Oktober 2012: Een weekje Portugal

We hadden na een druk en reisloos jaar behoefte aan een beetje rust en zon, dus zijn we begin oktober onze vrienden in Monte Gordo, in het zuidoosten van Portugal gaan opzoeken. We zijn hier in 2007 geweest, en gingen met name voor de rust en om onze vrienden weer te zien, dus we hebben voor de rest weinig gedaan! Maar hier dan toch een kleine indruk :-)


1 oktober 60 km: Eindhoven – Faro – Monte Gordo

We reden aan het eind van de ochtend op ons gemak richting Eindhoven, waar we onze auto achterlieten bij een parkeerbedrijf en de laatste paar honderd meter naar het vliegveld liepen. Ik heb tijdens de vlucht naar Faro veel gedut en Hans gelezen – maar er zat vlak achter ons een baby heel de vlucht aan de top van zijn longen te krijsen dus echt een rustige vlucht was het niet. In Faro haalde we ons autootje op, hebben we onze garmin ingesteld en zijn in een uurtje of wat naar Monte Gordo gereden. Lang leve de garmin! De snelwegen in Portugal zijn sinds een paar jaar bijna allemaal tolwegen (en geen misselijke prijzen ook, 12 euro voor de 60km enkele reis van Faro naar Monte Gordo), dus wij stellen onze routeplanner gewoon in om de snelwegen te vermijden en komen er zo ook. Onze vrienden stonden al klaar bij het hotel, dat was natuurlijk leuk om elkaar weer te zien! We checkten in bij het hotel, brachten onze spullen naar de kamer en zijn toen met onze vrienden gaan eten. We hebben kip piri-piri in een klein tentje gegeten (onze vrienden kennen onderhand bijna iedere uitbater wel lijkt het), en daarna namen Hans en ik lekker een Italiaans ijsje op de boulevard. Ik was heel de dag snotverkouden en had veel pijn gehad in mijn oor tijdens het dalen van het vliegtuig, en ook wel wat koorts ’s-avonds (en totaal geen geur of smaak meer) en Hans was moe, dus we zijn allebei vroeg naar bed gegaan. Midden in de nacht was er echter veel herrie, muziek en daarna wel bijna een uur lang heen en weer schuiven van meubels! Hans is zelfs gaan kijken want we werden er echt gek van, maar de politie was al gewaarschuwd, er was blijkbaar een vent helemaal doorgedraaid: hij had een berisping gekregen voor zijn harde muziek en was daarna pas echt herrie gaan maken. Hij had de kamer echter voor langere tijd gehuurd waardoor de politie niet zomaar kon binnenvallen, maar wij begrepen dat hij de volgende dag als zijn huurtermijn afliep eruit gezet zou worden.

2 oktober 206 km: Monte Gordo – Aceitam – Mertola – Tavira – Cacela Velha – Monte Gordo

We zouden vandaag met zijn vieren iets gaan doen, en kregen al om half acht een smsje van onze vriendin dat als we bij de campingreceptie kwamen we ze moesten vragen om onze vriend op te roepen. We zijn rond acht uur opgestaan en reden naar de camping op de grens van Monte Gordo en Villa Real Santo Antonio, waar we 10 voor 9 bij de receptie stonden. Helaas, er kon pas om 9 uur opgeroepen worden... Wat een strenge camping!

Na wat verhit overleg werd er door Hans en onze vriendin besloten om eerst het binnenland in te rijden en daarna naar de Lidl in Vila Real de Santo António te gaan – ik was nog behoorlijk verkouden en een beetje koortsig en had pas in de gaten waar we heengingen toen we Vila Real de Santo António ver achter ons lieten en al bijna voorbij Castro Marim waren! We zouden naar het natuurpark bij Mertola in de buurt rijden, en stopte onderweg in Aceitam bij een bakkerij voor koffie met gebak; erg lekker allemaal en onze vriendin bestelde maar ik probeer bij het bestellen zo veel mogelijk mee te pikken van het Portugees – dankzij mijn Spaans gaat het wel redelijk en versta ik veel. Hans trouwens ook wel en die spreekt niet eens Spaans maar is gewoon goed met talen.

Het binnenland is mooi, op het moment droog en sowieso leeg en enigszins ruig om te zien, maar daar houden Hans en ik wel van. We reden op de kleine binnenweggetjes langs de rivier de Guadiana, de grens met Spanje. Onze vriendin vond het ook heerlijk want als zij met de camper op de camping staan gaan ze de rest van de tijd natuurlijk niet verder op pad dan haar scootmobiel en haar man zijn fietsje kunnen komen... En onze vriend zat zo te zien erg te genieten van het gereden worden – meestal doet hij het rijden natuurlijk! In Mertola kocht ik bij een buurtsuper twee grote flessen koel water want het was onderhand flink heet; voor de terugweg besloten onze vriendin en ik Hans via Cachopo en Tavira te laten rijden. Ook dit was een hele mooie rit, heuvelachtig, maar we hebben misschien wel tientallen kilometers door verbrande valleien gereden – Piet en Ria vertelde van de grote bosbranden die onlangs nog de omgeving en binnenlanden van Tavira geteisterd hadden... Het waren indrukwekkende vergezichten, al die verbrande valleien – en tegelijk zag je overal al weer nieuw leven uitschieten.

Rond drie uur reden we weer op de N125 richting Monte Gordo en omdat onze vriend honger had besloten we toch nog even iets te eten. Eigenlijk waren we al te laat maar we konden nog terecht in een grilltentje bij de afslag naar Cacela Velha – de meeste gerechten waren al niet meer mogelijk omdat de grilloven uit was (in ieder geval voor gasten, voor het personeel werden nog visjes gebakken). Geen probleem, de schotel van de dag, gestoofde kalfslapjes met friet, rijst en groente, was wel beschikbaar en prima te doen. We zijn nog even naar Cacela Velha gereden om te kijken, dit is blijkbaar het oudste dorpje in de omgeving – het groepje witte en blauwe huizen lag inderdaad erg mooi op een landpunt bij een kleine lagune.

We hebben onze vrienden naar de camping gebracht en zijn zelf nog even naar de Lidl gereden voor wat water, jus d’orange en een zak chips, en daarna naar het hotel om te rusten. Door de koffie met gebak en late lunch hadden we eigenlijk weinig honger, maar toch besloten we om een uur of 7 nog te kijken voor iets te eten – want later zouden we wel honger krijgen waarschijnlijk! We hebben bij een Indiër wat curry met pilafrijst en naan gegeten, met uienbhaji vooraf. En daarna wandelde we richting de Italiaan voor een lekker ijsje voor we terug naar ons hotel gingen!

3 oktober 0km: wandeling Monte Gordo

Vanochtend zijn we op ons gemak opgestaan en na het ontbijt rond half 10 gaan wandelen richting Vila Real de Santo António, in de strook duinen en dennenbossen tussen het strand en de weg.

Na drie kwartier kwamen we bij een asfaltweg en besloten we weer terug te lopen, en zijn bij de camping even het strand opgelopen om te kijken of onze vrienden daar al zaten. Ze waren er nog niet dus we keken een tijdje naar de sportende Zweden waar onze vriend over verteld hadden en liepen daarna naar de camping.

We mochten vandaag een half uurtje naar binnen (alleen als we een paspoort afgaven) en hebben dus even koffie gedronken bij de camper. Toen de tijd om was liepen we op ons gemak terug naar het hotel, waar Hans gedoucht heeft en we het heetst van de dag in de airco doorbrachten, lezend en met de laptop. We hadden wat chips en de krentenbollen, en hebben weinig uitgevoerd met de muziek op de laptop aan dus het was best gezellig! Om 5 uur kwamen onze vrienden langs om te kijken of de scootmobiel in de auto paste – makkelijk – en daarna zijn we met hen op een terrasje gaan zitten tot zij weer terug naar huis gingen en wij naar dezelfde Indiër waar we 5 jaar geleden waren geweest. We hebben uitgespat, en voor 47 euro allerlei dingen uitgeprobeerd. Daarna onderweg terug naar het hotel weer lekker een Italiaans ijsje...

4 oktober 8km: Ayamonte (Spanje)

Vandaag zouden we met onze vrienden en vrienden van hun, met het pontje van Vila Real de Santo António de rivier de Guadiana oversteken naar het plaatsje Ayamonte in Spanje. Hans en ik namen onze vriendin met haar scootmobiel in de auto mee en de rest fietsten naar de pont. In de haven zwommen grote vissen, harders misschien?

Om 10 uur vertrok de pont en een kwartiertje later meerden we in Spanje aan, waar het gelijk een uur later was.

Na wat rondgeslenterd te hebben vonden we een terrasje waar ik mijn Spaans kon oefenen en onder andere voor mij en Hans een “grote zwarte koffie maar geen espresso” bestelde – we hadden trek in “gewone” koffie namelijk – blijkbaar heet dat dus “café Americano” (wat Hans al gezegd had) en hij was goed te doen. Het gebak dat we erbij namen was ook erg lekker!

Onze vriend kocht in Ayamonte een nieuwe maandvoorraad shag – zelfs met de pontprijs inbegrepen was het nog altijd goedkoper dan in Portugal – en tijdens het rondsjouwen door het plaatsje zagen Hans en ik een ijsboer met zelfgemaakt ijs... De rest zijn geen ijseters maar ik nam lekker een bolletje met chocolade-mint ijs en Hans nam een bolletje citroen-meringue. Heerlijk!! Het was behoorlijk heet vandaag, 30 graden en dat was dan nog in de schaduw van de steegjes. In de pleintjes en open zon brandde je zo weg.

Na een tijdje hadden we het allemaal wel gezien en gingen we op een terrasje zitten voor een drankje en om te wachten op de pont. Op de pont zelf zagen we een kwal van bijna een halve meter lang langsdrijven, en later dacht Hans er nog eentje te zien. Ongelofelijk!

Terug in Vila Real de Santo António zijn we nog even het stadje ingelopen waar overal handdoeken en theedoeken te koop zijn, en zijn we bij een terrasje gaan eten – kip piri-piri weer, lekker. Toen iedereen klaar was zijn Hans en onze vriendin en ik weer terug naar de auto gelopen en de rest op hun fietsen terug naar de camping vertrokken.

’s Avonds zijn Hans en ik om een uur of acht toch nog maar wat gaan eten – we lunchen de laatste dagen steeds pas om een uur of 4, en warm, dus je hebt ’s avonds geen honger maar moet toch wel nog iets eten om niet ’s nachts met honger wakker te worden. En onderweg kregen we het idee om de Chinees uit te proberen en wat lichts zoals een loempia en soep te nemen. We hebben gesmuld! Vooraf soep, en als hoofdgerecht heerlijke gebakken noodles met kip, en twee voorafjes: saté in heerlijke zelfgemaakte satésaus en een bord vol lekkere gebakken hapjes. We wandelden al weer automatisch naar de Italiaanse ijsboer dus maar weer een ijsje onderweg terug naar het hotel!

5 oktober 10km: BBQ bij Piet en Ria

Vandaag zouden we de dag bij onze vrienden op de camping doorbrengen en samen met hun en hun vrienden barbecueën. Eerst moest er echter boodschappen gedaan worden, dus na het ontbijt reden Hans en ik naar de camping om onze vriendin en haar scootmobiel op te halen. We reden eerst naar de slager in de lokale gemeentemarkt (“mercado municipal”) van Monte Gordo, waar onze vriendin als de koningin onthaald werd: alle Portugese winkeliers kende haar daar en groette haar hartelijk, vroegen haar in rap Portugees van alles (onder andere of wij haar kinderen waren) en hielden hele betogen over het weer van de komende dagen! Bij de slager hebben we lekker allerlei vers mooi vlees ingekocht en deze onderweg naar Vila Real de Santo António bij de camping afgegeven aan onze vriend zodat het gelijk in de koelkast kon.

In Vila Real de Santo António hebben we de rest van de boodschappen gehaald en een aantal voorraaddingen die onze vriendin niet makkelijk in haar eentje kan kopen (zoals 6 x 5l flessen drinkwater), en toen terug naar de camping waar Hans en ik ons aanmeldden als gasten (kosten: 5,72 euro en een paspoort afgeven, en we moesten uiterlijk 20 uur vanavond weer weg).

De rest van de dag hebben we met zijn zessen besteed aan koffiedrinken, op ons gemak het eten en de spullen voor de barbecue voorbereiden, en natuurlijk lekker lang en gezellig eten! We begonnen met barbecueën rond 3 uur (het vlees van de slager was allemaal heerlijk mals en zacht), en pas tegen half acht en natuurlijk na de (grote) afwas zijn Hans en ik terug naar het hotel gegaan.

We hebben nog even op onze kamer gerust en besloten vandaag niets meer te eten – daar hadden we vandaag echt te laat en veel voor gegeten – maar we zijn nog wel even om 21 uur gaan wandelen langs de boulevard en bij de winkels, en langs de Italiaanse ijsboer natuurlijk...

6 oktober 0km: wandeling Monte Gordo

Met name Hans heeft heel slecht geslapen vannacht, het kostte dan ook moeite om op te staan en we zijn redelijk laat gaan ontbijten. Om 10 uur vertrokken we voor een wandeling in het bos en de duinen, richting Vila Real de Santo António maar dit keer niet aan de strandkant maar aan de andere kant van de weg.

We zijn helemaal tot in Vila Real de Santo António gelopen en op zoek naar een grote supermarkt waar onze vriend Hans over had verteld zijn we bij de lokale “gemeentemarkt” terecht gekomen. Inderdaad een stuk groter dan in Monte Gordo, wat eigenlijk maar een dorp is. Het was leuk om tussen de stalletjes met fruit, honing en vis te lopen.

Onderweg terug zijn we ter hoogte van de camping afgeslagen naar het strand om te kijken of we misschien onze vrienden konden vinden, aangezien de camper zo vanaf de weg te zien wel dicht was maar onze vriend zijn fiets er nog stond. Onze vriendin lag inderdaad aan het strand (en haar man sjouwde zoals altijd ergens rond), dus we hebben nog even staan kletsen voor we afspraken om vanavond samen te eten. Daarna zijn we terug naar het hotel gegaan, via de supermarkt op het plein om een broodje te kopen.

We hebben op de kamer geluncht met de broodjes, een mango die wij gisteren bij de Lidl hadden gekocht, en wat pistachenootjes en de rest van de dag niets gedaan behalve muziek luisteren, lezen en luieren. En Hans is een tijd in bad geweest. We hebben ’s avonds lang en gezellig gegeten en nagetafeld met onze vrienden, en kwamen pas kwart over 11 terug op de kamer. Ik heb de spullen ingepakt en we hebben nog even televisie gekeken voor het bedtijd was.

7 oktober 60 km: Monte Gordo – Faro – Eindhoven

Vanochtend vroeg zaten we alweer in de auto om (uiteraard binnendoor) terug te rijden naar het vliegveld. We kunnen het niet genoeg zeggen, maar lang leve de garmin! Want voor driekwart of misschien wel meer is de weg heel voor de hand liggend, maar op het laatst in de buurt van Faro "breekt" de N125 op in allerlei landweggetjes zonder naam of soms zelfs zonder borden - tot het weer aansluit op de snelwegen rondom Faro. Maar alles ging vlot, we konden de auto ook snel inleveren en toen was het tijd om in te checken, te wachten, en uiteindelijk aan boord van het vliegtuig te gaan. In Eindhoven aangekomen stond de auto er nog, en reden we op ons gemak terug naar huis - het was hier alleen wel iets kouder dan we gewend waren geraakt!

free counters