Maandag 28 maart 2016: vertrek Arnhem, aankomst Dusseldorf

We hebben vannacht heel slecht geslapen en zijn veel wakker geweest, hoewel de bedden prima lijken. We hoorden vanochtend om 3:50 de motoren van het schip iets harder gaan brommen dan stationair, maar van het wegvaren 10 minuten later hebben we niets gemerkt. Gelukkig dat we onze wekker op 7:30 gezet hadden, want met de zomertijd en de slechte nacht schrokken we een paar uur later allebei opeens van de wekker! Het ontbijtbuffet was, net als het avondeten, goed verzorgd en lekker, met vers gebakken eitjes. Dat belooft qua eten in ieder geval een prima reisje te worden!

We zijn na het ontbijt naar boven gegaan, het buitendek waar ook de stuurhut zich bevindt. Onze hut is achteraf gezien niet echt zo heel klein, maar omdat rivierboten over het algemeen smaller zijn dan zeeschepen is hij minder diep – alleen wel iets breder – dan een normale hut. De stuurhut was ook precies dat, een klein glazen kamertje (een rokershol, bah!). Na even uitwaaien op dek klopte Hans op de deur of we naar binnen mocht; dat mocht, en de jonge stuurman had wel zin in een praatje, maar zijn oudere collega die hem gezelschap hield was wat minder toeschietelijk. Ze rekenende wel voor ons uit hoeveel kilometers we zouden varen op dit reisje, 665 km totaal. Niet verkeerd, dat is meer dan ik dacht! De oudere collega was niet te beroerd om ons een foto te laten zien waarop duidelijk werd waarom de stuurhut los van het dek leek te zijn (er liep een brede spleet rondom waar je door naar beneden kon kijken); de stuurhut is op een schaar bevestigd, en kan dus iets zakken om onder te lage bruggen te gaan!

Daarna hebben we een uurtje of wat in de salon zitten lezen, en konden kijken naar een paar mensen die meededen met de ochtendgymnastiek. Er werd een kopje koffie (of thee) met een speculaasje geboden; de verzorging is prima! Ook de lunch was erg lekker; een kleine portie lasagne met een snufje kaneel erin als voorgerecht en een brood-buffet met wortel/ananas/mandarijnsalade dat je zelf kon pakken.

Hans en ik hebben ‘s-middags lekker op onze kamer gezeten, en zijn weer een keertje naar dek gegaan om verder uit te waaien. Voor de rest was het op gegeven moment hoog tijd om een dutje te doen, we zijn hier tenslotte voor onze rust! Het weer wisselde tussen harde koude wind en regen en warme voorjaarszon, heel erg wisselvallig dus…

Iets na 16 uur kwamen we aan in Dusseldorf, en van de oorlogs-gerelateerde dingen in ons routeboek dat we gemaakt hadden was het ene monument 11 km van de aanlegsteiger vandaan, en het andere maar zo’n 1,4km. Dat was dus niet moeilijk kiezen, dus we zijn op ons gemak in een lekker zonnetje (en even in een flinke plensbui) naar het monument ter nagedachtenis aan de koloniale Duitse helden in de Herero-oorlog die van 1904-1907 woedde in Namibië, wat toen nog een Duitse kolonie was… Niet echt een Wereldoorlog monument, maar we hadden tenminste een doel voor de wandeling en op zich ook wel leuk dat we acht jaar geleden in Namibië bij eenzelfde soort monument gestaan hebben maar dan gezien vanuit de andere partij in die oorlog!

We hebben nog wat rondgeslenterd nadat we het monument gevonden hadden, en hebben al met al 4 km in iets minder dan een uurtje gewandeld.

Rond 18 uur waren we weer aan boord en rond 19 uur konden we weer aan tafel. Het eten is echt prima; niet te grote porties maar precies goed, en smaakvol. Het ontbijt is een uitgebreid buffet, om 10:30 is er een kopje koffie met een koekje, de lunch een warm geserveerd voorafje met daarna een broodbuffet met een salade, en het avondeten bestaat zelfs uit vier gangen (een hapje vooraf, soep, hoofdgerecht en een toetje)! Dat hadden we voor de prijs die we betaald hebben eigenlijk niet zo verwacht. Als we willen kunnen we om 22 uur zelfs een snack gaan halen, maar ik was tijdens het eten moe met rode warme wangetjes en Hans was het ook wel beu dus een goed excuus om na het toetje gelijk op te stappen en lekker verder op de kamer te hangen met een kopje eigen koffie en wat chips.

We hebben op de kamer een soort groen "nachtlampje" in het plafond, en de foto laat zien hoeveel licht die wel niet gaf! Je hebt er op zich geen last van maar het is toch wel even wennen in het begin...

free counters