Januari 2014: winters wandelen in Oostenrijk

1 februari: St. Koloman – thuis, 900 km

De wekker ging vroeg vanochtend – een voordeel, we zijn eens niet door de kerkklokken gewekt! Om kwart over 5 stonden we beneden met de bagage, en heb ik een plekje voorin de bus geclaimd met ons rugzak; vorige jaar kon je gewoon zitten waar je wilde, en dat regelde zich prima, maar deze chauffeur is nogal authoritair, dus stelde hij heel in het begin (zonder dat er uberhaupt al problemen waren ontstaan!) de regel in dat iedereen iedere dag 2 rijen rouleert... Prima, maar ik werd halverwege de week toen we in het achterste gedeelte zaten wagenziek, dus daarna hebben we steeds voorin gerouleerd – gelukkig waren er nog een paar mensen die dat ook deden vanwege wagenziekte, anders kun je (juist vanwege het instellen van zo’n regel) gezeur krijgen...


We zaten rond half 6 aan een ontbijt dat net zo uitgebreid was als anders; inclusief zachtgekookte eitjes. Dat hadden we echt niet verwacht! Om klokslag 6 uur zat iedereen in de bus en konden we vertrekken; dat is deze week toch wel heerlijk geweest hoor, dat iedereen zo punctueel is. De chauffeur had ons halverwege de week de mogelijkheid aangeboden om vandaag op de terugreisdag onderweg te lunchen – 10 euro per persoon, dan zouden we van de snelweg af in een restaurantje stoppen en een heerlijke uitgebreide lunch nuttigen. Klonk niet slecht dus iedereen heeft meegedaan; dat scheelt ook in gedoe om iets van eten te regelen voor de toch wel 12 uur die je onderweg bent! De lunch was in de praktijk echter een lachertje, en goed verdienen voor de chauffeur en het restaurant denk ik zo maar: thee, koffie, een kom soep (niet vers gemaakt), en een broodmaaltijd; iedereen kreeg een bord met een paar plakjes kaas, ham en salami erop, een klontje boter, en er werden boterhammen op tafel gezet. Geen 10 euro waard... En al helemaal niet 360 euro, wat uiteindelijk is wat de groep er in totaal voor betaald had!


Ach ja. De reis was verder lang maar wel redelijk te doen. We hadden de koffie van vanochtend bij het ontbijt in onze thermos gedaan (we drinken ’s ochtends toch nooit koffie), en dat was welkom onderweg, zelfs een van de “schoolvriendinnen” die weer naast ons zaten lustte wel een kopje. Verder was de oranje tas wel wat leger dan de heenweg maar we konden het nog prima redden met het restje drop, wat stroopwafels en minimarsjes dat er nog in zat...

Wonder boven wonder waren we dit jaar echt precies op schema, en reden we bijna klokslag 18 uur Asten in! Wat een verschil met vorig jaar... Hans en ik namen afscheid van de schoolvriendinnen, met wie we veel gekletst en gelachen hebben deze week, en sprongen toen onze auto in – iets voor 20 uur waren we thuis, en hadden we zelfs al onderweg lekker Chinees gehaald!

free counters