7 oktober 2013: Plyos

We waren vanochtend vroeg al aangekomen in Plyos, en daar zouden we blijven liggen tot 19 uur vanavond. Vandaag was een vrije dag in Plyos, maar je kon ook een optionele excursie doen naar Vladimir en Suzdal. Die kostte 170 euro voor zn tween, en blijkbaar zijn daar hele mooie houten huisjes te zien. In Plyos waren ook houten huisjes te bekijken, en 170 euro voor een busrit naar een ander dorp is ons te gek, dus wij zijn lekker in Plyos gebleven!



De excursie-gangers gingen om 8:30 van boord, dus wij hebben even gewacht tot ze weg waren voor wij om 8:45 zijn gaan wandelen. Plyos is een dorpje dat uitgespreid ligt tegen een heuvelachtige oever van de Volga, tussen veel berkenbossen, die wat minder geel waren dan twee dagen geleden en wat noordelijker in de reis, maar al wel groengeel aan het worden. We liepen eerst een beetje de heuvel opgelopen naar een kerk die we vanuit de boot hadden zien liggen, en zijn toen parallel aan de oever door een woonwijk gelopen.



Plyos wordt een kunstenaarsdorpje genoemd, en we zagen dichter bij de boot inderdaad veel winkeltjes en zo, maar voor de rest leek het gewoon een slaperig dorpje. Vlak bij het kerkje was een houten huis dat gewijd leek aan de stalinistische tijd, dat zal inderdaad wel een kunstenaar of museumpje zijn geweest. Voor de rest zagen we dat veel huisjes opgeknapt worden, dus we denken dat vooral stedelingen uit plekken zoals Yaroslavl (wat maar zon 150 km hier vandaan is) hier een buitenhuisje kopen en opknappen.



Het straatje werd steeds modderiger en kwam uiteindelijk uit op een weg van gladde keien die de heuvel in ging weg van de oever. Daar zagen we opeens een appartementen blok staan nu ook niet echt iets wat je hier in zon dorpje verwacht, maar waarschijnlijk nog een restant van de Sovjettijd? Compleet met oude zooi en een paar oude autos en een oude vrachtwagen...



Deze weg werd een pad door een berkenbos, en net toen we dachten dat we echt in een bos liepen zagen we al weer gebouwen. Russen houden van afsteggertjes en paadjes, dus via zon modderig afsteggertje zijn we door het bos gelopen tot we weer op een weg kwamen. Zo zwierven we nog een tijdje door nogal rommelige terreinen en langs een appartementengebouw en een oud apothekersgebouw tot we weer een bospaadje naar beneden terug naar de rivier vonden. Dat pad was ook weer met klinkers bestraat en daardoor spiegelglad door de bladeren en lichte motregen die vannacht gevallen was, maar we kwamen zonder kleerscheuren weer terug het weggetje bij de kerk.



Omdat we nog niet uitgewandeld waren, zijn we nu een andere weg ingeslagen die de andere kant op langs de oever liep. Hier waren ook veel oude (en nieuwe of opgeknapte) houten huizen, maar deze leken over het algemeen wat bewoonder dan de andere kant op. We zagen hoe er vilt tussen de boomstammen in de muren gepropt worden om te isoleren, en overal zag je gasbuizen boven de grond fel geel geschilderd. We liepen door een heel mooi berkenlaantje vanuit een kapelletje tot aan een andere kerk, en konden van daar uit een volledig houten kerk en een kerkhofje boven op de heuvel zien. Dus gingen we op zoek naar een manier om daar te komen...



Door achter een Russisch toeristisch echtpaar aan te lopen die in ieder geval iets beter leken te weten waar ze heen moesten kwamen we, via een klein paadje met nog wat huisjes, bij een steil pad dat inderdaad naar de houten kerk leidde. De houten kerk was erg mooi juist omdat hij volledig van hout was, niet beschilderd of verguld, en de begraafplaats was ook mooi om te bekijken. Van hieruit hadden we een mooi uitzicht over de omgeving en telde zo 5 kerken die we vanaf dit punt konden zien, inclusief diegene waar wij nu bij stonden! (en dan konden we vanuit hier de eerste van vandaag niet eens zien...) Ze zijn hier echt dol op kerken...



Vanuit hier zijn we weer terug naar beneden gelopen, dit keer tot helemaal bij de oever. Onderweg zagen we een waterput en hebben er even in gegluurd, en deze leek nog in gebruik te zijn. We hadden in het berkenlaantje al gezien dat mensen een fles aan het omspoelen waren bij een waterpomp, maar echt gebruiken voor je huis? Een paar stappen verder kwam er een vrouw met twee emmers uit een huisje en, toen we een beetje in de buurt bleven rondhangen, zagen we dat ze inderdaad water ging halen bij de put! Zoiets is haast ondenkbaar bij ons, maar hier zal het, denken we, vooral komen omdat het waarschijnlijk gewoon ondoenbaar is om voor iedereen waterleidingen aan te leggen, vanwege de enorme afstanden in het land. Dus zullen er zelfs in dit soort dorpjes, die niet eens in het midden van niets zitten, aanzienlijke aantallen huishoudens zonder stromend water zijn. Ongelofelijk.



We zijn via de promenade terug naar de boot gelopen, waar we rond 11 uur aankwamen, lekker een kopje koffie gemaakt hebben en een dutje gedaan, daarna geluncht in een bijna uitgestorven zaal, om daarna weer onze jassen aan te trekken en naar de inmiddels wakker geworden winkeltjes te gaan kijken. Bij de winkeltjes was niet zo heel veel te zien, en het supermarktje was duur (en bestond voor de helft uit drank) dus zijn we weer een andere weg ingeslagen, deze keer weg van de rivier.



Onderweg kwamen we een trap tegen die de helling op ging, en met het idee dat deze misschien leidde naar een kerk die we hier ergens vanuit het houten kerkje gezien hadden, zijn we naar boven geklommen. Boven kwamen we op het verlengde van een weg waar we eerder waren geweest (jaja dit was de scenic tour van Plyos vandaag), en een klein berkenbos parkje waar een monument of kapelletje stond. Het bleek van de tweede wereld oorlog te zijn, en bevatte gerust zon 200 namen van gesneuvelden en dat in zon klein dorpje!



Nog niet uitgewandeld zijn we weer een andere weg in geslagen, en kwamen uiteraard weer een kerk tegen eigenlijk twee; een oude en een iets minder oude in slechte staat, maar toch nog altijd een kerk. Nog altijd niet de kerk die we gezien hadden vanuit de houten kerk! Er stonden wat woorden op een toeristisch richtingbord, dus die zijn we maar gevolgd, en liepen zo door een straatje met weer wat oude huisjes en een soort van cafeetje.



Onderhand hadden we het wel weer een beetje gezien voor vandaag, en gingen op zoek naar een weg die naar beneden naar de rivier zou leiden. Toen zagen we echter op een heuveltop een hek met orthodoxe kruizen erop; weer een kerk! En dit keer was het dan eindelijk de kerk die we gezien hadden vanuit de andere kant van het dorp... pfff, nu konden we weer terug naar de boot. Totaal vandaag hebben we dus zon 8 kerken gezien; niet slecht voor zon klein dorp!



Deze laatste kerk lag heel mooi in een berkenbosje, het leek wel een soort parkje op de heuvel. Hier hebben we gewandeld tot we een klinkerpad steil naar beneden vonden, en heel voorzichtig zijn we over de spekgladde keien terug naar beneden gelopen tot we op een weggetje uitkwamen vlak bij de eerste kerk en de boot. Na vanochtend ruim 2 uur en nu exact 1 uur gewandeld en geklauterd over modderpaadjes te hebben, vonden we het tijd om terug naar de boot te gaan en de rest van de middag te rusten... Hans is ook gelijk gaan douchen, en ik wat later, want we hebben af en toe redelijk geklauterd en dus gezweet; zo koud was het tenslotte ook niet vandaag.



Wat ik trouwens steeds vergeet te schrijven, is dat de Russische vrouwen in de plekken waar we tot nu toe geweest zijn, allemaal zo verzorgd en netjes en modebewust eruit zien; met name de jongere vrouwen die zich vaak echt heel mooi kleden, en met mooie hakken en laarzen. Het is echt opvallend, zeker vergeleken met Nederlandse vrouwen die zich over het algemeen toch meer praktisch en comfortabel kleden in het dagelijkse leven. Hier zie je veel vrouwen in mooie jurkjes, rokjes, hoge hakken en met mooie jassen aan, alles op elkaar afgestemd, alsof ze op ieder moment onderweg zijn naar een belangrijke afspraak. En praktisch is hier ondergeschikt aan hoe je er uitziet zo zien we weleens vrouwen op hoge hakken ergens over heen klauteren, of zoals de vrouw die we vanochtend volgde naar het houten kerkje, dat ze door de modder en op het steile pad op haar hakken aan het worstelen was...



Toen wes avonds gingen eten was de eetzaal nog altijd leeg; we hadden om 19 uur moeten wegvaren, maar dat werd uiteindelijk 20 uur omdat de optionele excursie enorm uitgelopen was en al de mensen op die excursie pas rond 19:45 aan boord kwamen. Hans en ik waren dan ook al lang uitgegeten tegen de tijd dat onze tafelgenoten eraan kwamen... Marina bevestigde trouwens dat er precies 8 kerken waren in het dorpje dat hebben we dan goed gedaan, we hebben ze alle 8 bezocht tijdens onze zwerftochten, pfff...


free counters