Dinsdag 29 maart 2016: vertrek Dusseldorf, aankomst/vertrek Keulen, aankomst Bonn

We hebben vannacht iets beter geslapen maar het vertrek uit Dusseldorf om 4 uur vanochtend was bijzonder lawaaiig met veel gebonk en gestamp, dus daar werden we wel van wakker helaas. We hebben in de hut een “nachtlampje” in het plafond, een kleine LED-spot die ‘s nachts heel de kamer in een spookachtig groen licht hult. Helaas niet iets wat je zelf uit kunt zetten! Niet dat we er last van hebben tijdens het slapen, denken we tenminste, maar het had wel iets minder mogen zijn wat ons betreft; en dan zit er zelfs nog een (melkwit) kapje over dat het licht niet richting de bedden schijnt… verder hebben we de eerste dag een hele tijd zitten puzzelen hoe we de radio (twee knoppen in het tafeltje), die spontaan heel zachtjes aangesprongen was, uit konden doen. Het lukte maar niet, en het was een beetje een vreemde zender; tot Hans opeens de aankondiging van een tv-programma hoorde… Het was de tv van de buren die bevestigd is aan de andere kant van onze muur: de muren zijn namelijk een beetje dun (en zij een beetje doof)! We kunnen het zelfs horen als ze de sleutel op de kapstok hangen.

We hadden vandaag een beetje uit willen slapen maar hadden om 7:30 al honger dus zijn toch maar vroeg gaan ontbijten, en daarna in de kamer naar buiten kijken tot we om 10 uur aankwamen in Keulen. Vlak bij de Dom en aan dezelfde oever als de Dom, zoals we gehoopt hadden! Er werd een beetje moeilijk gedaan door de hotelmanager over de maaltijden; de lunch werd namelijk van 12:30 vervroegd naar 12 uur, en we moesten om 15:30 weer aan boord zijn, dus mensen werden gedwongen de lunch over te slaan als ze meer dan 2 uur in Keulen nodig hadden. Het avondeten werd daarentegen om onduidelijke reden uitgesteld van de geplande 18 uur naar 19 uur, terwijl we om 19 uur in Bonn aankomen, en daardoor dus al helemaal geen tijd bij daglicht in Bonn hebben (aangezien het avondeten niet zo heel snel geserveerd wordt…).

Om 10 uur liepen Hans en ik in ieder geval van boord, richting de St. Georg kerk waar een herdenkingstuintje en een paar plaquettes met namen van Eerste Wereldoorlogsoldaten zou zijn. Er zijn hier wel (oorlogs)begraafplaatsen maar die zijn niet dichtbij de rivier en vaak in de buitenwijken, dus wij hebben voor dit reisje monumenten en dergelijke gezocht die echt op loopafstand zouden kunnen liggen van een mogelijke aanlegplaats. De St. Georg was goed te doen, maar 700 meter van de aanlegsteiger vandaan! Lang leve de garmin, we slaan de ligging van de boot op voor straks, plannen het adres van het kerkje in, en wandelen op ons gemak er naar toe. Ideaal!

We kwamen bij het St. Georgplein aan, oeps, geen kerk! Gelukkig bleek de kerk iets verderop, net uit het zicht van het pleintje, te liggen, vanwege een appartementengebouw dat er voor stond… In het zijportaal zouden metalen platen te vinden zijn met de namen van gesneuvelde soldaten uit de Eerste Wereldoorlog, en in de binnenplaats een herdenkingstuintje.

Het zijportaal was wel leuk, want tegenover de twee donkere platen met namen aan weerszijden van een Christusbeeld (als je het niet wist zou je er zo voorbij lopen) rechts, was links een beeld van de heilige Judas Thaddeus, waarbij de muren helemaal bedekt waren met stenen bedankplaatjes voor vervulde gebeden. En vaak waren het hele aardse wensen! Zoals de verschillende bedankjes voor behaalde examens, en zelfs eentje voor het goed doorstaan van een belastingcontrole!

De herdenkingstuin was naast het zijportaal, maar de deur ernaartoe was op slot, en we zagen niet direct iets van een gedenksteen die op de Eerste Wereldoorlog van toepassing zou kunnen zijn. Het bleek bij nader bestudering van de Duitse tekst die we van internet geplukt hadden dat de herdenkingstuin in de loop der tijd heringericht is, en tegenwoordig niets meer met de Wereldoorlog te maken had. Ach ja, dat gebeurt wel meer, zeker in Duitsland vermoeden we!

Hierna zijn we richting de Keulse Dom gewandeld, wat een indrukwekkend hoog en ornaat gebouw is! We hebben eerst buiten een beetje rondgewandeld, de drukversierde façade bewonderend, en zagen een apart standbeeld dus gingen er even kijken. Het bleek een levensgrote kopie van de allerhoogste versierde punten van de allerhoogste torens; hoog in de lucht lijken die dingen helemaal niet zo groot, maar Hans ging er bij staan en het ding torende boven hem uit met bijna 10 meter hoog! Ongelofelijk…

We zijn ook naar binnen geweest maar al is de Dom indrukwekkend groot, het is niet een hele bijzondere kerk van binnen, vinden wij tenminste. De glas-in-loodramen waren enorm en kleurrijk, maar van binnen was het voor de rest best een donkere kerk. De gouden relikwieënschrijn van de Drie Koningen was wel grappig om te zien omdat je wist dat het om de Drie Koningen ging, en details zoals de mozaďekvloer in het koor en de graven van belangrijke mensen waren leuk om te zien. Het was al erg druk in de kerk (sowieso, in heel de stad) met toeristen, dus na een tijdje waren we het zat en zijn we weer naar buiten gegaan.

Na nog een tijdje de buitenkant van de kerk te hebben bewonderd, zijn we een beetje zigzaggend door de oude stad gewandeld, door wat winkelstraatjes en langs het oude raadhuis waar net opgravingen bezig waren, zo te zien iets middeleeuws, tot we onze voeten begonnen te voelen en de garmin ingesteld hebben op de aanlegsteiger waar ons schip lag. Al met al zo’n 4 km gewandeld vanochtend…

We waren iets voor 12 uur terug aan boord, wat een timing! De eetzaal was nagenoeg uitgestorven voor de lunch, misschien dat er maar een kwart of een derde van de passagiers was; duidelijk dat 2 uur voor veel mensen toch echt te weinig tijd was. Wij vonden het persoonlijk wel lekker dat het eens een keertje niet een kippenhok was tijdens de maaltijd, de lunch en avondeten als iedereen er tegelijk is is namelijk behoorlijk lawaaiig…

Na de lunch hebben we een klein dutje gedaan; Hans kon zijn ogen niet meer openhouden en ging slapen, ik was nog klaarwakker maar 5 minuten later begon ik ook al te knikkenbollen, en uiteindelijk hebben we allebei bijna een uur geslapen! We hebben onze slaap duidelijk nodig, maar het was thuis voor vertrek dan ook al een paar weken lang best druk en hectisch. Opgefrist na ons dutje zijn we nog even een uurtje gaan wandelen op de kade heen en weer, toch weer zo’n 2 km erbij!

Daarna hebben we een tijdje op het zonnedek gezeten met onze jassen aan tegen de wind, in een poging wat lentezon op te doen. Als de zon scheen was het heerlijk warm, maar met de tijd kwam er meer wind en meer wolken voor de zon, dus toen we vertrokken om 16 uur was het redelijk fris geworden en tijd om lekker in onze hut te gaan zitten! We hebben genoten van het voorbijglijden van het landschap tot 18:30, want op het mededelingenboord waar ook het dagprogramma steeds hangt was de avondmaaltijd inmiddels wéér veranderd, van 19 uur naar 18:30 dit keer… Maar uiteindelijk werd het toch 19 uur, verwarring alom natuurlijk!

We kwamen om 19:30 aan in Bonn, en tegen de tijd dat de maaltijd voorbij was om 20:30 was het toch echt te donker en te laat geworden om veel te gaan doen. Het parkje dat we in Bonn hadden kunnen bezoeken met een monumentale stenen tafel ter nagedachtenis aan de Eerste Wereldoorlog was maar 2 km van de boot vandaan, maar zo laat nog in het donker een uur gaan wandelen leek ons een beetje zinloos want je ziet weinig van de omgeving, zeker ook omdat de kans dat het monument in zo’n parkje verlicht was heel klein zou zijn. Lekker douchen, een kopje koffie en een beetje filmkijken dus voor het bedtijd was!

free counters