MAART 2017: GROENLAND HONDENSLEDETOCHT

Hans heeft vannacht maar 2 uurtjes geslapen, en is op gegeven moment maar van ellende op zijn telefoon gaan internetten en spelen. Om 5:30 zijn we opgestaan, en om 5:40 stonden we al weer beneden, veels te vroeg. Het ontbijt in dit hotel was ook vreselijk duur dus dat hebben we overgeslagen, en hebben in de lobby gewacht tot 6 uur, toen de shuttlebus ons naar het vliegveld bracht.

Alles was bij het vliegveld selfservice, tot het afgeven van de bagage toe, alleen onze Afrikaanse "Rij-Uit" (een 4WD tijdschrift in Zuid-Afrika) tas uit Mozambiquewerd niet aangenomen door de automaat, en we werden verwezen naar de incheckbalie-medewerker ernaast voor assistentie. Die gaf aan dat de tas aangeduid was als zijnde te groot (hé??? Die is onderhand ook al 2 keer de wereld rond geweest en dit is voor het eerst dat we horen dat hij te groot is!) en moest afgegeven worden bij de “odd-sized bagage” balie een eind verderop. De bagagebanden waren inderdaad een stuk nauwer en smaller dan op andere vliegvelden, maar dan zal de helft van alle bagage die ze verwerken wel haast als “odd-sized” bestempeld worden!


We vonden Kopenhagen vliegveld geen prettig vliegveld, het is rommelig en onoverzichtelijk en benauwend, maar we hebben de odd-sized bagage balie gevonden en de tas kunnen afgeven. Vanaf 6:30 zaten we bij de gate te wachten, waar we onze laatste stroopwafel en mars gedeeld hebben als een soort van ontbijtje…


Om 8:25 vertrokken we vanuit Kopenhagen, en om 9:35 landde we op Schiphol, kilometers ver van de terminal. Na niet overdreven een kwartier taxiën kwamen we dan eindelijk bij de terminal zelf aan en konden we uitstappen, en na de gebruikelijke lange wandeling door de kilometerslange gangen van Schiphol bleek onze bagage ook nog niet op de band te liggen… Uiteraard; voor zo’n groot en modern vliegveld heeft Schiphol toch altijd wel een trage bagageafhandeling! En nu bleek er ook nog eens een storing te zijn op de band, dus er moest een monteur aan te pas komen, maar eindelijk, eindelijk begon er weer beweging in te komen en na een eeuwigheid wachten konden we met onze bagage naar buiten stappen richting onze taxi.

Onze vaste taxichauffeur vond de verhalen zoals altijd weer geweldig, en had graag langer blijven kletsen met ons maar had een dubbel-geboekte agenda, dus gaf ons bij een tankstation in Hoofddorp door aan zijn collega die ons verder naar huis gebracht heeft, al een beetje begrepen had dat wij graag reizen, en droomde van een roadtrip maken met zijn zoon vanuit Nederland naar Rusland en China, en een beetje lastig was qua reizen want hij wilde niet vliegen (horen we vaker, vooral bij mannen) en zijn vrouw wilde alleen aan het strand liggen of shoppen… Maar we hadden dus in ieder geval leuke gespreksonderwerpen waardoor de tijd snel ging en we gauw weer thuis waren. Het was echt een prachtige reis geweest, door bijzondere natuur, en we hebben genoten van de stevige kou (en de prachtige hondjes natuurlijk!), maar we vonden het ook weer fijn om thuis te zijn!

free counters