31-01-2009 terug naar huis


Vanochtend hebben we gewoon zoals normaal ontbeten om half negen, om daarna afscheid te nemen van Kristina en onze spullen te pakken. We hadden niet zo veel te pakken dus waren al gauw klaar en hebben nog wat rondgehangen tot elf uur en het tijd was om te vertrekken. Na 24 (!!) euro af te rekenen voor de waterige soep met brood die we de eerste dag hadden gekregen als lunch en nog wat te babbelen (Hans liet zijnAntarcticastempel in zijn paspoort zien...) namen we ook afscheid van Veli en stapte bij Timor in het busje om richting Rovaniemi te rijden. Wat een ander gevoel om in onze “gewone”dunne Nederlandse winterkleren naar buiten te stappen in plaats van de lekker warme overall en warme laarzen en wanten!


We hebben tijdens de rit nog een laatste keer genoten van de sneeuw en bomen... Het vliegveld lag voorbij Rovaniemi, ongeveer op de hoogte van Santa Claus Village; met een beetje geluk konden we hier dus ook nog eens een keertje over de Artische Cirkel stappen! Inderdaad, toen we aankwamen op het vliegveld zagen we een grote houten paal met richtingsboordjes alle kanten op... Gelukkig, kon ik het nog eens eventjes overdoen... Nadat we afscheid van Timor hebben genomen en elkaar vriendelijk “tot nooit meer ziens” gewenst hadden – tja wat moet je anders? De meeste mensen die je op reis ontmoet zie je inderdaad nooit meer terug! – Hebben we ingecheckt en zijn we gauw weer naar buiten gegaan om een paar foto’s van onszelf bij het Poolcirkel-monument te nemen en van een dichtbij gelegen ijssculptuur... Nou we vergingen binnen minuten van de kou, zo erg dat mijn hand zo erg trilde dat ik geen foto’s meer kon maken!


De vlucht naar Rovaniemi was prachtig, we stegen op vanaf een landingsbaan die bijna helemaal met sneew en ijs bedekt was, en wat we konden zien van het landschap door de laagliggende bewolking was helemaal wit... Ook vanuit Helsinki, waar het volgens Timor -20 graden was, was de vlucht voorspoedig, snel, en het landschap prachtig wit onder ons. Bij vertrek uit Helsinki werden de vleugels en staart van het vliegtuig met antivries bespoten... Op Schiphol stond Hans zijn zoon ons op te wachten in de nieuwe auto, en thuis had Hans zijn dochter gezorgd dat er een lekkere maaltijd van de Turk klaarstond! Onze test-draai van hetnieuwe blogis perfect gegaan, daar zijn we erg blij mee, en we zijn weer lekker thuis en slapen vanavond weer in ons eigen bedje...

free counters