Zondag 27 maart 2016: Arnhem, aan boord

We konden na maandenlang gezeur op mijn werk opeens weer even een paar maanden onbeperkt met vakantie omdat het wereldwijde software programma uitgesteld was… Dus hebben we een paar weken geleden een last-minute Rijn- en Moezelreisje geboekt om even lekker 11 dagen weg te zijn! We konden niet ver of lang weg want rond 11 april moeten onze paspoorten opgestuurd worden voor het Iran-visum voor onze rondreis in mei, maar dit uitstapje pastte precies tussendoor…

We konden vanaf 17 uur aan boord van ons rivierschip de MS Allegro, aan de Rijnkade in Arnhem, en hadden ons laten brengen door de taxichauffeur die ons wel vaker ophaalt en wegbrengt. Hij vond het ook weleens leuk om niet naar Schiphol te hoeven rijden maar heel ergens anders heen! Het was Paaszondag en redelijk druk op de weg, maar we kwamen keurig rond 17:15 aan in Arnhem. Het was even zoeken naar de Rijnkade en toen naar ons schip, maar na langs een paar passagiers- en vrachtschepen gereden kwam de MS Allegro opeens in beeld. Yep, dit ging duidelijk een echt bejaardenreisje worden, onze vrienden en familie lachen ons thuis al uit!

We hebben onszelf geregistreerd en onze kamersleutel in ontvangst genomen, onze spullen in onze piepkleine hut met enorm raam gedumpt en het was inmiddels al 17:30 dus we zijn nog even gauw terug aan land gegaan naar het vlakbij gelegen Airborne Monument gaan kijken, en een stukje van de Airborne route gelopen naar het Airborne Plein. Ons schip ligt naast de John Frostbrug, een belangrijk punt in de Slag om Arnhem… We konden dus al gelijk onze reishobby (Eerste en Tweede Wereldoorlog) bevredigen!

Om 18 uur was er een welkomstpraatje in de salon, waar er uitvoerig gepraat werd over de komende dagen en de bemanning (zeker zo’n 30-35 man totaal) voorgesteld werd. De bemanning is een beetje van alles door elkaar, Nederlands, Oost-Europees, van alles. De passagiers zijn allemaal Nederlands en gepensioneerd… We hebben een beetje gekletst met een Nederlandse vrouw en haar Japanse man tot het tijd was om te gaan eten om 19 uur (hij vond het erg leuk dat we wel twee keer in Japan waren geweest, 2014 en 2015, en kende het Himeji kasteel duidelijk ook). We zaten helaas niet bij ze aan tafel; ons is een eettafel toegewezen voor de rest van de reis, dat is gemakkelijker voor de bediening.

Het welkomstdiner was lekker al duurde het serveren een beetje lang – maar Hans en ik zijn nu eenmaal niet van die lange zitters, we kunnen uren aan tafel zitten kletsen maar vinden het ook toch wel lekker als de gangen elkaar snel opvolgen! Rond 20:45 waren we klaar met eten en hebben we lekker in onze kamer een kopje koffie gezet met de een-kops filters die we sinds onze Rusland reis in 2013 vaak meenemen. Naast de in zwanen gevouwen handdoeken op de bedden lag nu een chocolaatje en het programma voor morgen, samen met een stadskaartje van Dusseldorf. Netjes! We hebben nog een tijdje gewhatsappt met vrienden en familie tot het om 23 uur tijd was om naar bed te gaan; we zijn erg moe van een enerverende week en drukke tijd in het algemeen, maar de klok is vandaag naar zomertijd gegaan dus dat is ook altijd even wennen! Er was tegenover ons schip op de andere oever een dance-feest bezig, en Hans en ik waren al bang voor een slapeloze nacht, maar wonder boven wonder stopte de muziek keurig iets na 22 uur!

free counters