20 oktober 2013: Rostov-aan-Don – Thuis

Na een enigszins doorwaakte nacht (ach, we gunde het de bemanning, ze zijn zo blij om thuis te zijn, al deden ze dat wel luidruchtig!) was het vanochtend na het ontbijt tijd om onze spullen te pakken en uit te checken. Omdat wij pas in de middag vlogen en eerst nog de stadstour zouden doen hadden we alle tijd om rustig te ontbijten. Er waren mensen die vroeg vertrokken en dus om onchristelijke tijden moesten ontbijten en uitchecken, maar wij hadden zelfs iets kunnen uitslapen!



Na het uitchecken hebben we een tijdje op de kade staan wachten tot iedereen verzameld was en onze bagage aan boord van de bus. Marina kwam afscheid nemen en we hebben nog even met haar gekletst. Omdat we zagen dat sommige mensen haar een fooienenvelop in de hand stopte, wilde we toch even laten weten dat we haar envelop samen met de bemanningsenvelop in de grote doos op de receptiebalie gestopt hadden. Ze keek daarop heel beteuterd, want dat was de doos voor de bemanning, en dan zou ze haar fooi nooit meer te zien krijgen! Dat vonden wij erg rot dus heeft Hans haar alsnog zo een fooi gegeven. We hadden nog voldoende roebels gelukkig! En ach, zo heeft de bemanning een dubbele fooi gehad, maar ze hebben goed gezorgd voor ons dus dat mag best...



De rondrit door de stad was wel leuk, maar Hans en ik waren er onderhand al wel een beetje klaar mee, dus we hebben steeds braaf achter de stadsgids aangehobbeld en meer uit gewoonte foto’s genomen dan iets anders!



Wel erg interessant was een oorlogsmonument waar scholieren elkaar continu afwisselde met een erewacht; iedere scholier stond een kwartiertje en werd dan vervangen, en iedere week nam een andere school in Rostov-aan-Don het stokje over.



We werden op een gegeven moment afgezet bij een park waar net een of andere demonstratie gehouden werd bij een standbeeld van Lenin, waarbij de vlaggen rode communistische vlaggen waren met hamer en sikkel. Een of andere politieke groep misschien? We kregen hier een uurtje vrij om te shoppen, maar Hans en ik waren moe. We hebben een warenhuis doorgelopen, een beetje door het park geslenterd, en zijn een bakkertje ingegaan om een interessant-uitziend gebakje te kopen; dat was een goeie keuze, het was een heerlijke taaie meringue met harde korst op een zandtaartdeeg bodem. Erg lekker!



We werden hierna naar het vliegveld gebracht, dat erg mooi in een groot park lag. Bijzonder! Het vliegveldje was piepklein, maar de bewaking hebben we nog nooit zo streng meegemaakt... Bij de ingang werden onze bagage gecontroleerd door een scanner, toen moesten onze paspoorten gecontroleerd worden, waarop onze bagage nogmaals gecontroleerd werd. Toen konden we naar de check-in (het was gelukkig gelukt vannacht!) en daarna kregen we weer een paspoortcontrole, een tassencontrole en nogmaals een paspoortcontrole. Allemaal in dezelfde grote hal. Hoeveel kan je uithalen binnen 5 meter tussen twee controles? Ach ja, gouden regel gewoon glimlachen en braaf alles doen wat ze willen dat je doet. Nogmaals mijn tas scannen? Natuurlijk, geen probleem!



De vlucht naar Wenen was rustig en we waren moe dus we hebben wat gedoezeld. De overstap in Wenen was prima, al was hij wat kort, en al gauw zaten we weer in een vliegtuig, dit keer naar Schiphol. Nadat we onze bagage van de band hadden gehaald en de shuttle naar het parkeerterrein genomen hadden, was het tijd om de auto te zoeken. Hmm, dat bleek een lijdensweg! Hans had mij achtergelaten bij het kantoortje met het idee dat hij binnen 10 minuten wel terug zou zijn, maar hij heeft uiteindelijk denk ik wel een half uur rondgezworven, verdwaald en niet in staat ons parkeervak terug te vinden, omdat de borden zo onduidelijk waren – en slecht verlicht! Ik begon me al aardig zorgen te maken toen Hans eindelijk belde dat hij eraan kwam.


De terugrit was druk, maar uiteindelijk waren we om 22 uur thuis, met een zak dampende friet van de frietboer als avondeten. Dat hadden we wel verdiend vonden we! Het was een hele mooie, fijne reis geweest en we hebben er echt van genoten, plus we vinden het luek dat “Rusland” niet meer een abstract begrip is, en we zo veel gezien hebben van de tweede wereldoorlog.

free counters