Januari 2010: Een weekje museabezoek in Londen

11 januari 2010: Greenwich, Maritime Museum en Royal Observatory


Het was een paar weken voor vertrek en zelfs nog de ochtend voor vertrek nog spannend of we überhaupt wel naar Londen zouden kunnen komen met de trein, aangezien het zo veel gesneeuwd had met de kerst dat de NS met regelmaat (dagenlang) ontregeld was, en zelfs de Eurostar problemen ondervond! Maar uiteindelijk op de ochtend van vertrek leek het wel mogelijk om naar Engeland te reizen, want al waren de helft van de Eurostar treinen uitgevallen en werd men afgeraden om te reizen, onze Eurostar-trein reed nog wel... We gingen het er gewoon op wagen! We vertrokken 's-ochtends vroeg met de trein naar Brussel Zuid waar we overstapten op de Eurostar die ons in een paar uur naar het centrum van Londen bracht, St. Pancras Station. We hadden een trein eerder naar Brussel genomen, en hadden met de Eurostar zelf uiteindelijk maar 40 minuten vertraging vanwege de sneeuw. Hier stapten we over op de "Underground" en daarna de Docklands Light Railway naar Greenwich. Hier staat de Royal Observatory, de sterrenwacht of observatorium van Londen. We hebben genoten van de Royal Observatory en vonden het leuk om op de "nullijn" te staan, oftewel de Prime Meridian, de nul-lengtegraad... En het was prachtig om met zo veel sneeuw en ijs door Londen te wandelen!


Het lengte- en breedtegraadstelsel is de basis van ons GPS-stelsel. Maar terwijl breedtegraden gebaseerd zijn op "lijnen" zoals de evenaar en de poolcirkels, zijn lengtegraden veel abstracter. Daar zijn geen referentiepunten voor op de wereldbol, maar ze zijn wel belangrijk want je kunt je locatie alleen accuraat bepalen als je zowel de lengte als de breedte van je locatie kunt meten. Maar om die lengtegraad te kunnen meten moet je weten hoe laat het is waar je je op dat moment bevindt (dit is makkelijk) en tegelijkertijd hoe laat het is in je vertreklocatie (en dat was vroeger zonder mobieltjes, atoomklokken en radio NIET makkelijk). Daarvoor heb je een klok nodig die zo accuraat is dat je, weken zeilen ver van huis, zeker kunt weten dat de tijd op de klok nog precies hetzelfde is als thuis.


Tot in de 18e eeuw waren klokken niet accuraat genoeg om dit te kunnen. Er ontstond dus al gauw een wereldwijde wedloop om de eerste te zijn die een zeer accurate scheepsklok kon ontwikkelen - wie dat had kon veel accurater navigeren op zee, en had dus veel macht op zee! In Engeland werd er door de regering zelfs een prijs uitgeloofd voor het beste idee, die tegenwoordig een miljoen euro waard zou zijn! De wedstrijd is gewonnen door een Engelse klokkenmaker - nu moest alleen nog een beginpunt bepaald worden waar vanuit de lengtegraden gemeten konden worden... Omdat Engeland in die tijd een wereldrijk was, Londen de hoofdstad van dit wereldrijk en de Royal Observatory het centrum van deze ontwikkelingen, werd dit beginpunt in Greenwich gelegd - en het klinkt misschien allemaal saai maar dat soort dingen vinden wij leuk, en daar hebben wij dus op gestaan!


Nadat we klaar waren in de Royal Observatory zijn we het Maritime Museum ingegaan, en na daar een paar uurtjes rondgelopen te hebben was het alweer tijd om richting Jooske's tante te gaan, die in het noordwesten van Londen een appartement heeft: een mooi Victoriaans rijtjeshuis van drie verdiepingen dat in drie appartementen verdeeld is. Op de begane grond woont de moeder van Jooske's tante, haar tante woont op de eerste verdieping en de zus van haar tante woont op de tweede verdieping. Toevallig hadden Jooske's oom en tante een vakantie naar Vietnam geboekt en zouden ze woensdag ochtend vertrekken: dus voor de helft van de week hadden we het appartement voor onszelf! 'S-avonds werden we opgevangen door de moeder van Jooske's tante, die ons thee en een praatje aanbood terwijl we wachtten tot Jooske's tante thuis van haar werk kwam, en daarna hebben we gezellig gekletst en gegeten met Jooske's tante (haar oom zou pas dinsdagavond in Londen aankomen vanuit het noorden).


Klik op de foto's om ze te vergroten.


free counters