatje helemaal tot het einde hebt uitgereden en met de auto voor hun deur staat. We hebben ze gevonden omdat ik hier door een andere B&B naar toe gestuurd werd! Maar goed, geld is voor hun ook geld en wij waren al lang blij dat we wat gevonden hadden na een nogal hopeloze en moedeloze tocht door Corbridge nadat Hexham te groot en druk bleek om voor accommodatie te zoeken (waar moet je beginnen als je geen idee hebt van hoe de stad ingedeeld is??). De kamer kostte eigenlijk 65 pond maar ik heb de prijs naar 60 pond omlaag gekregen na een tijdje praten en praten – ik word hier nog handig in! We hebben in een pub met hoogmoedswaanzin wat betreft eten gegeten – dure en ingewikkeld klinkende gerechten – het was lekker hoor, wat we uitgekozen hadden, maar we hebben maar geen toetje genomen en in plaats daarvan iets lekkers voor bij de koffie gekocht in de lokale supermarkt, samen met nog wat boodschappen voor op de boot.

free counters