Zondag 25 april:
We zijn vanochtend om kwart over 4 ‘s-ochtends opgestaan; verschrikkelijk vroeg maar onze vlucht ging om iets over 8 uur vanuit Brussel Charleroi dus dan moet je wel! Gelukkig hadden we geen last van de aswolken van de vulkaan op IJsland, alle vluchten gingen inmiddels weer en er waren geen vertragingen, dus na een rustige vlucht van zo’n 3,5 uur kwamen we om half 1 lokale tijd aan in Heraklion. Onze bagage kwam gelijk al uit de slurf en er was geeneens een douane dus we stonden nog voor 1 uur al bij de balie van de autoverhuurder… Ons autootje is een Daewoo Matiz, dus klein: maar ruim voldoende voor ons en het is duidelijk dat de kleine autootjes op Kreta heel populair zijn want je ziet ze overal rijden!

We hadden alle tijd dus zijn na het tanken via kleine weggetjes op ons gemak naar Matala gereden. Het was wel een enorme uitdaging om de juiste route te vinden en we reden dan ook regelmatig iets te ver door: we zijn onderhand lui geworden van de gps in onze eigen auto en de Grieken hebben een uitdagende manier van bewegwijzeren… In principe wordt ieder plaatsje zowel met Grieks schrift en Latijns schrift aangegeven. Het Griekse schrift is voor ons heel moeilijk om te lezen, maar de “Latijnse” schrijfwijze van de plaatsnamen is volledig willekeurig: je moet dus weten dat Heraklion OOK Iraklio is, net zoals Festos ook Phaistos is (en vaak zijn er ook nog 3 andere varianten)… En als je niet meer op de geijkte touristenwegen bent dan wordt de Latijnse schrijfwijze vaak helemaal achterwegen gelaten en staat het er alleen maar in het Grieks – ALS er al een bordje staat, want dat is ook niet altijd. En dan is het maar afwachten WAT er aangegeven wordt: het gehuchtje over 2 km of het dorpje over 25 km. Plus de Grieken zijn niet zo gehaast als wij dus vaak wordt pas bij de afslag zelf een bord gezet, en ook niet altijd vanuit beide kanten: zo is ons hotelletje, dat iets voor Matala ligt (en Matala ligt aan het einde van een doodlopende weg in een baai), niet aangegeven als je het stadje binnenrijdt, maar wel als je het stadje weer uitrijdt… Op zich allemaal best wel grappig!



De rit was best mooi, we hebben mooie kronkelweggetjes door kleine dorpjes en langs hoge en ruige bergen gereden, en het lijkt best dor te zijn op de meeste plekken: er is ook niet zo veel zoet water op Kreta. Omdat het economisch drama in Griekenland op het moment veel in het nieuws is valt het ons des te meer op hoeveel borden er overal staan die verkondigen hoeveel tientallen en vaak honderden miljoenen er in de loop van de jaren aan EU geld in wegen en andere infrastructuur gepompt zou moeten zijn… Maar denk maar niet dat je dat terugziet in spiksplinternieuwe wegen, want dat is niet het geval! Met geluk is hier en daar een rotonde gelegd of ligt er een stukje nieuw asfalt van 300 m lang… En de hoeveelheid huizen en gebouwen die zogenaamd nog niet afgebouwd zijn (de betonijzers steken er nog uit aan de bovenkant) is ontelbaar: en zolang die gebouwen niet afgebouwd zijn hoeven ze er geen belasting over te betalen… Het is ons in ieder geval wel iets duidelijker waarom het financieel gezien zo hard mis is gegaan in Griekenland…

Ons hotelletje is eenvoudig maar netjes en schoon, en na een lekker lang middagdutje zijn we savonds naar een restaurantje aan het strand gelopen voor gyros bij zonsondergang. We zijn vroeg naar bed gegaan, we hadden een lange dag gehad!

free counters